مقبل کسی که شادی وصل تو دیده است
خرم دلی که از غم هجران رهیده است
شادست آنکه دولت غم های عشق تو
برجان و دل بملک دو عالم خریده است
آرد بدست دامن معشوق بیگمان
هر عاشقی که محنت عشقش کشیده است
هرکو ز خود برست نه بیند غم فراق
در مسند وصال تو خوش آرمیده است
هر دم به دیده حسن دل افروز جلوه ده
مرآت حسن تو دایم چو دیده است
در ظلمت شب است نهان آفتاب روز
تا خط مشکبار تو بررخ دمیده است
تا ناظرست دیده اسیری بروی او
زان حسن نوربخش چه گویم چه دیده است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه در ستایش وصال معشوق و ارزش غم عشق است. شاعر رنج عشق را نعمتی میداند که به بهای جان و دل و دو جهان میارزد و راه رسیدن به وصال را رهایی از خود میشمارد. سپس به وصف زیبایی معشوق، چشم چون آینهٔ حسن او و خط مشکین بر رخسارش میپردازد. در پایان، اسیری میگوید آنچه از دیدن آن حسن نوربخش یافته، در گفتن نمیگنجد.
هوش مصنوعی: خوشبخت کسی است که شادی رسیدن به تو را دیده است، و شاد دلی است که از اندوه دوری تو رها شده است.
هوش مصنوعی: شاد کسی است که نعمت غمهای عشق تو را به بهای جان و دل و حتی ملک دو جهان خریده است؛ یعنی همهچیز را داده و غم عشق تو را گرفته است.
هوش مصنوعی: هر عاشقی که رنج عشق را تحمل کرده باشد، بیشک سرانجام دامن معشوق را به دست میآورد و به وصال میرسد.
هوش مصنوعی: هر کس از خودی و خودپرستی رها شود، دیگر غم جدایی نمیبیند و بر جایگاه وصال تو آسوده آرام گرفته است؛ یعنی فنای از خود همان وصال است.
هوش مصنوعی: هر لحظه زیبایی دلافروزت را در چشم من جلوهگر کن، زیرا چشم همیشه آینهٔ زیبایی توست.
هوش مصنوعی: از وقتی که خط خوشبوی همچون مشک بر چهرهات روییده است، گویی خورشید روز در تاریکی شب پنهان شده است؛ یعنی چهرهٔ خورشیدگونت در پس خط سیاه پوشیده شده است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که چشم اسیری به روی او مینگرد، چه بگویم که از آن زیبایی نوربخش چه دیده است؛ یعنی آنچه دیده در وصف نمیگنجد. «نوربخش» به نام سلسلهٔ نوربخشیه نیز اشاره دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کس مثل حسن مطلع خطّت ندیده است
کاین مطلع از مجرّد حسن آفریده است
عالم فروزی رخ تو تا بدید صبح
بر خود ز رشک روی تو جامه دریده است
ابروت حاجبی ست که بالین ناتوان
[...]
آمد بهار و موکب گلها رسیده است
لاله علم به کون و به صحرا کشیده است
بلبل سرود گفته، سر انداز گشته سرو
غنچه ز ذوق جُبهٔ خضرا دریده است
در چشم شوخ نرگس زو هیچ شرم نیست
[...]
جانا دو ابروی تو هلالی خمیده است
چون آن هلال دیدهٔ عقلم ندیده است
از حد مبر جفا و بیندیش از وفا
زان رو که خار جور تو در جان خلیده است
دانی که حال زار من خسته دل چه شد
[...]
آن خالقی که صورت خلق آفریده است
غیر مکرر اینهمه صورت کشیده است
پیوسته دل ز قطع امید آرمیده است
راحت درین چمن بر نخل بریده است
صبرم به جستن دل گمگشته رفته است
طفل سرشک در پی رنگ پریده است
با گریه خندهرویم و با ناله گرم خون
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.