جانان نشسته تا من از شوق جان فشانم
من ایستاده تا او گوید: فشان، فشانم!
مشکل کنم فراموش، از پرفشانی دام؛
صد سال اگر پرو بال در آشیان فشانم!
محمل گذشت، و اشکم خاکی نهشت؛ تا من
بر سر چو بازآید آن کاروان، فشانم!
برنایدم، گر از دست کاری؛ ولی توانم،
از آستین غباری زان آستان فشانم
آذر، گرت بسر زر افشاند تا نشاندت
برخیز تا بپایت، من نیز جان فشانم!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ آمادگی عاشق برای فدا کردن جان در راه معشوق است. عاشق ایستاده و تنها منتظر اشارهٔ یار است تا جان نثار کند. در میانهٔ غزل، از یاد ماندگار گرفتاری در دام عشق و از اشکی سخن میگوید که در پی کاروان رفتهٔ یار آنقدر ریخته که خاک راه را شسته است. در بیت پایانی شاعر به خود، آذر، میگوید که به زر و نوازش معشوق بسنده نکند و برخیزد تا جان نثار کند.
هوش مصنوعی: معشوق نشسته و منتظر است که من از شدت اشتیاق جانم را نثار او کنم. من هم ایستادهام و منتظرم که او بگوید «نثار کن» تا بیدرنگ جان نثار کنم.
هوش مصنوعی: بالوپر زدن و تقلایی را که در دام عشق داشتم بهسختی فراموش میکنم، حتی اگر صد سال در آشیانه آزادانه بالوپر بزنم. یاد گرفتاری در دام عشق هرگز از دلم بیرون نمیرود.
هوش مصنوعی: کجاوهٔ یار رفت و اشک من همهٔ خاک راه را شست و خاکی باقی نگذاشت. اکنون اگر آن کاروان بازگردد، خاکی ندارم که از غم بر سرم بریزم.
هوش مصنوعی: اگرچه از دستم کاری برنمیآید، دستکم میتوانم گرد و غباری را که از آستانهٔ یار بر آستینم نشسته است بیفشانم. یعنی تنها سرمایهام همین خاک درگاه معشوق است.
هوش مصنوعی: ای آذر، اگر معشوق بر سرت زر نثار کرد تا تو را بنشاند و گرامی بدارد، به آن بسنده مکن و برخیز، تا من نیز جانم را نثار پای او کنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گوهرفشان کن آن لب کز شوق جان فشانم
جان پیش آن دو لعل گوهرفشان فشانم
گر بی توام به دامن نقد دو کون ریزند
دامان بینیازی بر این و آن فشانم
خالی نگرددم دل کز بیم او ز دیده
[...]
خوش آنکه بیتو دامن بر جسم و جان فشانم
از خویش گرد هستی دامن فشان فشانم
بر خاک آستانت خوش آنکه جان فشانم
از شوق جان بخاک آن آستان فشانم
خوش آنکه گرم جلوه سرو روان خود را
[...]
خوش آنکه جان به پایت ای دلستان فشانم
دامان تو بگیرم دامن به جان فشانم
من کیستم که او را در بزم جان فشانم
گر پاسبان گذارد بر آستان فشانم
باز آی، ز انتظارت ای نور هر دو دیده
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.