میخواست شب که داغ نهد دلستان من
میساخت او فتیله و میسوخت جان من
گو استخوان من سگ کویت مخور که هست
پیکان زهر دار تو در استخوان من
خواهم زبان خویش برون آرم از دهان
تا نشنود حدیث تو کس از زبان من
بی پرتوی ز آتش دل در هوای تو
هرگز برون نشد نفسی از دهان من
تا جیب جان من نشود همچو غنچه چاک
ظاهر شود داغ نهان من
گر زین دل کباب حریفان نه آگهند
بویی نمی برند ز آه و فغان من
تا جان نسوخت شعله آهم نشد بلند
بی آتشی چراغ که افروخت جان من
اهلی به ناتوانی من گر نکرد رحم
گو رحم کن بحال دل ناتوان من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در غزل به عشق و عواطف عمیق خود اشاره میکند و از داغ دل و آتش عشق سخن میگوید. او حس میکند که عشقش میتواند جانش را بسوزاند و نمیخواهد کسی از غم و درد او باخبر شود. با بیان اینکه عشقش مانند پیکان زهرآلود در وجود او وجود دارد، به مظلومیت خود اشاره میکند و از احساس تنهایی و ناتوانی سخن میگوید. در نهایت، از شخصی به نام اهلی درخواست رحم و توجه به حال دل ناتوانش را دارد.
هوش مصنوعی: او میخواست در شب، با دلربایی خود دل مرا بسوزاند و به همین منظور مشعلی درست میکرد که جانم را به آتش میکشید.
هوش مصنوعی: حیا کن و به استخوان من، که نشانهای از وجودم است، آسیب نزن. چرا که در وجود من، زهر تلخی نهفته است که میتواند به تو آسیب برساند.
هوش مصنوعی: میخواهم سخنانم را از دهان بیرون نیاورم تا هیچکس داستان تو را از زبان من نشنود.
هوش مصنوعی: بدون وجود شعلهای از عشق تو، هرگز از دهانم نفس بیرون نیامد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل من مانند یک غنچه باز نشده و نشانهای از درد درونم نمایان نشود، هیچکس از اندوه پنهان من باخبر نخواهد شد.
هوش مصنوعی: اگر دلِ من در آتشِ حسادت و کینه حریفان میسوزد، آنها از درد و نالهام هیچ اطلاعی ندارند و بویی از آن نمیبرند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که جانم نسوخت، صدای آهم بالا نرفت. بیوجود آتش، چراغ جانم روشن نشد.
هوش مصنوعی: اگر کسی به ناتوانی من رحم نکرده، لااقل به حال دل ضعیف من رحم کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اندوه این جهان بسر آید جز آن من
معروف شد بگیتی نام و نشان من
خون شد زفرقت تو دل مهربان من
بربست رخت از غم هجر تو جان من
خوش میگذشت با تو مرا مدتی بکام
هجری بدین صفت نبد اندرگمان من
بی وصل دلکش تو تبه گشت کار من
[...]
باز آمد آن که سوخته اوست جان من
خون گشته از جفاش دل ناتوان من
هر چند بینمش، هوسم بیش می شود
روزی در این هوس رود البته جان من
آنجا طلب مرا که بود گرد توسنش
[...]
ای فاش کرده عشق تو راز نهان من
بالای تو بلای دل ناتوان من
لعل حیات بخش تو آب حیات دل
یاقوت آبدار تو قوت روان من
ماه ملک صفاتی و حور فرشته خوی
[...]
ای مهر تو انیس دل ناتوان من
ذکر لب و دهان تو ورد زبان من
تا نام تو شنید و نشان تویافت دل
دیگر اثر نیافت ز نام و نشان من
از لوح خاطرم نرود نقش مهر تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.