|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
من نتوانم ز دوست دیده فرو دوختن
عشق ز حربا مرا بایدم آموختن
خاصیت شمع چیست چهره برافروختن
عادت پروانه چیست پر زدن و سوختن
مشعله‌ای بر فروز زاتش رویت بروز
تا نکند آفتاب میل به افروختن
برق عطای کریم آمده چون جرم سوز
خرمن عصیان به جد بایدم اندوختن
جامه پرهیز را خرقه بسی دوختم
عشق چنان بردرید کش نتوان دوختن
صرفه ندامت بری زین درم ناسره
یوسف خود را به مصر بردن و بفروختن
کسب حلاوت کند زان لب شیرین‌شکر
طوطی آشفته‌ات در سخن آموختن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل دربارهٔ قدرت و تاثیر عشق سخن می‌گوید و به نمادهای محبت و سوختن اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که عشق از جنگ و نبرد به او آموخته شده و نمی‌تواند از دوست چشم بپوشد. نزدیک شدن به معشوق و حس سوختگی ناشی از عشق در مقایسه با رفتار پروانه‌ای که به شمع نزدیک می‌شود، در شعر به تصویر کشیده شده است. شاعر همچنین به تلاش برای دوری از گناه و ندامت اشاره می‌کند و در نهایت، با استفاده از مثال طوطی و شیرینی عشق، به زیبایی‌های عشق و یادگیری از آن اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: من نمی‌توانم به دوست نگاه نکنم، باید بیاموزم چگونه عشق را از جنگیدن دور کنم.
هوش مصنوعی: شمع به دلیل نور و روشنی‌ای که ایجاد می‌کند، می‌درخشد و توجه‌ها را جلب می‌کند. پروانه نیز به خاطر تمایلش به نور، به پرواز درمی‌آید و در این راه می‌سوزد. در واقع، هر دوی آنها در پی روشنایی هستند، ولی بهای این جاذبه را نیز با جان خود می‌پردازند.
هوش مصنوعی: شعله‌ای بر افروخته از آتش چهره‌ات می‌تابد، تا خورشید دیگر تمایل به روشن کردن نداشته باشد.
هوش مصنوعی: برق رحمت و بخشش خداوند مانند آتش سوزاننده‌ای است که گناهان را از بین می‌برد؛ از این رو، باید کوشش کرد تا این نعمت را دریافت کنیم و از آن بهره‌مند شویم.
هوش مصنوعی: من بسیاری از لباس‌های پرهیز را دوخته‌ام، اما عشق آن‌چنان آن را دریده که دیگر هیچ دوختنی ممکن نیست.
هوش مصنوعی: اگر از کار خود پشیمان شوی، هیچ سودی نخواهد داشت؛ مانند این که یوسف را به مصر بردند و به قیمت ناچیزی فروختند.
هوش مصنوعی: به وسیله‌ی لب‌های شیرین و شکرین طوطی، طعم و لذت را کسب کن، زیرا او در بیان و سخن گفتن به تو آموخته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چند بشاید به صبر دیده فرو دوختن
خرمن ما را نماند حیله به جز سوختن
گر نظر صدق را نام گنه می‌نهند
حاصل ما هیچ نیست جز گنه اندوختن
چند به شب در سماع جامه دریدن ز شوق
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.