گرفته سبزه و گل روی صحرا
سقاک اللّه ساقی هات خمراً
ز هجرانت بسوزیم و بسازیم
لعل اللّه یحدث بعد امراً
وفا در عهد حسنت گشته نایاب
احسن العهد للحسناه یدری
ز لعلت جرعهٔ روزی چشیدیم
فاحسوا من دمآء القلب دهراً
دلم بگداخت از سوز فراغت
فاجفانی الدمآیهطلن قطراً
فروغ رخ ز تار موی بنما
ارینی فی بهیم اللیل قجراً
فروزی آتش طلعت بهر بزم
باحشائی لقد سعرت جمراً
به پیش گلشن فردوس رویش
دعوا عنا ریاحینا و زهراً
دهانت سر اسرار الهی است
فقل و اکشف لسرفیک ستراً



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل ملمّع است؛ در هر بیت مصراع اول فارسی و مصراع دوم عربی است. شاعر با وصف بهار و درخواست شراب آغاز میکند و سپس از سوز هجران، کمیابی وفا، خونگریستن و زیبایی روی و موی یار میگوید. در بیت پایانی دهان معشوق را راز رازهای الهی میخواند و از او میخواهد پرده از آن راز بردارد؛ این خواسته به غزل رنگی عرفانی میدهد.
هوش مصنوعی: سبزه و گل همهٔ دشت را پوشانده است. ای ساقی، خدا سیرابت کند، شراب بیاور.
هوش مصنوعی: از دوری تو میسوزیم و با این درد کنار میآییم؛ شاید خداوند پس از این کار تازهای پیش آورد و گشایشی برسد. مصراع دوم برگرفته از آیهٔ قرآن است.
هوش مصنوعی: در روزگار زیبایی تو وفا کمیاب شده است. آیا زیبارو قدر نیکویی در پیمانداری را میداند؟
هوش مصنوعی: روزی جرعهای از لب لعلگون تو چشیدیم و به سزای آن روزگاری دراز از خون دل خود مینوشیم.
هوش مصنوعی: دلم از سوز جدایی تو آب شد و پلکهایم قطرهقطره خون میبارند.
هوش مصنوعی: فروغ چهرهات را از میان تارهای مویت آشکار کن و در دل شب سیاه، سپیدهدم را به من نشان بده. موی سیاه به شب و روی روشن به سپیده تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: تو در هر مجلس آتش رخسارت را برمیافروزی و با این کار در درون من اخگرها شعلهور کردهای.
هوش مصنوعی: در برابر گلستان بهشتیِ چهرهٔ او، سخن از ریحانها و شکوفهها را رها کنید، زیرا با آن برابری نمیکنند.
هوش مصنوعی: دهان تو راز رازهای الهی است؛ پس سخن بگو و پرده از رازی که در توست بردار. «اسرار» تخلص شاعر است و در «سرّ اسرار» به آن اشاره دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به جای عود خام و مشک سارا
گرفته چوب بید و ریگ صحرا
و گر تنگ آید از مشکوی خَضرا
چو خضر آهنگ سازد سوی صحرا
بدو گفتم ز درویشیِ زهرا
مرا جان و جگر شد خون و خارا
تعالوا کلنا ذا الیوم سکری
باقداح تخامرنا و تتری
سقانا ربنا کاسا دهاقا
فشکرا ثم شکرا ثم شکرا
تعالوا ان هذا یوم عید
[...]
چو شد آن گنج پنهان آشکارا
ازو پر شد همه دریا و صحرا
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.