ای شمع، رخ تو مطلع نور
زین حسن و جمال چشم بد دور
با پرتو عارض تو خورشید
چون شمع در آفتاب بی نور
رخسار تو در جهان فروزی
ماننده آفتاب مشهور
از روی تو شام صبح گردد
وز زلف تو صبح شام دیجور
انگیخته شام را ز خورشید
آمیخته مشک را ز کافور
از دست غم تو در زمانه
یک خانه دل نماند معمور
بر دار غمت حلال باشد
زو وصل تو گشته همچو منصور
خاطر نرود به گلستانی
آن را که جمال تست منظور
خسرو که همیشه بر در تست
از درگه خود مکن ورا دور



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش چهرهٔ نورانی معشوق است که خورشید در برابرش بیفروغ است و زلف سیاهش صبح را شب میکند. سپس شاعر از ویرانی دلها در غم عشق او میگوید و عاشقِ رازگشا را به منصور حلاج مانند میکند که سزاوار دار غم است. در پایان، خسرو که همواره بر درگاه معشوق است، خواهش میکند که از آستان او رانده نشود.
هوش مصنوعی: ای معشوقِ شمعمانند، چهرهٔ تو جای برآمدن نور است؛ چشم بد از این زیبایی و جمال دور باد.
هوش مصنوعی: در برابر درخشش چهرهٔ تو، خورشید مانند شمعی است که در روشنایی آفتاب روشن کنند و هیچ نوری ندارد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو در روشن کردن جهان، مانند آفتاب نامدار و شناختهشده است.
هوش مصنوعی: از روشنی چهرهٔ تو شب به صبح بدل میشود و از سیاهی زلف تو صبح به شبی تاریک تبدیل میگردد.
هوش مصنوعی: تو زلف سیاه را چون شبی از دل خورشیدِ چهره برانگیختهای و مشکِ سیاهِ گیسو را با کافورِ سپیدِ رخسار درآمیختهای.
هوش مصنوعی: در روزگار، از دست غم عشق تو هیچ خانهٔ دلی آباد نمانده و همهٔ دلها ویران شدهاند.
هوش مصنوعی: به دار کشیدن بر چوبهٔ دارِ غم تو روا و حلال است برای کسی که مانند منصور حلاج از وصل تو دم زده و رازِ آن را آشکار کرده است.
هوش مصنوعی: کسی که زیبایی تو را مقصود و منظور نظر خود کرده، دلش دیگر به سوی هیچ گلستانی نمیرود.
هوش مصنوعی: شاعر از معشوق میخواهد خسرو را که همیشه بر درگاه او ایستاده، از آستانهٔ خود دور نکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای یار سرود و آب انگور
نه یار منی به حق والطور
معزول شده است جان ز هرچه
داده است بر آنت دهر منشور
می گوی محال ز آنکه خفته
[...]
از خلد گرفت بوستان نور
پیرایه و جامه یافت از حور
جامه ز حریر و حُلّه دارد
سرمایه ز لعل و درّ منثور
بودند چهار مه درختان
[...]
ای قصر رسالت تو معمور
منشورِ رسالت از تو مشهور
خدّام ترا غلام گشته
کیخسرو کیقباد و فغفور
در جمله کائنات گویند
[...]
دراجهٔ مشتری بدان نور
از راه تو گفته چشم بد دور
نزدیک توام مرا مبین دور
پهلوی منی مباش مهجور
آن کس که بعید شد ز معمار
کی گردد کارهاش معمور
چشمی که ز چشم من طرب یافت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.