گاهی که کشی تیغ نهم گردن تسلیم
هر بی سر و پا را نکشی زین بودم بیم
بر اهل دل آموختن حرف غمت را
شد سینه ناخن زده ام تخته تعلیم
مستخرج احکام شهیدان فراقت
از خون دل و دیده کشد جدول تقویم
هر جا که درافتد سخن سدره و طوبی
ذکر قد رعنای تو اولی ست به تقدیم
جنت طلبان گر لب شیرین تو بینند
درکام همه تلخ شود کوثر و تسنیم
زد کلک مصور پی تصویر خط تو
مشکین الفی چند رقم بر ورق سیم
جامی کند از تنگدلی یاد دهانت
هرجا که بر او تنگ شود قافیه میم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با تسلیمِ عاشق در برابر تیغ معشوق آغاز میشود و سینهٔ خراشیده و جدول خونینِ کشتگان فراق را نشانهٔ غم او میشمارد. سپس قامت معشوق را برتر از سدره و طوبی و لبش را شیرینتر از کوثر و تسنیم میداند و خط چهرهاش را به الفهای مشکین بر کاغذ سیمین تشبیه میکند. در پایان جامی با بازی با قافیهٔ میم، دهان تنگ معشوق را به این حرف مانند میکند.
هوش مصنوعی: هرگاه تیغ بکشی، من با تسلیم گردن مینهم. نگرانیام این بود که تو هر بیسروپا و بیارزشی را با این تیغ نمیکشی و من، که چنین کسیام، از این افتخار محروم بمانم.
هوش مصنوعی: سینهٔ من که با ناخن خراشیدهام، مانند لوح مکتب شده است تا حروفِ غمِ تو را به اهل دل بیاموزد. خراشهای سینه همچون خطوط درس بر لوحاند.
هوش مصنوعی: منجمی که میخواهد سرنوشتِ کشتگانِ فراق تو را استخراج کند، جدول تقویم خود را با خونِ دل و اشکِ خونینِ چشم رسم میکند. یعنی حال این کشتگان سراسر خون و درد است.
هوش مصنوعی: هر جا که سخن از درخت سدره و طوبی در بهشت پیش آید، سزاوارتر است که پیش از آنها از قامت زیبا و بلند تو یاد شود.
هوش مصنوعی: اگر بهشتجویان لب شیرین تو را ببینند، آب کوثر و تسنیم در کامشان تلخ میشود، زیرا شیرینی لب تو از چشمههای بهشتی برتر است.
هوش مصنوعی: قلم نقاش برای کشیدن تصویر خطِ رخسار تو، چند الفِ مشکین بر صفحهای سیمین نقش کرد؛ یعنی موهای نورستهٔ سیاه بر چهرهٔ سپید تو مانند الفهایی سیاه بر کاغذ نقرهای است.
هوش مصنوعی: جامی هر جا که قافیهٔ «میم» بر او تنگ شود و قافیه کم بیاورد، از دلتنگی به یاد دهان تو میافتد؛ زیرا دهان کوچک و تنگ تو همچون حرف میم است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای روی تو چون تخته سیمین و نبشته
دو صاد و دو جیم از تبتی مشک در آن سیم
بر صاد فتادست مگر نقطه جیمت
با نقطه شده صادت و بی نقطه شده جیم
اهل دل را خبر از عالم جان آوردیم
تحفه ی جان جهان جان و جهان آوردیم
چون نمی شد ز در کعبه گشادی ما را
رخت خلوت بخرابات مغان آوردیم
شمع جانرا ز قدح در لمعان افکندیم
[...]
مستیم و خرابیم و گرفتار فلانیم
سر حلقهٔ رندان خرابات جهانیم
ایمان به جز از کفر سر زلف نداریم
جز معرفت عشق دگر علم ندانیم
ما پیر خرابات جهانیم و لیکن
[...]
دلبسته سازیم و اسیر می نابیم
گه موج شرابیم و گهی تار رباییم
دلبسته سازیم و اسیر می نابیم
گه موج شرابیم و گهی تار رباییم
دلبسته سازیم و اسیر می نابیم
[...]
آشفته دل خویش درین دار فنائیم
بنمائی رخ خویش که مشتاق لقائیم
کس نیست چو ما بیدل در هجر تو ای یار
مغموم درین عالم بافقر و فنائیم
با ما ستم و ظلم مکن جور و جفا را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.