ای قبلهٔ حاجات ملک طرف کلاهت
مجموعه آفات فلک طرز نگاهت
بیچاره کشی پیشهٔ زلفان کمندت
خونخواره وَشی شیوهٔ چشمان سیاهت
خونم بخور و غم مخور از پرسش محشر
طفلی و ملایک ننویسند گناهت
افکندیم از پا به یکی غمزه و رفتی
باز آ که بود دیدهٔ امید براهت
این جان بودت کشور و دل باشدت اورنگ
کاکل بسرت افسر و از غمزه سپاهت
بر زیرنشینان لوای غم عشقت
رحمی که ندانند دری غیر پناهت
آهو روش اسرار ره دشت جنون گیر
در شهر نیاسوده کس از ناله و آهت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل خطاب به معشوقی زیبا و کودکسال است که زلف و چشمش عاشقان را میکشد. شاعر با طنزی شیرین میگوید خونش را بریزد و از قیامت نترسد، زیرا گناه کودک نوشته نمیشود. سپس معشوق را پادشاهی تصویر میکند که جان عاشق کشور او و دلش تخت اوست، و از او برای پناهآوردگان رحم میخواهد. در پایان «اسرار» به خود میگوید مانند آهو به بیابان جنون برود، چون نالههایش آرامش مردم شهر را گرفته است.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که گوشهٔ کلاهت چنان است که حتی فرشتگان آن را قبلهٔ نیازهای خود میکنند، شیوهٔ نگاه تو همهٔ بلاهایی را که از آسمان میرسد یکجا در خود دارد.
هوش مصنوعی: کار زلف کمندمانند تو کشتن عاشقان درمانده است و رسم چشمان سیاهت مانند خونخواران خون ریختن است.
هوش مصنوعی: خون مرا بریز و از بازخواست روز قیامت نگران نباش، زیرا تو کودکی و فرشتگان گناه کودک را نمینویسند.
هوش مصنوعی: با یک نگاه و اشارهٔ چشم مرا از پا انداختی و رفتی؛ بازگرد که چشم امید من همچنان به راه توست.
هوش مصنوعی: جان من سرزمینی است که تو بر آن فرمان میرانی و دل من تخت پادشاهی توست؛ کاکل بر سرت مانند تاج است و غمزههایت لشکر تو هستند.
هوش مصنوعی: بر کسانی که زیر پرچم غم عشق تو گرد آمدهاند رحم کن، زیرا آنان جز پناه تو دری نمیشناسند.
هوش مصنوعی: ای اسرار، مانند آهو راه بیابان دیوانگی را در پیش بگیر، چون از ناله و آه تو هیچکس در شهر آرامش ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت
سرفتنه خوبان جهان چشم سیاهت
تو پادشه کشور حسنی و ملاحت
خوبان جهانند همه خیل و سپاهت
هر گه که ز بازار روی جانب خانه
[...]
ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهت
آرایش عالم رخ رنگین چو ماهت
تاب دل ناهید ز باد خم زلفت
آ ب رخ خورشید ز خاک سر راهت
دیباچهٔ خوبی ورق روی منیرت
[...]
ای قبله صاحبنظران روی چو ماهت
وی فتنه دوران قمر چشم سیاهت
صد خار نهد حسن تو خورشید فلک را
چون از گل سیراب دمد مهر گیاهت
ترسم که نشان بر رخ زیبات بماند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.