محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است
بیداری حیرت زدگان خواب گران است
پوشیدن چشم از دو جهان سود نبخشد
مادام که دل در بر سالک نگران است
تا دست برآورده ام از خرقه تجرید
بر پیکر من بند قبا بند گران است
پیداست چو ابر تنک جلوه خورشید
در پرده چشمی که خیال تو نهان است
چون سیل، طلبکار ترا سنگ ملامت
در قطع بیابان طلب، سنگ فسان است
در مشرب من خلوت اگر خلوت گورست
بسیار به از صحبت ابنای زمان است
صائب مکن اندیشه جان در سفر عشق
کاین مرحله را ریگ روان خرده جان است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه دربارهٔ حیرت در برابر جمال معشوق و لوازم راه عشق است. شاعر میگوید ترک ظاهری دنیا بیآرامش دل سودی ندارد، سرزنش مردم جوینده را تیزتر میکند و تنهایی حتی در گور بهتر از همنشینی با مردم زمانه است. در پایان به خود سفارش میکند که در سفر عشق از جان باختن نهراسد، زیرا در این راه جانها چون ریگ روان فراواناند.
هوش مصنوعی: کسی که محو چهرهٔ زیبای تو شده از همهٔ جهان بیخبر و آسوده است. بیداریِ حیرتزدگانِ جمال تو در حقیقت مانند خوابی سنگین است، چون از دنیا هیچ آگاهی ندارند.
هوش مصنوعی: بستن چشم از دنیا و آخرت سودی ندارد، تا وقتی که دل سالک در سینهاش هنوز نگران و پریشان و چشمبهراه چیزی است. ترک ظاهری بیآرامش و فراغت دل بیارزش است.
هوش مصنوعی: از وقتی که دستم را از خرقهٔ ترک و تجرد بیرون آوردهام، حتی بند قبا بر تنم مانند بندی سنگین و زنجیری آزارنده است. کسی که به آزادگی خو گرفته، کوچکترین تعلقی را بر نمیتابد.
هوش مصنوعی: در پردهٔ چشمی که خیال تو در آن پنهان است، جلوهٔ آن خیال آشکار است، همانگونه که خورشید از پشت ابر نازک پیداست. پردهٔ چشم نمیتواند پرتو خیال تو را بپوشاند.
هوش مصنوعی: برای جویندهٔ تو، سنگ سرزنش مردم در پیمودن بیابان طلب مانند سنگ فسان است که او را تیزتر و تندتر میکند، همچنان که سیل با برخورد به سنگ تندتر میشود.
هوش مصنوعی: به عقیده و سلیقهٔ من، تنهایی حتی اگر تنهاییِ گور باشد، بسیار بهتر از همنشینی با مردم این روزگار است.
هوش مصنوعی: صائب به خود میگوید: در سفر عشق نگران جان خود مباش، زیرا در این راه، ریگ روان خود ریزههای جان است؛ یعنی در این منزل جان ارزان و فراوان است و جانباختن امری عادی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا هست جهان دولت سلطان جهان است
وز دولت او امن زمین است و زمان است
عدلش سبب ایمنی خُرد و بزرگ است
جودش سبب زندگی پیر و جوان است
از دولت او در همه آفاق دلیل است
[...]
آنی که به تو دیده دولت نگران است
ذات تو پسندیده سلطان جهان است
هستی تو جهان را به کفایت چو عطارد
شاید که ترا مرکز معمور نشان است
کز سنبله مخصوص شرف گشت عطارد
[...]
خاصیت عشقت که برون از دو جهان است
آن است که هرچیز که گویند نه آن است
برتر ز صفات خرد و دانش و عقل است
بیرون ز ضمیر دل و اندیشهٔ جان است
بینندهٔ انوار تو بس دوخته چشم است
[...]
گر پردۀ هستیت بسوزی به ریاضت
بیرون شوی زین ورطه که این خلق در آن است
پنهان شوی از خویش و ز کونین بیکبار
بر دیدۀ تو این سر آنگه بعیان است
این عالم نفی است، در اثبات توان دید
[...]
در شهر بگویید چه فریاد و فغان است
آن سرو مگر باز به بازار روان است
قومی بدویدند به نظاره رویش
وان را که قدم سست شد از پی نگران است
در هر قدمش از همه فریاد برآمد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.