دانی که چیست بر رخم این اشک لاله گون
عشقت چکاند از دل من قطره های خون
خون دلم ز آتش توست آمده به جوش
آتش چو تیز گشت ز سر می رود برون
آتش ز آب کشته شود وین عجب کز اشک
هر لحظه زنده تر شودم آتش درون
چشم من از خیال لبت اشکریز هست
پر می صراحیی که فتاده ست سرنگون
هم آدمی فریفته توست هو پری
زین لعل پر فسانه وزین چشم پر فسون
گر عاجزم به دست رقیب تو دور نیست
شیر فلک سگان درت را بود زبون
جامی نظر به عارض و خط تو دوخته ست
کز آب و سبزه نور بصر می شود فزون



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از اشک خونینی سخن میگوید که آتش عشق یار از دلش بیرون میآورد و شگفت دارد که این آتش با آب اشک خاموش نمیشود بلکه تیزتر میشود. سپس از افسون لب و چشم معشوق که آدمی و پری را فریفته، و از ناتوانی خود در برابر رقیب یاد میکند که حتی شیر فلک در برابر سگان درگاه یار زبون است. در پایان جامی نگریستن به چهره و خط یار را به تماشای آب و سبزه مانند میکند که روشنی چشم را میافزاید.
هوش مصنوعی: میدانی این اشک سرخ مانند لاله که بر چهرهام روان است چیست؟ قطرههای خونی است که عشق تو از دلم بیرون چکانده است.
هوش مصنوعی: خون دلم از آتش عشق تو به جوش آمده است؛ و چون آتش تند شود، آنچه در دیگ میجوشد از سر آن بیرون میریزد، پس خون دل من نیز به صورت اشک بیرون میآید.
هوش مصنوعی: آتش با آب خاموش میشود، اما شگفت آنکه آتش درون من با آب اشک هر لحظه شعلهورتر میشود.
هوش مصنوعی: چشم من از خیال لب تو اشک میریزد، مانند صراحی پر از شرابی که واژگون افتاده و شرابش بیرون میریزد.
هوش مصنوعی: هم آدمیان و هم پریان شیفتهٔ تو شدهاند؛ شیفتهٔ آن لب لعلگون که داستانها از آن گفته میشود و آن چشم پر از افسون و جادو.
هوش مصنوعی: اگر در برابر رقیب تو ناتوانم، شگفت نیست؛ زیرا حتی شیر آسمان (برج اسد) در برابر سگان درگاه تو زبون و درمانده است.
هوش مصنوعی: جامی چشم به چهره و خط سبز تو دوخته است، زیرا گفتهاند نگریستن به آب روان و سبزه روشنی چشم را افزون میکند؛ چهرهٔ درخشان یار چون آب و خطش چون سبزه است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای مر تو را گرفته بت خوشزبان زبون،
تو خوش بدو سپرده دل مهربان ربون
اندر حریم می نکند جان تو قرار
تا ناوری دل از حرم دلبران برون
برگیر دل ز بلخ و بنِه تن ز بهر دین
[...]
این کودکان تنگ قبای فراخ . . . ن
کردند . . . ایرو کیسه ما هر دو سرنگون
از بسکه . . . ایرو کیسه ما سیم و آب داد
نی سیم از آن برآیدنی آب ازین برون
آنجا که سیم بود، در او ماند باد پاک
[...]
اندیشه را به چون و چرا در بریز خون
کم کن براه ایزد بی چون «چرا و چون »
تا بر کنار حسن نشست ابرویت چو نون
دارم چو واو غرقه دلی در میان خون
خون دلم ز دیده برون شد ز آرزوت
آری ز دیده هرچه شد، از دل شود برون
با مشکبار سلسلهٔ زلف پُر خمت
[...]
ما را دلیست چو ساغر گرفته خون
چشمی چنان که شیشهٔ می گشته سرنگون
بنشسته است نقش تو چون در خیال من
از زلف همچو جیم و خم ابرویِ چو نون
گر آه دل چو تیشهٔ فرهاد برکشم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.