مهر را سوختگان بوتهٔ خاری گیرند
ماه را زندهدلان شمع مزاری گیرند
چون گشایند نظر مملکتی بگشایند
باز چون چشم ببندند حصاری گیرند
آسمانها مگر از گردش خود سیر شوند
ورنه عشاق محال است قراری گیرند
مرکز از دایره بیرون نتواند رفتن
عاشقان چون ز غم و درد کناری گیرند؟
آنقدر ریگ روان نیست در این قحطآباد
که اسیران تو از داغ شماری گیرند
صائب این آن غزل حافظ شیرین سخن است
که در این خیل، حصاری به سواری گیرند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف شکوه و بیقراری عاشقان است: خورشید و ماه نزدشان بیارزش است و با یک نگاه کشوری را میگشایند. سپس شاعر میگوید تا گردش آسمان برقرار است عاشق آرام نمیگیرد و چون مرکزِ دایره از غم و درد جدا نمیشود، و داغهایش از ریگ بیابان بیشتر است. در پایان، صائب غزل را استقبالی از غزلی از حافظ میخواند.
هوش مصنوعی: سوختگانِ عشق خورشید را در برابر سوز درون خود چون بوتهٔ خاری بیارزش میشمارند، و دلزندگان ماه را مانند شمعی میبینند که بر سر گور میسوزد. یعنی خورشید و ماه نزد عاشقان جلوهای ندارند.
هوش مصنوعی: این عاشقان چون چشم بگشایند، با یک نگاه سرزمینی را فتح میکنند، و چون چشم ببندند، در دژِ خلوتِ درون پناه میگیرند. بیداری و چشمبستنشان هر دو کار شاهانه است.
هوش مصنوعی: مگر آنکه آسمانها از چرخیدن خسته شوند و بایستند؛ وگرنه ممکن نیست عاشقان آرام و قرار پیدا کنند.
هوش مصنوعی: همانگونه که نقطهٔ مرکز نمیتواند از دایرهٔ گردِ خود بیرون برود، عاشقان نیز که در میان غم و درد گرفتارند، چگونه میتوانند از آن کناره بگیرند؟
هوش مصنوعی: در این سرزمینِ خشک و قحطیزده آنقدر ریگ روان نیست که گرفتاران تو بتوانند با آن شمار داغهایشان را نگه دارند؛ یعنی داغهای عاشقانت از دانههای ریگ بیشتر است.
هوش مصنوعی: صائب، این غزل پاسخ و استقبالی از همان غزل حافظِ شیرینسخن است که در آن گفته شده در این گروه، با یک سوار دژی را میگشایند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
قوَّتِ بازویِ پرهیز به خوبان مفروش
که در این خیل حِصاری به سواری گیرند
همین شعر » بیت ۶
صائب این آن غزل حافظ شیرین سخن است
که درین خیل، حصاری به سواری گیرند
ای خوش آنان که خم طره یاری گیرند
یکدم از پیچ و خم دهر کناری گیرند
تا ازین لجه رسد زورق امید به لب
لب جوی و لب جام و لب یاری گیرند
تا درین بی سر و بن صیدگه آزاد زیند
[...]
ای خوش آنانکه سحر دامن یاری گیرند
قدح باده پی دفع خماری گیرند
رفعت پیر مغان بین که فلک را به نجوم
ز آتش غیرت او دود شراری گیرند
خاک آن شاه و شانم که گه کشتن خلق
[...]
نقدها را بود آیا که عیاری گیرند؟
تا همه شیعه نمایان پی کاری گیرند؟
هان مکن دعوی ایمان و تشیع فاسق!
زانکه رسوا شوی آن دم که عیاری گیرند!
مهر پیغمبر و آلش به زبان ناید راست
[...]
نقدها را بود آیا که عیاری گیرند
تا همه صومعه داران پی کاری گیرند
مصلحت دیدِ من آنست که یاران همه کار
بگذارند و سرِ زلف نگاری گیرند
خوش گرفتند حریفان سرِ زلف ساقی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.