|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دل و جانم ببرد جان و دلم
بی دل و جان بماند آب و گلم
متحیر شدم نمی‌دانم
کین چه درد است در نهاد دلم
این قدر آگهم کز آتش عشق
آتشین شد مزاج معتدلم
چون بود کشته از کشنده خجل
کو مرا کشت و من ازو خجلم
بحلی خواستم چو خونم ریخت
و او ز غیرت نمی‌کند بحلم
سجلی ساختم به خونم لیک
نیست یک تن گواه بر سجلم
جان عطار مرغ دنیا نیست
گو برآی از نهاد محتملم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد عشق و جدایی سخن می‌گوید و احساسات متضاد خود را بیان می‌کند. او دلتنگ و سردرگم است و نمی‌داند که چگونه با این درد درونی کنار بیاید. عشق او موجب شده که وجودش به آتش بزند و دچار حالت متناقضی شده است که هم قربانی عشق است و هم از آن خجل. شاعر به عدم درک و همدلی دیگران اشاره می‌کند و با وجود قربانی‌شدن، کسی را نمی‌یابد که شاهد درد او باشد. در انتها، او به محدودیت‌های دنیوی خود اشاره کرده و به سرنوشت و محتوم بودنش می‌اندیشد.
هوش مصنوعی: دل و جانم را می‌برد، اما جان و دل خودم بی‌دل و جان باقی می‌ماند، مانند آب و گل که حالتی بی‌جان دارند.
هوش مصنوعی: در حیرتم و نمی‌دانم این چه دردی است که در عمق دلم وجود دارد.
هوش مصنوعی: تنها به اندازه‌ای از آتش عشق آگاه هستم که مزاج متعادل و سالم من به خاطر این عشق به آتش تبدیل شده است.
هوش مصنوعی: وقتی فردی از دست کسی که او را کشته، شرمنده و خجالت‌زده است، چه کسی باید خجالت بکشد؟ او که مرا کشته، من از او شرمنده‌ام.
هوش مصنوعی: من خواستم که او در عوض کشتن من، مرا ببخشد و به خاطر غیرتی که دارد، به طرز احمقانه‌ای به من رحم نمی‌کند.
هوش مصنوعی: برای وفای به عهد و نشان دادن احساسات عمیقم، با خون خودم نامه‌ای نوشتم، اما متأسفانه هیچ‌کس در دنیا وجود ندارد که گواهی بر این نشانه و احساسات من داشته باشد.
هوش مصنوعی: منظور عطار این است که جان او، مانند مرغی که به دنیا تعلق ندارد، از این دنیا رها شده و از درون خود باید به سوی عوالم بالاتر پرواز کند. او از وضعیت دنیوی و ناپایدار خود خارج شده و به دنبال وجودی غیرمادّی است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
جان ترنجیده و شکسته دلم
گویی از غم همی فرو گسلم
ذات او سوی عارف و عالم
برتر از اَیْن و کَیف وز هل و لم
ناچخش زیر اژدهای علم
اژدها را چو مار کرده قلم
در ره او بلا و محنت و حلم
پیشهٔ «الذین اوتوا العلم»
منه فخر الرسول فی العالم
هکذی انبیاؤه اعلم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.