|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل به توصیف عواطف و احساسات عاشقانه و غمانگیز میپردازد. شاعر از عشق خود مینالد و به تلخیهای آن اشاره میکند. او از خونجگرش به خاطر غم معشوق سخن میگوید و از دلی شکسته و دردی که برای او به وجود آمده، یاد میکند. در پایان، شاعر بر احوالات سخت خود در هنگام دوری از معشوق تأکید میکند که آتش عشق و اشکهایش را توصیف میکند.
هوش مصنوعی: زمانی که در دل شیرین باشد و به خاطر زیبایی او حسادت کند، مانند شکر که آهنگ خونریزی را به دنبال دارد، دل خسرو از غم فرهاد پر از درد و اندوه میشود.
هوش مصنوعی: از غم عشق تو، جگرم به خون درآمد و امیدوارم که قلبم دیگر از دردهای دیگری نرمد.
هوش مصنوعی: اگر کبوتر تو نامهی مرگ مرا نیاورد، پس چرا هر لحظه از پرش خون میریزد؟
هوش مصنوعی: آذر هر شب به خاطر دوری تو، از سینه آتشینش و از چشمان اشکآلودش، میریزد و داغ دلش را به نمایش میگذارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.