مرحبا موکب خاتون اجل
عصمةالدین شرف داد و دول
آنکه بردست نهایت به ابد
وانکه بردست بدایت به ازل
آن به جاه و به هنر به ز فلک
وان به قدر و به شرف بر ز زحل
با وفاقش الم دهر شفا
با خلافش اسد چرخ حمل
ای به اجناس هنر گشته سمر
وی به انواع شرف گشته مثل
دهر نتواندت آورد نظیر
چرخ نتواندت آورد بدل
چرخ با جود تو ایمن ز نیاز
دهر با عدل تو خالی ز خلل
نقش کلکت همه در منظوم
در نطقت همه وحی منزل
با کمال تو فلک یک نقطه است
با وقار تو زمین یک خردل
دست عدل تو اگر قصد کند
دور دارد ز جهان دست اجل
از خداوندان برتر ز تو نیست
جز خداوند جهان عزوجل
ای مه از گوهر آدم به شرف
وی بر از گنبد اعظم به محل
تیغ مریخ کند قهر تو کند
مشکل چرخ کند کلک تو حل
بنده هرچند به خدمت نرسد
متهم نیست به تقصیر و کسل
اندرین سال که بگذشت برو
آن رسیده است که زان لاتسال
بندها داشته بیهیچ گناه
عزلها یافته بیهیچ عمل
آن همه مغز چو تجویف دماغ
وین همه پوست چو ترکیب بصل
قرب ماهی نبود بیش هنوز
تا برستست از آن ویل و وجل
تا به اول نرسد هیچ آخر
تا چو آخر نبود هیچ اول
باد بیاول و آخر همه عمر
شب و روزت چو شب و روز امل
نوش در کام حسود تو شرنگ
زهر در کام مطیع تو عسل
پای دور فلک و دست قضا
لنگ در تربیت خصمت و شل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده در ستایش مریم خاتون به وصف ویژگیها و خصوصیات برجسته او میپردازد. شاعر او را با مقام و هنرهایش، برتر از تمامی موجودات و مشهور به شرف و فضیلت معرفی میکند. مریم خاتون در نظر شاعر همچون ستارهای درخشان و ثمرهای از گوهر آدم به شمار میآید که عدالت و احسانش جهان را از نیاز و نقص خالی کرده است. همچنین، شاعر به قدرت و تأثیر او در زندگی و محیط اطراف اشاره میکند و بر این باور است که وجود او زمینهساز آرامش و حل مشکلات میباشد. در انتها، طعنهای به شرایط حال نشان میدهد که باوجود سختیها و دشواریها، مریم خاتون همچنان امیدبخش و نیکو سرشت است.
هوش مصنوعی: سلام بر کاروان خانم مریم خاتون، که شرف و بزرگی را به همراه خود آورده و نعمتها و خوشبختیها را به ارمغان میآورد.
هوش مصنوعی: این بیت دربارهٔ کسی است که به مقام و بالاترین درجات جاودانگی (نهایت) رسیده و همزمان به آغاز (بدایت) و شروع زندگی (ازل) نیز برتری دارد. به طور کلی، این فرد در هر زمانی و از هر نظر برتر است.
هوش مصنوعی: او در مقام و هنر از سیارهٔ مشتری برتر است و در ارزش و شرافت از سیارهٔ زحل بالاتر میباشد.
هوش مصنوعی: با اتحاد او، دردهای زمانه به درمان میرسد و با مخالفتراشیاش، ستارهٔ خوشبختی دچار مشکل میشود.
هوش مصنوعی: ای که با قهر و مکارم هنری به اوج رسیدهای و به سبب فضایل گوناگون، مانند چیز باارزشی تبدیل شدهای.
هوش مصنوعی: زمانه نمیتواند شبیه تو کسی را بیاورد و آسمان هم نمیتواند جانشینی برای تو بیافریند.
هوش مصنوعی: زمانه به خاطر generosity (بخشش) و سخاوت تو ایمن و بینیاز است و با عدالت تو، بینقص و مشکل است.
هوش مصنوعی: عملکرد و تاثیر تو در همه چیز مانند یک نظم زیبا است و سخنانت به اندازهای پربار و ارزشمند است که گویی از سوی خداوند نازل شده است.
هوش مصنوعی: کمال و فضیلت تو آنقدر بالا و عظیم است که تمام آسمان فقط به اندازهٔ یک نقطه به نظر میرسد و احترام و وقار تو باعث میشود که زمین فقط به اندازهٔ یک دانهٔ خردل کوچک و حقیر به نظر آید.
هوش مصنوعی: عدل تو اگر بخواهد اقدامی کند، دست مرگ نمیتواند به آنجا دسترسی پیدا کند و از جهان دور میشود.
هوش مصنوعی: هیچکس جز خداوند، که در مقام بالاتری از تو قرار دارد، وجود ندارد.
هوش مصنوعی: ای ماه، تو از گوهر آدم (انسان) به مقام و شرافت بالاتری دست یافتهای و از آسمان بلندتر، یعنی گنبد اطلس، به زمین آمدهای.
هوش مصنوعی: تیغ سیارهٔ مریخ، که نماد جنگ و قهر است، به خاطر قهر و قدرت تو میتراود و مشکلات را از بین میبرد. همچنین، چرخ زمان نیز بر اثر قلم تو، که نماد نوشتار و هنر است، برطرف میشود و دشواریها حل میگردند.
هوش مصنوعی: هرچند بنده (شاعر) نتوانسته است به خدمت شما (مریم خاتون) برسد، اما این به معنای گناه یا کوتاهی او نیست.
هوش مصنوعی: در این سالی که گذشت، وقت آن رسیده که دربارهٔ او (مخدرةالکبری مریم خاتون) نپرسند و از او سوالی نکنند.
هوش مصنوعی: او به دلیل نداشتن هیچ گناهی، به بند و زنجیر افتاده و به رغم اینکه کاری نکرده، از مقام و منزلتش عزل شده است.
هوش مصنوعی: مغز و عقل انسان مانند محتوای قیمتی درون سر است، در حالی که ظواهر و شکل بیرونی انسان، مانند پوست پیاز میماند که ارزش کمتری دارد.
هوش مصنوعی: نزدیک شدن به زیبایی و کمال هنوز کافی نیست، تا زمانی که از حالت نابسامان و ترسناک خارج نشدهایم.
هوش مصنوعی: هیچ چیزی نمیتواند به آغاز برسد، مگر اینکه پایان نداشته باشد؛ زیرا تا آخر وجود نداشته باشد، اول نبود.
هوش مصنوعی: زندگی تو مانند یک وزش باد است که نه آغاز و نه پایانی دارد و شب و روزهایت همچون امل (امید و آرزو) به سر میرسد.
هوش مصنوعی: اگرچه حسودان برای تو نوشی تلخ و سم آور را آرزو دارند، اما اطرافیانت که مطیع و فرمانبردار تو هستند، از تو شیرینی و لذت میبرند.
هوش مصنوعی: سرنوشت و زمان نمیتوانند به خوبی دشمن تو را تربیت کنند و در این کار ناتوان هستند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دیر پیوند بتی زود کسل
روی بر تافته زین تافته دل
با چنان موی کز او مشک بشرم
با چنان روی کز او ماه خجل
نتوان راز نهان داشت ز خلق
[...]
دوش دلبند من آن مهر گسل
آنکه زو ماه به خوبی است خجل
مست و مدهوش در آمد در شهر
شهر را ولوله زو شد حاصل
شمع در پیش و جهانی زن و مرد
[...]
چند خورم خون خود از دست دل
شستم از دوست بهفت آب و گل
زین شبش او داند و شمع ختن
زین قبل او داند و ماه چگل
بیدلی ار زانکه بدین چاشنیست
[...]
بود روحش قلم صنع ازل
گر قلم نیست قلمزن چه خلل
بگسل از پای خود این لنگر گل
گام زن شو به سوی کشور دل
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.