رفتی و درد دل به جهان در گذاشتی
خفتی و دستها همه بر سر گذاشتی
خاتون کشوری تو نگویی چه اوفتاد؟
کز ما ملول گشتی و کشور گذاشتی
دیدی که راه زحمت اغیار بر نتافت
تنها شدی و عدت و لشکر گذاشتی
تابوت تنگ و حسرت دل بردی از جهان
تاج و سریر و یاره و افسر گذاشتی
در بند خاک ماندی و آزاد و بنده را
بر خاک راه، عاجز و مضطر گذاشتی
ای میوه دل پدر! این دردها نگر
کز مرگ خویش در دل مادر گذاشتی
این بر همی چه بود؟ که بی هیچ موجبی
عصمت سرای خویش مشمر گذاشتی
دامن فشاندی از همه یعنی که می روم
رفتی و هر چه داشتی ایدر گذاشتی
در مغرب هلاک فتادی چو آفتاب
در چشم ما سرشگ چو اختر گذاشتی
بگذشتی از زمانه ولی عمر جاودان
وقف اتابک و دو برادر گذاشتی
آوخ که قصر جاه و معالی خراب شد
دلها همه شکسته جگرها کباب شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بند از ترکیببندی سوگوارانه در رثای بانویی از خاندان فرمانروایی است که دختر پدری بزرگ و خواهر دو برادر بوده است. شاعر او را خطاب میکند و از رفتنش و رها کردن تاج و تخت و سپاه و مادر داغدار گلایه میکند. سپس مرگ او را به غروب خورشید مانند میکند و عمر باقیماندهٔ او را بهرهٔ اتابک و دو برادرش میخواهد. بند با بیت برگردان پایان مییابد که از ویرانی کاخ شکوه و سوختن دلها سخن میگوید.
هوش مصنوعی: رفتی و درد دلت را در جهان بر جای نهادی؛ به خواب مرگ رفتی و همه را به ماتم و دست بر سر زدن واداشتی.
هوش مصنوعی: ای بانوی کشور، بگو چه پیش آمد که از ما دلگیر شدی و کشور را رها کردی؟
هوش مصنوعی: گویا دیدی که تحمل آزار و مزاحمت بیگانگان را نداری؛ پس تنها رفتی و ساز و برگ و سپاهت را بر جای گذاشتی.
هوش مصنوعی: از جهان تنها تابوتی تنگ و حسرتی در دل با خود بردی و تاج و تخت و دستبند و افسرت را بر جای نهادی.
هوش مصنوعی: خودت در بند خاک گور ماندی و آزادگان و بندگان را بر خاک راه، درمانده و پریشان رها کردی.
هوش مصنوعی: ای میوهٔ دل پدر، این دردها را ببین که با مرگت در دل مادرت بر جای گذاشتی.
هوش مصنوعی: این چه کاری بود که بی هیچ دلیلی سرای پاک و حرم خود را رها و خالی گذاشتی؟
هوش مصنوعی: از همه دامن افشاندی، یعنی که میروم؛ رفتی و هرچه داشتی همینجا بر جای ماند.
هوش مصنوعی: مانند خورشید که در مغرب فرو میرود، در مغرب نابودی افتادی و در چشم ما اشکی چون ستارهها بر جای گذاشتی.
هوش مصنوعی: از دنیا گذشتی، اما عمر جاودان خود را وقف اتابک و دو برادرت کردی؛ یعنی دعا میکند که عمر آنان دراز باشد.
هوش مصنوعی: دریغ که کاخ بزرگی و شکوه ویران شد و همهٔ دلها شکست و جگرها از اندوه سوخت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
رفتی و درد دل به جهان در گذاشتی
خفتی و دستها همه بر سر گذاشتی
خاتون کشوری تو نگویی چه اوفتاد؟
کز ما ملول گشتی و کشور گذاشتی
دیدی که راه زحمت اغیار بر نتافت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.