جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک
طوبی لمن یموت و فی قلبه هواک
پاکی تو و ز پرده عزت تو را ندید
جز دیده های پاک خوشا دیده های پاک
هر شب به جست و جوی خیالت روان کنم
آب دو دیده تا سمک و ناله تا سماک
زاهد کجا و سوز دل من که او ز زرق
پشمینه چاک کرد و من از شوق سینه چاک
زد شیخ نارسیده به عشق تو طعنه ام
دیوانه را ز سرزنش کودکان چه باک
خاطر مدار رنجه به فکر عیادتم
بادا سعادت تو اگر من شوم هلاک
جامی که داد جان به غمت بهر اهل درد
بگذاشت یادگار غزل های دردناک



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از جانسپاری در راه معشوق سخن میگوید و مرگ با عشق او در دل را سعادت میشمارد. معشوق را پاک و دور از دسترس میداند که تنها چشمهای پاک او را میبینند. سپس سوز راستین خود را در برابر ریاکاری زاهد و طعنهٔ شیخ خام مینهد و ملامت آنان را بیاهمیت میشمارد. در پایان، جامی غزلهای دردناکش را یادگاری برای اهل درد میخواند.
هوش مصنوعی: جانم را بر باد میدهم و غم عشق تو را با خود به گور میبرم؛ خوشا به حال کسی که بمیرد در حالی که عشق تو در دلش باشد.
هوش مصنوعی: تو پاکی و از پس پردهٔ عزت و بزرگیات جز چشمهای پاک تو را ندیدهاند؛ خوشا به حال چشمهای پاک.
هوش مصنوعی: هر شب برای جستوجوی خیال تو، اشک دو چشمم را تا ماهی زیر زمین و نالهام را تا ستارهٔ سماک در آسمان روان میکنم؛ یعنی اشک و نالهام از زمین تا آسمان را فرا میگیرد.
هوش مصنوعی: زاهد را با سوز دل من چه نسبتی است؟ او از روی ریا و فریبکاری خرقهٔ پشمینهاش را چاک میزند و من از شوق عشق سینهام را چاک میکنم.
هوش مصنوعی: شیخ خام و به کمال نرسیده مرا به خاطر عشق تو سرزنش کرد؛ اما دیوانه از ملامت کودکان پروایی ندارد و شیخ در این کار همچون کودکی نادان است.
هوش مصنوعی: خودت را برای فکرِ عیادت از من به زحمت نینداز؛ اگر من بمیرم، خوشبختی و سلامت تو پایدار باشد.
هوش مصنوعی: جامی که جانش را در غم عشق تو داد، برای اهل درد و عاشقان غزلهایی دردآلود به یادگار گذاشت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای شمس دین و دولت ، ای صدر شرق و غرب
ای از همه خصال بدی گوهر تو پاک
احباب را ز مایدهٔ جود تو حیات
حساد را ز صاعقهٔ سهم تو هلاک
از عزم نافذ تو ربوده نفاذ باد
[...]
دردا! که شد سلاله خاتون به زیر خاک
در حضرت خدای جهان برد جان پاک
بر ما گر اعتراض کند مدّعی چه باک
بر آستانِ دوست مقیمیم هم چو خاک
عین الیقین معاینه می بین و دور باش
هم چون من از وساوسِ تشبیه و اشتکاک
چنگال در مزن به گریبانِ ما گریز
[...]
رندیم و عاشقیم و جهان سوز و جامه چاک
با دولت غم تو ز فکر جهان چه باک؟
بی باک می رود دل ما در ره فنا
چون شوق غالبست، چه اندیشه از هلاک؟
جان مست حیرتست، که حسنیست دلفریب
[...]
دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک
هم خود بگوی چون نکشم آه دردناک
بیمار پرسیی بکن ای یار مهربان
کافتاده ام ز هجر تو در بستر هلاک
آلوده کرد دامنم از خون دل سرشک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.