گر ز شوخی نیستت پروای من
رحمتی بر چشم خون پالای من!
ناگهان گر گشت کویت می کنم
چشم من در غیرت است از پای من
من چو جان بدهم، سگ خود را مگوی
تا نگهدارد به کویت جای من
از دلم گر کرته تنگ آمد ترا
خود قبا کن این دل یکتای من
سوزش من از چراغ خانه پرس
کوست سوزان هر دم از سودای من
سنگهایی کان به کویت می خورم
گو گوارا باد بر رسوای من
جان خسرو در دو چشمت یک نظر
گر چه سرزد این قدر کالای من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از بیاعتنایی معشوق شوخ مینالد و از او برای چشم خونگریانش رحم میخواهد. سپس با تصویرهایی چون رشک چشم به پا، شکافتن دل برای قبای معشوق، چراغی که با او میسوزد و سنگهایی که در کوی یار میخورد، از وفاداری و رنجپذیری خود میگوید. در پایان، خسرو جان خود را بهای یک نگاه معشوق میکند.
هوش مصنوعی: اگر از سر شوخی و بیپروایی به من اعتنا نمیکنی، دستکم بر چشم من که از غم تو خون میگرید رحم کن.
هوش مصنوعی: اگر گاهی ناگهان در کوی تو گردش کنم، چشمم به پایم رشک میبرد؛ زیرا پا به خاک کوی تو میرسد و چشم از این بهره محروم است.
هوش مصنوعی: وقتی من جان دادم، به سگ کویت مگو که جای مرا در کوی تو بگیرد و نگه دارد؛ یعنی جای عاشق را به دیگری مسپار.
هوش مصنوعی: اگر دل من مانند پیراهنی تنگ بر تو گران آمد، این دل یکلا و یکرنگ مرا بشکاف و قبا کن. «یکتا» هم به معنی جامهٔ یکلا و هم به معنی دل بیریاست.
هوش مصنوعی: اندازهٔ سوختن مرا از چراغ خانه بپرس، که هر لحظه همراه با سودای عشق من میسوزد و شاهد سوز شبانهٔ من است.
هوش مصنوعی: سنگهایی را که در کوی تو به من میزنند، بگو که بر من رسوا گوارا باشد؛ عاشق آزار در کوی معشوق را به جان میپذیرد.
هوش مصنوعی: جان خسرو را به بهای یک نگاه از دو چشم تو میدهم، هرچند متاع و کالای من همین قدر است؛ یعنی جان ناچیز من در برابر نگاه تو بهای اندکی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای نگار دلبر زیبای من
شمعِ شهرافروز شهرآرای من
جز برای دیدنت، دیده مباد
روشنایی دیدهٔ بینای من
جان و دل کردم فدای مهر تو
[...]
کاشکی برخاستستی روز حشر
جمع گشتی باز این اجزای من
تا ببینم آل پیغمبر بکام
ورچه دوزخ بود خواهد جای من
نفْس من بگرفت سر تا پای من
گر نگیری دست من ای وای من
من که فرعونم ز خلق ای وای من
زخم طاس آن ربی الاعلای من
ماه منظور آن بت زیبای من
سرو روزافزون مهرافزای من
کاندرین شهر از کمند زلف اوست
بند بر پای جهانپیمای من
هر کسی با ماهروئی سرخوش است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.