واحسرتا که دیده ز حسرت پر آب شد
در ماتم حسین علی دل کباب شد
ای آسمان اگر در رحمت گشاده یی
ظلم تو بر حسین علی از چه باب شد
فرق شریف آل علی بر زمین چراست
چتر یزید از چه سبب بر سحاب شد
گردون چرا به باد عدم داد آن ورق
کز نسخه دو کون وجود انتخاب شد
از باد فتنه زیر و زبر باد روزگار
کز روزگار منقلب این انقلاب شد
خون حسین ریخته اند آنسگان شوم
بهر جهان که جیفه مشتی کلاب شد
بدبخت ناکسی که برای دو روزه ملک
غافل ز حشر و نشر و ثواب و عقاب شد
آن ننگ دوزخ است یزید سیاه بخت
کز پهلویش عذاب خدا در عذاب شد
خنجر کشید و حلق حسین علی برید
شمر آنسگ لعین که ز حق بیحجاب شد
لعنت هزار بار و هزاران هزار بار
بر دست و خنجریکه از آنخونخضاب شد
سگ بوده است هر که چنین ظلم کرده است
آدم نخواهد از پی این ناصواب شد
بحر فلک نداشت حیا کز محیط او
باداغ دل حسین علی بهر آب شد
در ساعتی که شاه شهیدان تشنه لب
چون چشمه حیات بزیر نقاب شد
استاده بود شاه عرب دیده ها پر آب
میگفت هان شتاب که وقت شتاب شد
فرمای یا حسین که بهر تو در بهشت
ساقی کوثر از پی جام شراب شد
از شوق مقدمت همه حوران روضه را
جاروب راه گیسوی مشکین طناب شد
از خون بشست مصحف رخ را ورق ورق
خیرالنسا که کاشف ام الکتاب شد
آندم که آفتاب سر نیزه شد بلند
بر نیزه آنزمان سر آن آفتاب شد
زانگه که خضر تلخی زهر حسن چشید
آبحیات در دهنش زهر ناب شد
شهزاده ها نگر که چه محنت کشیده اند
این در محیط تلخی و آن در سراب شد
در خانه یی که لطف و کرم بود بیحساب
داد از ستمگران که ستم بی حساب شد
بر طایر فلک چه نهد دل کسی که او
سیمرغ را گذاشت که صید غراب شد
گردون چو گردکان تهی جمله پوستت
در ظل آن گریز که لب لباب شد
یا مرتضی علی که چو گنجی نهان ز چشم
برکش ز گنج پرده که عالم خراب شد
برنا کسی که ظلم کند جای رحم نیست
ظالم بکش که کشتن ظالم ثواب شد
مردود آستان تو مردود کبریاست
هر کسکه هست واجب ازو اجتناب شد
بر فرق عرش پای شرف گر نهد رواست
هر کس که خاک در قدم بوتراب شد
شاها هزار شکر که بعد از هزار سال
شیر خدا بدشمنت اندر شتاب شد
چندان بریخت خون منافق که گوی چرخ
در خون نشسته تا بکمر چون حباب شد
شد کار زر اثنا عشر درست
وز خطبه نام آل تو فصل الخطاب شد
اهلی باهل بیت تو دست امید زد
اورا گشایشی که شد از این جناب شد
یارب بعفو اگر نکنی نامه ام سفید
خواهم سیاه روی بروز جواب شد
هستم امیدوار بلطفت که عاقبت
خواهد دعای خسته دلان مستجاب شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده سوگنامهای در شهادت حسین بن علی است. شاعر آسمان و روزگار را برای این ستم سرزنش میکند و یزید و شمر را نفرین میکند. سپس صحنهٔ استقبال پیامبر و علی و فاطمه و حوریان از حسین در بهشت را تصویر میکند و از رنج حسن و حسین یاد میکند. در پایان از علی یاری و انتقام میخواهد، از رواج نام دوازده امام در سکه و خطبه شکر میکند و برای خود از خدا آمرزش میطلبد.
هوش مصنوعی: افسوس که چشم از حسرت پر از اشک شد و دل در سوگ حسین بن علی سوخت و کباب شد.
هوش مصنوعی: ای آسمان، اگر تو درِ رحمت را گشودهای، پس ستم تو بر حسین بن علی به چه دلیل بود؟
هوش مصنوعی: چرا سرِ شریف خاندان علی بر خاک افتاد و چتر و شکوه یزید به چه سبب تا ابرها بالا رفت؟
هوش مصنوعی: چرا آسمان آن برگی را به باد نابودی داد که از میان نسخهٔ هستیِ دو جهان برگزیده شده بود؛ یعنی حسین که گزیدهٔ آفرینش بود.
هوش مصنوعی: روزگار با باد فتنه زیر و رو شود، زیرا این دگرگونی و آشوب از همین روزگارِ واژگون پدید آمد.
هوش مصنوعی: آن سگانِ شوم خون حسین را به خاطر دنیایی ریختند که مرداری برای مشتی سگ است.
هوش مصنوعی: بدبختِ فرومایهای که برای پادشاهی دوروزهٔ دنیا از رستاخیز و پاداش و کیفر غافل شد.
هوش مصنوعی: یزیدِ سیهروز مایهٔ ننگ دوزخ است؛ چنان پلید است که از همنشینی با او خودِ عذاب خدا نیز در عذاب افتاد.
هوش مصنوعی: شمرِ آن سگ نفرینشده که در برابر خدا بیشرم شد، خنجر کشید و گلوی حسین بن علی را برید.
هوش مصنوعی: هزار بار و هزاران هزار بار لعنت بر آن دست و خنجری که با آن خون رنگین شد.
هوش مصنوعی: هر کس چنین ستمی کرده، سگ بوده است و پس از این کار ناروا هرگز آدم نخواهد شد.
هوش مصنوعی: دریای آسمان شرم نکرد که حسین بن علی با دلی داغدار از کنار آن به دنبال آب رفت و سیراب نشد.
هوش مصنوعی: در آن ساعتی که شاه شهیدان با لب تشنه، مانند چشمهٔ آب حیات، در پرده پنهان شد و جان سپرد.
هوش مصنوعی: پیامبر، شاه عرب، با چشمان پر اشک ایستاده بود و میگفت: بشتاب که هنگام شتافتن رسیده است.
هوش مصنوعی: ای حسین، بیا که ساقی کوثر، یعنی علی، در بهشت برای تو در پی جام شراب رفته است.
هوش مصنوعی: همهٔ حوریان بهشت از شوق آمدن تو گیسوهای مشکین و بلند خود را جاروی راهت کردهاند.
هوش مصنوعی: فاطمه، بهترین زنان که آشکارکنندهٔ امالکتاب است، چهرهٔ حسین را که چون قرآن بود، برگ به برگ از خون شست.
هوش مصنوعی: در آن هنگام که خورشید به اندازهٔ سر نیزه بالا آمد، سرِ آن خورشید، یعنی حسین، بر نیزه رفت.
هوش مصنوعی: از آن زمان که خضر تلخی زهری را که به حسن خوراندند چشید، آب حیات در دهانش زهر خالص شد.
هوش مصنوعی: ببین این دو شاهزاده چه رنجی کشیدند: یکی، حسن، در دریای تلخیِ زهر افتاد و دیگری، حسین، در سرابِ تشنگی ماند.
هوش مصنوعی: در خاندانی که لطف و بخشش بیحساب بود، فریاد از ستمگران که ستم نیز بیحساب شد.
هوش مصنوعی: چگونه کسی میتواند به پرندهٔ آسمان، یعنی بخت و روزگار، دل ببندد؛ روزگاری که سیمرغ را رها کرد و شکار کلاغ شد، یعنی بزرگان را وانهاد و به دست فرومایگان افتاد.
هوش مصنوعی: ای آسمان، تو مانند گردوی پوک همه پوستی؛ به سایهٔ آن کسی پناه ببر که مغزِ مغزهاست.
هوش مصنوعی: ای علی مرتضی که مانند گنجی از چشمها پنهانی، پرده از گنج کنار بزن که جهان ویران شد.
هوش مصنوعی: بر فرومایهای که ستم میکند جای رحم نیست؛ ستمگر را بکش که کشتن ستمگر کار ثواب است.
هوش مصنوعی: هر که از درگاه تو رانده شود، از درگاه خدا رانده شده است و دوری از او بر همه واجب است.
هوش مصنوعی: هر کس خاکِ پای ابوتراب، یعنی علی، شود، سزاوار است که پای افتخار بر سر عرش بگذارد.
هوش مصنوعی: ای شاه، هزار شکر که پس از هزار سال، شیر خدا برای انتقام به سوی دشمنت شتافت.
هوش مصنوعی: چندان خون منافقان را ریخت که گوی آسمان مانند حبابی تا کمر در خون نشست.
هوش مصنوعی: کار سکهٔ زر به نام دوازده امام درست و رایج شد و نام خاندان تو در خطبه سخنِ نهایی و برتر گشت.
هوش مصنوعی: اهلی دست امید به دامان اهلبیت تو زد و هر گشایشی که برای او پیش آمد، از این درگاه بود.
هوش مصنوعی: پروردگارا، اگر با بخشش خود نامهٔ اعمالم را سفید نکنی، در روز بازخواست روسیاه خواهم شد.
هوش مصنوعی: به لطف تو امیدوارم که سرانجام دعای دلشکستگان پذیرفته خواهد شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد
ایمان و کفر من همه رود و شراب شد
زهدم منافقی شد و دینم مشعبدی
تحقیقها نمایش و آبم سراب شد
ایمان و کفر چون می و آب زلال بود
[...]
آوخ که قصر جاه و معالی خراب شد
دلها همه شکسته جگرها کباب شد
آن مصر مملکت که تو دیدی خراب شد
و آن نیل مکرمت که شنیدی سراب شد
سرو سعادت از تف خذلان زگال گشت
و اکنون بر آن زگال جگرها کباب شد
از سیل اشک بر سر طوفان واقعه
[...]
ماه تمام ملک به زیر نقاب شد
آب حیات شرع دریغا سراب شد
سروی ز بوستان معانی فرو شکست
برجی ز آسمان معالی خراب شد
کور و کبود مردمک چشم مردمی
[...]
صد مصر مملکت ز تعدی خراب شد
صد بحر سلطنت ز تطاول سراب شد
صد برج حرص و بخل به خندق دراوفتاد
صد بخت نیم خواب به کلی به خواب شد
آن شاهراه غیب بر آن قوم بسته بود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.