فخرت ای جم بجز از جام چه خواهد بودن
ور ندانی که سرانجام چه خواهد بودن
گر در ایام جوانی نکنی عیش مدام
پس تو را حاصل ایام چه خواهد بودن
دیدم آن دانه خال تو و دام خم زلف
غیر دل صید تو در دام چه خواهد بودن
ای خوشا خلوت انس می و معشوق و سماع
عیش در انجمن عام چه خواهد بودن
دید میخواره چو عکس رخ ساقی در جام
گفت مستانه که فرجام چه خواهد بودن
غم ناکامی ایام مخور باده بیار
گر برآید زجهان کام چه خواهد بودن
عاشقان را نبود نام بجز ننگ بگو
ننگ آشفته بجز نام چه خواهد بودن
نبری نام علی زاهد خود بین بنماز
پس بگو آیه اسلام چه خواهد بودن
گر بهنگام غزل مدح نگوئی زامیر
سخن و حرف بهنگام چه خواهد بودن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تملک لذایذ دنیوی و گذر زمان اشاره می‌کند و به اهمیت بهره‌برداری از زندگی در جوانی تأکید می‌کند. او با بیان زیبایی‌های عشق و می‌گساری، از ناپایداری و بی‌فایده‌گی غصه‌ها و ناکامی‌ها می‌گوید. در این راستا، او به ملامت انسان‌ها بر نداشتن نام نیک در عشق و زندگی اشاره می‌کند و به این نتیجه میرسد که باید از لذت‌های واقعی چون عشق و خوشی‌های لحظه‌ای غافل نشد. در انتها، شاعر با لحنی نیرومند به ناپایداری دنیا تأکید می‌کند و یادآوری می‌کند که اگر انسان در مدح و محبت سخن نگوید، در نهایت سخنش بی‌فایده خواهد بود.
هوش مصنوعی: ای جم، تو جز از جام (شراب) چه چیز دیگری ارزشمند خواهی داشت، اگر ندانی که در نهایت وضعیت تو چه خواهد شد؟
هوش مصنوعی: اگر در جوانی لذت‌های زندگی را تجربه نکنی، پس به چه هدفی و با چه دستاوردی باید به پیری برسی؟
هوش مصنوعی: من آن دانه خال تو را دیدم و می‌دانم که دام‌های زلف دیگران نمی‌توانند تو را به چنگ آورند.
هوش مصنوعی: چه خوب است که در تنهایی به نوشیدن شراب، همراهی معشوق و شادمانی بپردازیم. در جمعی عمومی چه لذتی خواهد بود!
هوش مصنوعی: در لحظه‌ای که فرد میخوارگی می‌کند و تصویر چهره ساقی را در جام می‌بیند، به‌طور مستانه می‌گوید که سرنوشت و پایان کارش چه خواهد شد.
هوش مصنوعی: غم ناکامی‌های روزگار را فراموش کن و شراب بیاور. اگر از این دنیا چیزی به دست بیاوری، چه اهمیتی دارد که دیگر چه رخ دهد؟
هوش مصنوعی: عاشقان تنها یک نام دارند و آن هم ننگ است. حالا بگو، وقتی که عواطف درهم و برهمند، چه نامی باقی می‌ماند؟
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به زاهد (پرهيزکار) اشاره می‌کند که در ظاهر خود را متعهد و دیندار نشان می‌دهد، اما از درون حقیقت دیگری دارد. او می‌گوید که نباید نام علی، که نماد ایمان و حقیقت است، از دل و زبان او دور شود. پس از آن، باید درک کرد که آیه‌ای که اسلام را بیان می‌کند، چه معنایی خواهد داشت و چه اصولی را مطرح خواهد کرد. این بیان به نوعی دعوت به تفکر و تأمل در اصل دین و ایمان است.
هوش مصنوعی: اگر در زمان غزل و شعر، به ستایش نپردازی، نتیجه و پیام سخن تو چه خواهد بود؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خوش‌تر از فکر می و جام چه خواهد بودن؟
تا ببینم که سرانجام چه خواهد بودن
غم دل چند توان خورد؟ که ایام نماند
گو نه دل باش و نه ایام چه خواهد بودن؟
مرغ کم‌حوصله را گو غم خود خور که بر او
[...]
در خرابات مگو کام چه خواهد بودن
در رخ مغبچه و جام چه خواهد بودن
ساقیا جام می آغاز بکن چون کس را
نیست معلوم که انجام چه خواهد بودن
صبحدم جام چو خورشید به دستم ده ازانک
[...]
زهد ما با می گلفام چه خواهد بودن؟
آبروی خرد خام چه خواهد بودن؟
گر شود نیم نفس فرصت بال افشانی
انتقام قفس و دام چه خواهد بودن؟
ابر دامن کش و گلشن خوش و ساقی ست کریم
[...]
چند گویی که سرانجام چو خواهد بودن
جرم یک بنده ی بد نام چه خواهد بودن
حالیا قسمت ما بیخودی و مستی بود
کس چه داند که سرانجام چه خواهد بودن
میرسد پیکی و از کوی کسی میآید
[...]
چه بد آغاز وسرانجام چه خواهدبودن
ثمر صبح اثر شام چه خواهد بودن
بودم اول به کجا میروم آخر به کجا
ماحصل از من گمنام چه خواهدبودن
جان به تن نالدم آری به جز از این کاری
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.