پیوسته مرا ز غم تب و تاب
ای مایهٔ خوشدلی تو دریاب
می دهد که حیات این جهان هست
مانند حباب بر سر آب
پا از سر و سر ز پا ندانم
از دست تو چون کشم می ناب
شب تا به سحر چو چشم انجم
از دیدهٔ ما ربوده ای خواب
ما و تو همیشه سرگرانیم
تو از می ناب و ما ز خوناب
ما زمرهٔ عاشقان نداریم
مرگی بجز از فراق احباب
اَفسُرده دلان خالی از عشق
مَن عاشَ وَ ما عاشِقُ قَد خاب
جسمی نَحِلُ و عظمی اَنحَل
ظَهری قَوس وَ فُودی شاب
لَحمی عَصبی دَمی وَ عِرقی
مِن حَرقَة فِرقَةِ الحمی ذاب
بشگفت بهار و در چنین فصل
اِن تَلَمحَ مَن یَملَح قَد طاب
وقت گُل و توبه از می اسرار
مَن طاب مِن الشّرابِ ما تاب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، که مصراعهای فارسی و عربی را به هم آمیخته، از غم و بیخوابی و زاری عاشق میگوید و از یار شراب میخواهد، چون زندگی را مانند حبابی گذرا میبیند. او مرگ عاشق را همان جدایی از دوست میداند و زندگیِ بیعشق را زیان میشمارد. سپس با عبارتهای عربی، تنِ آبشده از سوز فراق خود را وصف میکند. در پایان با رسیدن بهار، توبه از شراب را در فصل گل بیمعنا میخواند.
هوش مصنوعی: غم همیشه مرا در تب و بیقراری نگه میدارد. ای کسی که مایهٔ شادی دل منی، به فریادم برس و حالم را دریاب.
هوش مصنوعی: شراب بده، زیرا زندگی در این جهان مانند حبابی بر روی آب، ناپایدار و زودگذر است.
هوش مصنوعی: وقتی از دست تو شراب ناب مینوشم، چنان بیخود میشوم که سر را از پا تشخیص نمیدهم.
هوش مصنوعی: تو خواب را از چشم ما ربودهای. ما هم مانند ستارگان که چشمشان همیشه باز است، از شب تا سحر بیداریم.
هوش مصنوعی: ما و تو هر دو همیشه سرسنگین و خماریم، اما تو از شراب ناب و ما از اشک خونین.
هوش مصنوعی: برای ما عاشقان مرگی جز جدایی از دوستان و عزیزان وجود ندارد.
هوش مصنوعی: دلمردگان از عشق خالیاند. هر کس زندگی کند و عاشق نباشد، زیانکار و ناکام شده است.
هوش مصنوعی: تنم لاغر و استخوانم از آن هم نزارتر شده است. پشتم مانند کمان خمیده و موی شقیقهام سپید شده است.
هوش مصنوعی: گوشت و پی و خون و رگهایم همه از سوز جدایی از کوی یار آب شدهاند.
هوش مصنوعی: بهار شکوفا شده است و در چنین فصلی، دیدن و نگریستن به زیبارویان خوش و دلپسند است.
هوش مصنوعی: ای اسرار، در فصل گل چه جای توبه از شراب است؟ هر کس از شراب سرخوش شد، دیگر توبه نکرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنجا که دهی ز لطف یک تاب
زر گردد خاک و دُر شود آب
مخدوم بزرگ، صدر منعم
ای پایۀ تو ورای القاب
مظلومم و هیچ یاورم نیست
کار من دلشکسته دریاب
من کد یه کنم به شعر و بخشش
[...]
ما را همه شب نمیبرد خواب
ای خفتهٔ روزگار دریاب
در بادیه تشنگان بمردند
وز حِلِّه به کوفه میرود آب
ای سختکمان سستپیمان
[...]
ای جانِ به لب رسیده بشتاب
خود را و مرا به نقد دریاب
دل رفت و تو نیز بر سر پای
اندیشه نمی کنی در این باب
بر نسیه چه اعتبار زنهار
[...]
گریان به زمین فتاد بی تاب
بر خاک، مراغه کرد چون آب
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.