گر کسی یابد درین کو خانه‌ای
هر دمش واجب بود شکرانه‌ای
هر که او بویی ندارد زین حدیث
هر بن مویش بود بتخانه‌ای
هر که در عقل لجوج خویش ماند
زین سخن خواند مرا دیوانه‌ای
هر که اینجا آشنای او نشد
باز ماند تا ابد بیگانه‌ای
گر چنین خوابت نبردی از غرور
این سخن نشنودیی افسانه‌ای
زن‌صفت را نیست با این راز کار
پر دلی می‌باید و مردانه‌ای
مرغ این اسرار را در حوصله
از دو عالم می‌بباید دانه‌ای
گر ازین مویی چو شانه ره بری
شاخ شاخ آید دلت چون شانه‌ای
گر برانند از دو عالم باک نیست
هست زین هر دو برون ویرانه‌ای
زان شرابی کان شراب عاشقانست
نیست در هر دو جهان پیمانه‌ای
گر جهان آتش بگیرد پیش و پس
نیستم آخر کم از پروانه‌ای
خویش بر آتش زنم پروانه‌وار
یا بسوزم یا شوم فرزانه‌ای
شمع جمعم من که هر دم غیب پاک
می‌دهد عطار را پروانه‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از رازها و اشارات عرفانی سخن می‌گوید و بر لزوم شکرگزاری در برابر یافته‌های روحانی تأکید می‌کند. او به کسانی که از این حقیقت دورند و در خود غرق شده‌اند، می‌گوید که اینان بیگانه با عالم حقیقی هستند. با اشاره به عشق و شوق به معشوق الهی، عطار بیان می‌کند که شناخت این راز نیاز به دل‌سختی و آشنایی عمیق دارد. همچنین، او به چالش‌های عشق و جستجوی حقیقت اشاره می‌کند و می‌گوید که در مواجهه با دردها و مشکلات دنیوی، شجاعت و تسلیم شدن به عشق الهی باید درون فرد باشد. در نهایت، شاعر خود را به عنوان شمعی معرفی می‌کند که با الهام از غیبت الهی، پیوسته در جستجوی حقیقت و معنای عمیق زندگی است.
هوش مصنوعی: هر کس که در این کوی عارفانه منزلی پیدا کند، لازم است دائم شکرگزاری کند.
هوش مصنوعی: هر کسی که از این سخن بویی نبرد، هر یک تار موی او، مانند معبدی است که دارای بت‌های بی‌فایده و بی‌مقدر است.
هوش مصنوعی: هر کسی که به خاطر لجاجت و سرسختی در اندیشه‌اش از این سخن (سخن عشق) دور بماند، در نظر من مانند یک دیوانه است.
هوش مصنوعی: هر کسی که در اینجا با او آشنا نشود، تا ابد جدایی‌اش ادامه خواهد داشت و بیگانه خواهد ماند.
هوش مصنوعی: اگر خواب تو به خاطر غرور از بین نمی‌رفت، هرگز این سخن را نمی‌شنیدی که مانند یک افسانه است.
هوش مصنوعی: فردی که زن‌صفت باشد، نمی‌تواند به خوبی با این راز کنار بیاید و برای درک آن نیاز به دلی شجاع و مردانه دارد.
هوش مصنوعی: مرغ اسرار (نشانه‌ای از حقیقت) برای فهم عمیق و دستیابی به این رازها نیاز به صبر و تلاش دارد و باید با دقت و حوصله از دنیاهای مختلف (جنبه‌های مختلف زندگی) بهره‌برداری کند.
هوش مصنوعی: اگر از مویی که می‌تواند شانه شود، راهی پیش بگیری، دل تو به مانند شاخ و برگ درختان، پرشکوفه و زنده خواهد شد.
هوش مصنوعی: اگر از هر دو جهان، مرا بیرون کنند، برایم مهم نیست؛ چرا که از این‌جای خالی، چیزی جز ویرانی باقی نمانده است.
هوش مصنوعی: شراب مخصوص عاشقان از هیچ کدام از دو جهان (دنیا و آخرت) پیدا نمی‌شود. بر این اساس، هیچ پیمانه‌ای برای آن وجود ندارد.
هوش مصنوعی: اگر جهان در آتش بسوزد و همه چیز را فراگیرد، برای من فرقی ندارد؛ زیرا من هم مانند پروانه‌ای هستم که فقط برای عشق و شوق می‌سوزد و اهمیتی به دیگر چیزها نمی‌دهد.
هوش مصنوعی: می‌خواهم خودم را مانند پروانه به آتش بسپارم، یا در این راه بسوزم، یا اینکه به دانایی و فهمی برسم.
هوش مصنوعی: عطار به شمعی تشبیه شده که با وجود اینکه خودش نور نمی‌دهد، اما هر لحظه از معشوق یا حقیقتی الهی الهام و نور می‌گیرد. به عبارت دیگر، او در حال دریافت الهام از دنیای غیبی است و این ارتباط او را روشن‌تر می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
کوف آمد پیش چون دیوانه‌ای
گفت: من بگزیده‌ام ویرانه‌ای
می‌زنم حلقهٔ درِ هر خانه‌ای
هست در کوی شما دیوانه‌ای؟!
مرغ جان دیوانهٔ آن دام شد
دام عشق دلبری دُردانه‌ای
عقل‌ها نعره‌زنان کآخر کجاست
[...]
آخر ای شمعِ روان پروانه ای
چند سوزی خاطرِ دیوانه ای
گر چه ما بر شمعِ رویت سوختیم
شمع را نگریزد از پروانه ای
هیچ نقصانی نباشد شمع را
[...]
خاص خاص است این چنین فرزانه‌ای
گر تواند برد از اینجا دانه‌ای
عشق تو گنجی و دل ویرانه ای
مهر تو شمعی و جان پروانه ای
عقل دوراندیش و ما در عشق تو
نیست الا بیدلی دیوانه ای
آشنای عشقت آن کس شد که او
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.