تو حور جنتی اما ز چشم فتانت
ز بس که خاست بلا عذر خواست رضوانت
سحر به باغ گذشتی گشاد غنچه دهان
که بوسه ای برباید ز لعل خندانت
چو دست طوق تو سازم ز ضعف نشناسند
که هست بازوی من یا زه گریبانت
شد آفریده لبت زان زلال آب حیات
که بر لب آمده است از چه زنخدانت
ز شاخ وصل تو چون برخورم که آن مژه کرد
ز تیرهای بلا خاربست بستانت
مکن ز اشک نیازم به عشوه دامن ناز
که دست شعله آه من است و دامانت
حدیث عشق و غم درد جامی این همه چیست
اگر نه دفتر اعمال ماست دیوانت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف معشوق است. شاعر او را حوری میداند که به سبب فتنهٔ چشمش از بهشت رانده شده، لبش را آب حیات برآمده از چاه زنخدان و مژگانش را خاربستِ تیر بلا گرد باغ وصال میخواند. عاشق از ناتوانی تن و دوری معشوق مینالد و او را میترساند که اگر از اشکش بگریزد، آتش آهش به دامن او خواهد رسید. در بیت پایانی، دیوان جامی سراسر حدیث عشق و درد و همچون نامهٔ اعمال عاشقان دانسته شده است.
هوش مصنوعی: تو حوری از بهشت هستی، اما چون از چشم فتنهانگیزت بلای فراوان برخاست، رضوان، نگهبان بهشت، تو را محترمانه از بهشت بیرون کرد.
هوش مصنوعی: سحرگاه از باغ گذشتی و غنچه دهان گشود تا از لب سرخ و خندانت بوسهای برباید. شکفتن غنچه به آرزوی بوسیدن لب معشوق تعبیر شده است.
هوش مصنوعی: وقتی دستم را مانند طوق به گردنت میاندازم، از لاغری و ناتوانیام کسی تشخیص نمیدهد که این بازوی من است یا حاشیهٔ یقهٔ تو.
هوش مصنوعی: لب تو از آن آب زلال حیات آفریده شده است که از چاه زنخدانت تا لب آن بالا آمده است.
هوش مصنوعی: چگونه از شاخهٔ وصال تو میوه بچینم، وقتی مژگانت با تیرهای بلا گرداگرد باغ تو پرچینی از خار ساخته است؟
هوش مصنوعی: با ناز و عشوه دامنت را از اشک نیاز من دور مکن، زیرا اگر اشک من نباشد، شعلهٔ آهم دست به دامن تو خواهد زد و آن را خواهد سوزاند.
هوش مصنوعی: ای جامی، این همه سخن از عشق و غم و درد در دیوانت برای چیست؟ جز این نیست که دیوان تو نامهٔ اعمال ما عاشقان است و حال ما را ثبت کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چه کردهام که سزای من است هجرانت
چه گفتهام که به خون من است فرمانت
که خاست در طلب تو که حلقه زلفت
ز خون او بنشاده است گرد میدانت
بساخت آن رخ تابان تو را و جویان ساخت
[...]
زهی به ذروة کیوان رسیده ایوانت
شکوه هفت سپهر از چهار ارکانت
فروغ عالم علوی ز عکس دیوارت
غذای اهل بهشت از بهار بستانت
بروز بارتو از تنگنای زحمت خلق
[...]
به حق چشم خمار لطیف تابانت
به حلقه حلقهٔ آن طرهٔ پریشانت
بدان حلاوت بیمر و تنگهای شکر
که تعبیهست در آن لعل شکرافشانت
به کهربایی کاندر دو لعل تو درج است
[...]
چو نیست راه برون آمدن ز میدانت
ضرورتست چو گوی احتمال چوگانت
به راستی که نخواهم بریدن از تو امید
به دوستی که نخواهم شکست پیمانت
گرم هلاک پسندی ورم بقا بخشی
[...]
بیا و بوسه بده از آن لبان خندانت
که در دلم زدی آتش به آب دندانت
به ابروان خوش آشفته کردی ام با خود
چه دید خواهم از آن چشم های فتانت
مرو دمی بنشین تا شکستگان فراق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.