دلی کز عشق او دیوانه گردد
وجودش با عدم همخانه گردد
رخش شمع است و عقل ار عقل دارد
ز عشق شمع او دیوانه گردد
کسی باید که از آتش نترسد
به گرد شمع چون پروانه گردد
به شکر آنکه زان آتش بسوزد
همه در عالم شکرانه گردد
کسی کو بر وجود خویش لرزد
همان بهتر که در کاشانه گردد
اگر بر جان خود لرزد پیاده
به فرزینی کجا فرزانه گردد
بخیلی کو به یک جو زر بمیرد
چرا گرد مقامرخانه گردد
چو ماهی آشنا جوید درین بحر
بکل از خاکیان بیگانه گردد
چو در دریا فتاد آن خشک نانه
مکن تعجیل تا ترنانه گردد
اگر تو دم زنی از سر این بحر
دل خونابه را پیمانه گردد
بسی افسون کند غواص دریا
که در دم داشتن مردانه گردد
اگر در قعر دریا دم برآرد
همه افسون او افسانه گردد
درین دریا دل پر درد عطار
ندانم مرد گردد یا نگردد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، عطار از احوال عشاق سخن می‌گوید و دیوانگی عشق را توصیف می‌کند. دل عاشق به عشق معشوق دچار حالت جنون می‌شود و وجودش با عدم یکی می‌گردد. شاعر بر این باور است که عشق شمعی است که عقل را در خود می‌سوزاند و انسان باید از آتش عشق نترسد و همچون پروانه دور شمع بچرخد. او به اهمیت شکرگذاری و تقدیر از عشق می‌پردازد و بیان می‌کند که انسان باید به جای ترس از عشق، با شجاعت در آن غوطه‌ور شود. سرانجام، عطار در تعمق خود به این سوال می‌رسد که آیا در این دریای عشق، انسان به حقیقت خود دست می‌یابد یا خیر.
هوش مصنوعی: دلی که از عشق او دیوانه شود، زندگی‌اش در کنار مرگ قرار می‌گیرد.
هوش مصنوعی: شمع شوق، مانند چهره‌ای زیبای اوست و اگر کسی عقل داشته باشد، باید از عشق او دیوانه شود.
هوش مصنوعی: کسی باید باشد که از آتش نترسد و مانند پروانه به دور شمع بچرخد.
هوش مصنوعی: به خاطر این‌که کسی از آن آتش بسوزد، در عالم همه شکرگزاری و سپاسگزاری خواهد کرد.
هوش مصنوعی: کسی که از وجود خود بترسد و لرزد، بهتر است که در خانه و کاشانه‌اش بماند و از آن خارج نشود.
هوش مصنوعی: اگر کسی از ترس برای جان خود نگران باشد، چگونه می‌تواند به مقام فرزانگی و دانایی برسد، همان‌طور که یک پیاده نمی‌تواند به کمال و مراتب بالای یک سوار دست یابد.
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر یک مقدار کم طلا، یعنی یک جو زر، جانش را از دست می‌دهد، چرا باید به مکانی برود که مخصوص زیبایی‌ها و لذات است؟
هوش مصنوعی: وقتی ماهی آشنا در این دریا شنا می‌کند، کاملاً از خاکیان دنیا و انسان‌های بیگانه جدا می‌شود.
هوش مصنوعی: زمانی که آن نان خشک در دریا بیفتد، عجله نکن تا خیس شده و نرم شود.
هوش مصنوعی: اگر تو از عشق و حال دل صحبت کنی، دلِ پر درد و رنج تو پر از غم و انبوهی از احساسات خواهد شد.
هوش مصنوعی: غواص دریا (فردی که به عمق آب رفته و جست‌وجو می‌کند) می‌تواند با ترفندها و سحرهایی که به کار می‌برد، بسیاری از چیزها را تحت تأثیر قرار دهد و آنچه خداوند عنایت کرده را با روحیه‌ای مردانه و شجاعانه به دست آورد.
هوش مصنوعی: اگر در عمق دریا کسی نفس بکشد، تمام جادو و سحر او به داستانی بی‌معنا تبدیل می‌شود.
هوش مصنوعی: در دل عطار، در این دریای پر درد، نمی‌دانم آیا او به مرگ می‌رسد یا نمی‌رسد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
به دست آز دل دیوانه گردد
ز خواب و خرمی بیگانه گردد
عوانرا آشنا مشمر تو روزی
بتخصیصی ز تو بیگانه گردد
اگر در مهر او چون موی گردی
ز بهر کندنت چون شانه گردد
عوانرا سگ نشاید گفت زیراک
[...]
همی ترسم که او دیوانه گردد
به یکبار از خرد بیگانه گردد»
چو روگردان بخار از خانه گردد
چو باز آید همه در دانه گردد
اگر خلق از خودی بیگانه گردد
خدا را آشنای خانه گردد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.