دلا بین ز توبه به کارم گره
قل استغفرالله مما کره
چو مطرب خراشد رگ چنگ را
ز کارم گشاید به ناخن گره
چو شب ماه را تیر آهم بخست
عذار تو پوشید مشکین زره
چو بینی لبش جامی از پا بیفت
همانجا که می می خوری سربنه
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دلا بین ز توبه به کارم گره
قل استغفرالله مما کره
چو مطرب خراشد رگ چنگ را
ز کارم گشاید به ناخن گره
چو شب ماه را تیر آهم بخست
عذار تو پوشید مشکین زره
چو بینی لبش جامی از پا بیفت
همانجا که می می خوری سربنه



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل کوتاه در ستایش می و عشق است و توبه را مایهی گرفتاری میداند. شاعر به طنز از خود توبه استغفار میکند و گشایش کارش را در زخمهی مطرب بر چنگ مییابد. سپس از تیر آه شبانهی خود میگوید که رخ ماهمانند معشوق را واداشت زرهی سیاه از خط و زلف بپوشد. در پایان به خود سفارش میکند که در برابر لب یار از پا درافتد و در میخانه سر تسلیم بنهد.
هوش مصنوعی: ای دل، ببین که توبه از می و مستی چه گرهی در کار من انداخته است. پس بگو: از این کار ناپسند، یعنی از همین توبه، به خدا پناه میبرم و آمرزش میخواهم. این سخن طنزآمیز است و توبه را خود گناه میشمارد.
هوش مصنوعی: هنگامی که نوازنده با ناخن بر رشتههای چنگ زخمه میزند، با همان ناخن گره را از کار بستهی من میگشاید. ناخن هم به معنای زخمه است و هم ابزار گشودن گره.
هوش مصنوعی: چون شبهنگام تیر آه من ماه را زخمی کرد، چهرهی ماهمانند تو از ترس آن تیر، زرهی سیاه و مشکبو پوشید. مقصود خط یا زلف سیاهی است که بر رخسار معشوق پیدا شد، گویی زرهی است در برابر تیر آه عاشق.
هوش مصنوعی: ای جامی، هرگاه لب معشوق را دیدی، بیتاب شو و از پا درافت. همان جایی که شراب مینوشی، سر تسلیم بر زمین بگذار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
که خورشید بعد از رسولانِ مِه
نتابید بر کس ز بوبکر بِه
یکی پادشا بود در نیمروز
که از داد دیدی بزرگی و روز
بگنج اندرش ساخته خواسته
بجنگ اندرش لشکر آراسته
کنم آه ازین چرخ گردنده آه
که عیشم تبه کرد و روزم سیاه
تو بدرود باش ای گرانمایه در
که من تن سپردم به خاک سیاه
مبادا به تو بر تبه عیش و عمر
[...]
مران گرگ را مرگ به در ده
که بی خورد ماند میان گله
چو دیو اندر آمد به گرد دره
یکی غار بد سهمناک و نزه
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.