چو حسن روی او جلوه گری کرد
ز فکر دین و دل ما را بری کرد
دل و جان را بغارت داد عاشق
چو با سودای عشقش همسری کرد
بدین ماست مؤمن آنکه عمری
بکفر زلف او جان پروری کرد
بعالم یکدل هشیار نگذاشت
چو چشم مست او عشوه گری کرد
اسیر دام او شد جانم آخر
چو فکر زلفش اول سرسری کرد
چه داند حال زار بیدلان چیست
بت شوخی که حو با دلبری کرد
دل و جان و جهان شد فتنه او
ز بس ناز و کرشمه کان پری کرد
سرافرازی کند بر جمله شاهان
درین ره هر که ترک سروری کرد
اسیری شهره شهرست و بدنام
که او دردین عشقش کافری کرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی دربارهٔ جلوهٔ جمال معشوق است که دین و دل و هشیاری را از عاشقان میرباید. شاعر کفر زلف یار را ایمانِ آیین عشق میداند و ترک سروری را مایهٔ برتری بر شاهان میشمارد. در پایان، اسیری بدنامی خود را در شهر نتیجهٔ کافری در دین عشق معشوق میداند.
هوش مصنوعی: چون زیبایی چهرهٔ او خود را نمایان کرد، ما را از اندیشهٔ دین و دل رها و بیزار ساخت.
هوش مصنوعی: عاشق وقتی با سودای عشق او همراه و همنشین شد، دل و جان خود را به تاراج داد.
هوش مصنوعی: در آیین ما کسی مؤمن است که عمری در کفرِ زلف او جان خود را پرورده باشد. کفرِ زلف یعنی سیاهی و پوشانندگی زلف که نماد تجلیهای جمال و کثرت است.
هوش مصنوعی: وقتی چشم مست او ناز و دلربایی کرد، در جهان یک دل هشیار باقی نگذاشت و همه را مست و بیخود کرد.
هوش مصنوعی: جانم سرانجام گرفتار دام او شد، چون در آغاز اندیشهٔ زلفش را سرسری و ساده گرفتم.
هوش مصنوعی: آن معشوق شوخ و زیبارو که به دلبری خو گرفته است، چه میداند حال زار عاشقان دلباخته چگونه است.
هوش مصنوعی: از بس آن پریروی ناز و کرشمه کرد، دل و جان و همهٔ جهان شیفته و آشفتهٔ او شدند.
هوش مصنوعی: هر کس در راه عشق، سروری و ریاست را رها کند، بر همهٔ پادشاهان برتری و سربلندی مییابد.
هوش مصنوعی: اسیری در شهر مشهور و بدنام شده است، زیرا در آیین عشق او کافری کرد، یعنی از دین ظاهری گذشت و دل به زلف او سپرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جدایی بر رخانش زرگری کرد
ولیکن چشم او را جوهری کرد
به مکر آن گاو کز زر سامری کرد
سجود آن گاو را خلق از خری کرد
به زیور خود که وصف آن پری کرد
که زیور را جمالش زیوری کرد
چو رو در قبلهٔ دین پروری کرد
به دوران دعوی پیغمبری کرد
صبا هر گاه وصف آن پری کرد
همه آفاق مهر و مشتری کرد
بدست آورده بودم دامنش را
و لیکن طالع خشکم تری کرد
دلم برد و رهم بست و سرم داد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.