|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
جهان مانا همه سمراد باشد
تهی از پایه و بنیاد باشد
همه مردم نژاد نیرو نودند
همه گفتارهاشان باد باشد
چو با دوشیزه هستی شدی جفت
همان اندیشه ات داماد باشد
اگر خود شادمانی راست بودی
چرا یک تن نه بینی شاد باشد
بداند آن درخشان پرتوی کو
ز بند نیرنود آزاد باشد
که نه مردم بود نه گفت و نه کار
نه ویرانست و نه آباد باشد
چو نیکو بنگری کار جهانرا
همان سمراد و هم سمراد باشد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی حقیقت و سرنوشت جهان می‌پردازد و تلاش می‌کند تا مفهوم زندگی و وجود را تحلیل کند. او به این نکته اشاره دارد که انسان‌ها بنا بر طبیعت خود و شرایطی که در آن قرار دارند، ممکن است شاد یا غمگین باشند، اما در نهایت همه چیز در دایره‌ای از نشانه‌ها و نمادهای ثابت باقی می‌ماند. وجود انسان‌ها و افکارشان در این عالم، به هیچ عنوان بدون معنا نیست و همه باید به دنبال درک این معانی و زیبایی باشند. با تأمل در اوضاع جهان، شاعر به این نتیجه می‌رسد که حقیقت وجود در عمق سادگی و بی‌نقصی آن نهفته است.
هوش مصنوعی: جهان پایدار و ماندگار تنها به ثمر و نتیجه‌ای ارزشمند دست می‌یابد و اگر از اساس و بنیاد خالی باشد، هیچ ارزشی نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: تمام انسان‌ها دارای نیرویی یکسان هستند و گفتارهایشان تنها ممکن است توخالی و بی‌اثر باشد.
هوش مصنوعی: زمانی که با دختری جوان و نیکو هم نشینی و نزدیکی پیدا کردی، افکارت و خیالاتت نیز به مانند دامادی خواهد بود که برای او افتخار و شوقی در دل داری.
هوش مصنوعی: اگر واقعا شادی وجود دارد، پس چرا هیچ‌کس را نمی‌بینی که شاد باشد؟
هوش مصنوعی: بداند که آن نور درخشان، درخشش خود را از قید و بند نیرنگ‌ها آزاد دارد.
هوش مصنوعی: هیچ کس در آنجا نیست که گفت وگو کند یا کار انجام دهد، نه آنجا ویران است و نه آباد.
هوش مصنوعی: اگر به دقت به کارهای جهان نگاه کنی، متوجه می‌شوی که همه چیز به نوعی تکرار و بازگشت به همان آغاز است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دلم زین خرّم و زان شاد باشد
ز مرو و موبدم کی یاد باشد
قرانی را که با این داد باشد
چو فال از باد باشد، باد باشد
چنین ملکی چرا بنیاد باشد
که گر باشد وگرنه باد باشد
هر آن دل‌ها که بی‌تو شاد باشد
چو خاشاکی میان باد باشد
چو مرغ خانگی کز اوج پرد
چو شاگردی که بی‌استاد باشد
چه ماند صورتی کز خود تراشی
[...]
سخن باید که بر بنیاد باشد
که چون بی‌اصل رانی باد باشد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.