ذرات کون پرتو خورشید مطلق است
در بحر عشق جمله جهان همچو زورق است
دارد فراغت از من و مائی و هست و نیست
اندر محیط مستی او هر که مغرق است
زاهد نبرد بهره از ذوق عارفان
بر دل فسرده زانکه در ذوق مغلق است
هرکو ندید روی تو در پرده دو کون
در پیش عارفان تو نادان احمق است
بی بهره هیچ ذره ز خورشید عشق نیست
زیرا که نور عشق بذرات ملحق است
وحدت اگر بصورت کثرت ظهور کرد
غیر خداست باطل و حق دایما حق است
زاهد ز گفت عشق مکدر شود ولی
دایم ز سرعشق اسیری مزوق است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی همهٔ ذرات جهان را پرتو خورشید ذات حق و قایقی در دریای عشق میداند و میگوید نور عشق به همهٔ ذرات رسیده است. شاعر زاهدِ افسردهدل را که از ذوق عارفان بیبهره است و حق را در پردهٔ هستی نمیبیند، در برابر عارفِ غرق در عشق مینهد. او یادآوری میکند که وحدت در صورت کثرت آشکار شده و جز خدا همه باطل است. در بیت پایانی، اسیری خود را در برابر زاهد، همیشه سرخوش و آراسته از راز عشق میخواند.
هوش مصنوعی: همهٔ ذرههای هستی پرتوی از خورشید ذات مطلق خداوندند. همهٔ جهان در دریای عشق مانند قایقی کوچک است که در آن شناور است.
هوش مصنوعی: هر کس در دریای بیکران مستیِ عشق او غرق شده باشد، از «من» و «ما» و از اندیشهٔ بود و نبود آسوده و فارغ است.
هوش مصنوعی: زاهد از ذوق و حال عارفان بهرهای نبرد، زیرا درِ ذوق بر دلِ افسرده و سرد او بسته است.
هوش مصنوعی: هر کس روی تو را در پسِ پردهٔ دو جهان نبیند، در نظر عارفانِ تو نادان و احمق است.
هوش مصنوعی: هیچ ذرهای از خورشید عشق بیبهره نیست، زیرا نور عشق به همهٔ ذرات پیوسته و رسیده است.
هوش مصنوعی: اگر وحدت به صورت کثرت آشکار شده است، باز هم هرچه جز خداست باطل است و تنها حق است که همیشه حق و پایدار است.
هوش مصنوعی: زاهد از سخن گفتن دربارهٔ عشق رنجیده و تیرهخاطر میشود، اما اسیری همیشه از رازِ عشق آراسته و سرخوش است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جز عشق پیشوا نکند هر که عاشق است
زیرا که عاشقان همه را عشق سایق است
تسلیم راه عشق کند هر چه هست و نیست
وین کار عاشقی است که در عشق صادق است
گر بر عدم نباشد عاشق پسند نیست
[...]
بر آفتاب روی تو تا دیده عاشق است
از حسن مطلع سخنم صبح صادق است
گر شمع سوز دل به زبان آورد رواست
او مؤمن و دل به زبانش موافق است
جان را به عشق سابقهای بود در ازل
[...]
چون غنچه گر زبان تو با دل موافق است
بر کاینات از ته ل خنده لایق است
در وقت صبح چرخ نفس راست می کند
یعنی که غمگسار جهان یار صادق است
بر اضداد چون قدم حدوثش موافق است
همانگه که راتق است همانگاه فاتق است
بیک شب بیک بدن مه چل سرادق است
ز سهمش زمان رزم مغارب مشارق است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.