ای که سلطان خیالت کرده در جان منزل است
منزلت را منزلت بالاتر از آب و گل است
بس که جان و دل درآمد از در و دیوار تو
خانه ای گویی نه از آب و گل از جان و دل است
اینچنین کین خانه را بینم فروغ از روی تو
بیدلان را راز دل در وی نهفتن مشکل است
دل میان گریه دارد ازتو امید کنار
غرقه را از موج دریا آرزوی ساحل است
رحم کن بر حال تنها مانده تاریک رو
ای که مه در هودج و خورشیدت اندر محمل است
از تنم پیوند جان بگسل چو راندی ناقه تیز
زانکه تن را پای فرسوده ست و جان مستعجل است
می کند جامی روان سوی تو شعری تر چو آب
زانکه با آب روان طبع لطیفت مایل است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با ستایش جایگاه خیال معشوق در جان آغاز میشود و خانهٔ او را ساخته از جان و دل عاشقان میداند. سپس عاشق، معشوق را در حال سفر و نشسته در کجاوه تصور میکند و از تنهایی خود مینالد و میخواهد جانش از تن جدا شود تا همراه او برود. در پایان جامی شعر روان خود را چون آب روان به پیشگاه طبع لطیف معشوق میفرستد.
هوش مصنوعی: ای کسی که خیال تو مانند سلطانی در جان من جای گرفته است؛ جایگاه تو قدر و مرتبهای برتر از عالم خاکی و جسمانی دارد.
هوش مصنوعی: از بس که جانها و دلهای عاشقان از در و دیوار خانهٔ تو وارد شدهاند، گویی خانهات نه از آب و گل بلکه از جان و دل ساخته شده است.
هوش مصنوعی: چون میبینم این خانه از چهرهٔ تو چنین روشن است، برای عاشقان دلباخته پنهان کردن راز دلشان در آن دشوار است، زیرا در این روشنی هیچ چیز پوشیده نمیماند.
هوش مصنوعی: دل من در میان گریه امید آغوش و وصال تو را دارد؛ همانگونه که غرقشده در موج دریا آرزوی ساحل را دارد. «کنار» هم به معنای آغوش است و هم ساحل.
هوش مصنوعی: ای کسی که ماه در کجاوهٔ تو و خورشید در محمل توست، بر حال من که تنها و تیرهروز ماندهام رحم کن.
هوش مصنوعی: اکنون که شترت را به شتاب میرانی و میروی، پیوند جان را از تنم جدا کن؛ چون تن من پایش فرسوده است و نمیتواند همراهت بیاید، اما جان شتاب دارد که به دنبال تو بیاید.
هوش مصنوعی: جامی شعری لطیف و روان چون آب به سوی تو میفرستد، زیرا طبع لطیف تو به آب روان گرایش دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
پای دل در کوی عشقت تا به زانو در گِل است
همّتی دارید با من زانکه کاری مشکل است
من ندانم کین دل دیوانه را مقصود چیست
کو همیشه سوی سرگردانی من مایل است
فیل محمودی فرو ماند اگر بیند به خواب
[...]
تا دلم در دست آن سیمین بر سنگین دل است
زیر پای من ز آب چشم و خون دل گل است
جز جفای من نگردد در دل سنگین او
بر ندارد سنگ خارا آنچه او را در دل است
نیست نرمی در دلش با دیده پرآب من
[...]
بار دل بر تن نهادن کار ارباب دل است
این که عیسی بار خر بر دوش گیرد مشکل است
ای عزیزان رهرو راه دلارام است دل
چون سبکبار است پیش از کاروان در منزل است
مرغ عرشی آرزوی آشیان دارد ولی
[...]
من خیال یار دارم، گر کسی را بر دل است
کز خیال او شوم، خالی، خیالی باطل است
چشم عیارش، به قصد خواب هرشب تا سحر
در کمین مردم چشم است و مردم، غافل است
عشق، در جان است و می، در جام و شاهد، در نظر
[...]
گرچه از باران دیده خاک آن کو پر گل است
پای عاشق در گل از دست دل از دست دل است
بنده را گر پیش خویش از مقیلان خوانی رواست
هر که رو در قبله روی تو دارد مقبل است
دل همه تن اشک خونین گشت و آمد سوری چشم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.