سبکدستی کن ای ساقی بده رطل گران ما را
به خود درمانده ایم از ما زمانی وارهان ما را
نمی خواهیم کافتد چشم ما بر ما خوشا وقتی
که سازی در حجاب غیب خویش از ما نهان ما را
میان ما و تو نبود حجابی جز وجود ما
بیا یکدم کمر بگشای و بردار از میان ما را
جمال خود نما تا نیست گردیم از وجود خود
که هست این نیستی تخم بقای جاودان ما را
چنان از شوق تو مستیم و در عشق تو مستحرق
که نی پروای جان مانده ست و نی فکر جهان ما را
نشان دولت سرمد به نام ما کجا آید
نکرده از نشانها پاک عشق بی نشان مارا
نه در کون است منزل عشق را نی در مکان جامی
رهی بنما برون از عرصه کون و مکان ما را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده از ساقی و معشوقِ الهی میخواهد که او را با شراب بیخودی از خودش برهاند، زیرا تنها پردهٔ میان عاشق و معشوق هستی خود عاشق است. سپس فنا را بذر بقای جاودان میشمارد و میگوید سعادت ابدی تنها با پاک شدن از نام و نشان به دست میآید. در پایان، جامی منزل عشق را بیرون از عالم هستی و مکان میداند و راهی به فراسوی آن میطلبد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، چابکی کن و جام بزرگ و سنگین شراب به ما بده؛ در بند خودمان گرفتار شدهایم، لحظهای ما را از خودمان رها کن. شراب در اینجا نماد بیخودی عارفانه است.
هوش مصنوعی: نمیخواهیم چشممان به خودمان بیفتد و خود را ببینیم. خوشا وقتی که ما را در پردهٔ غیب خودت از خودمان پنهان کنی.
هوش مصنوعی: میان ما و تو هیچ پردهای جز هستی خود ما نیست. بیا و لحظهای کمر بگشای و ما را از میان بردار تا این پرده برداشته شود. «کمر گشادن» و «از میان برداشتن» با واژهٔ «میان» به معنی کمر ایهام دارد.
هوش مصنوعی: زیباییات را آشکار کن تا از هستی خود فانی شویم، زیرا همین نیستی برای ما بذر ماندگاری جاودان است؛ یعنی فنا مقدمهٔ بقاست.
هوش مصنوعی: چنان از اشتیاق تو مست و در عشق تو غرق شدهایم که نه پروای جان برایمان مانده و نه اندیشهٔ دنیا.
هوش مصنوعی: تا عشقِ بینشان ما را از همهٔ نشانها و نامها پاک نکند، نشانِ سعادت جاودان به نام ما نوشته نمیشود؛ یعنی خوشبختی ابدی در گرو بینام و نشان شدن است.
هوش مصنوعی: جامی میگوید منزل عشق نه در عالم هستی است و نه در مکان؛ پس راهی بیرون از گسترهٔ هستی و مکان به ما نشان بده.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به خانهخانه میآرد چو بیذق شاهِ جان ما را
عجب بردست یا ماتست زیر امتحان ما را
همه اجزای ما را او کشانیدهست از هر سو
تراشیدهست عالم را و معجون کرده زان ما را
ز حرص و شهوتی ما را مهاری کرده در بینی
[...]
مگسوار از سر خوان وصال خود مران ما را
نه مهمان توام آخر بخوان روزی بخوان ما را
کنار از ما چه میجویی میان بگشاد می، بنشین
به اقبالت مگر کاری برآید زین میان ما را
از آنم قصد جان کردی که من برگردم از کویت
[...]
نه از عارست گر آن مه نیارد بر زبان ما را
چه گوید چون بپرسد نیست چون نام و نشان ما را
فلک چنگیست خم ما ناتوانها تارهای او
رضای دوست مضرابی که دارد در فغان ما را
با فغان ظاهرم وز ضعف پنهان وه که سودایت
[...]
کمان بیکار گردد چون هدف از پای بنشیند
نه از رحم است اگر بر پای دارد آسمان ما را
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.