درد تو به دلهای سبکروح گران است
تبخال بر آن لب گره رشته جان است
در وصل دل از هجر فزون دل نگران است
آوارگی تیر در آغوش کمان است
بر خاطر آزاده من دست گهربار
چون دست تهی بر دل محتاج گران است
از دل نبرد شوق وطن عزت غربت
در صلب گهر آب همان قطره زنان است
ایمن نتوان گشت ز برگشتگی بخت
پیوست هدف را خطر از پشت کمان است
در قافله ریگ روان پیش و پسی نیست
پس مانده این مرحله از پیشروان است
حیرت زدگان را نبود بهره ای از وصل
در دامن گل دیده شبنم نگران است
در بال و پر عزم، مرا کوتهیی نیست
سنگ ره من کاهلی همسفران است
بیتابی ذرات جهان در طلب حق
در شیشه ساعت سفر ریگ روان است
صائب نگه گرم در آن چشم سیه مست
برقی است جهانسوز که در ابر نهان است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مجموعهای از تکمضمونهای سبک هندی است دربارهٔ نگرانی دل در وصال، آزادگی و ننگ منت، شوق وطن در غربت، ناپایداری بخت و بیتابی ذرات جهان در طلب حق. شاعر هر مضمون را با تمثیلی محسوس پشتیبانی میکند؛ تیر و کمان، گوهر و صدف، شبنم و گل، و ریگ ساعت شنی از این تمثیلهاست. غزل با وصف نگاه گرمی پایان مییابد که در چشم سیاه معشوق مانند برقی در ابر نهفته است.
هوش مصنوعی: اندوه عشق تو بر دلهای سبکروح و آزاد سنگینی میکند. تبخالی که بر لب تو نشسته، چون گرهی است که بر رشتهٔ جان عاشقان افتاده است.
هوش مصنوعی: دل در هنگام وصال بیش از روزگار هجران نگران و بیقرار است. همانگونه که تیر در آغوش کمان، در اندیشهٔ آوارگی و جداشدن است.
هوش مصنوعی: بر خاطر آزادهٔ من، دست گوهربخش و منتنهندهٔ دیگران همانقدر سنگین است که دست خالی بر دل نیازمند.
هوش مصنوعی: عزت و احترامی که در غربت به دست میآید، اشتیاق به وطن را از دل نمیبرد. آبِ گوهر در دل صدف همچنان شوق قطره بودن و بازگشت به دریا دارد و میتپد.
هوش مصنوعی: از بدبختی و برگشتن بخت نمیتوان آسوده بود. هدف همیشه از پشت کمان در خطر است، یعنی خطر از جایی میرسد که انتظارش نمیرود.
هوش مصنوعی: در قافلهٔ ریگ روان، جلو و عقبی وجود ندارد. آنکه در این منزل جا مانده، در حقیقت از پیشروان است. یعنی در راه عشق برتری ظاهری معنایی ندارد.
هوش مصنوعی: کسانی که در حیرت فرو رفتهاند، از وصال بهرهای نمیبرند. شبنم با آنکه در دامن گل است، تنها با چشم نگران و حیران به آن مینگرد.
هوش مصنوعی: در عزم و همت من کوتاهیای نیست. آنچه راهم را بسته، سستی و تنبلی همراهان است.
هوش مصنوعی: همهٔ ذرههای جهان در جستوجوی حق بیتاباند، چنانکه ریگ در ساعت شنی پیوسته در حرکت و سفر است.
هوش مصنوعی: صائب، نگاه گرم در آن چشم سیاه و مست، مانند برقی جهانسوز است که در ابر پنهان مانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا هست جهان دولت سلطان جهان است
وز دولت او امن زمین است و زمان است
عدلش سبب ایمنی خُرد و بزرگ است
جودش سبب زندگی پیر و جوان است
از دولت او در همه آفاق دلیل است
[...]
آنی که به تو دیده دولت نگران است
ذات تو پسندیده سلطان جهان است
هستی تو جهان را به کفایت چو عطارد
شاید که ترا مرکز معمور نشان است
کز سنبله مخصوص شرف گشت عطارد
[...]
خاصیت عشقت که برون از دو جهان است
آن است که هرچیز که گویند نه آن است
برتر ز صفات خرد و دانش و عقل است
بیرون ز ضمیر دل و اندیشهٔ جان است
بینندهٔ انوار تو بس دوخته چشم است
[...]
گر پردۀ هستیت بسوزی به ریاضت
بیرون شوی زین ورطه که این خلق در آن است
پنهان شوی از خویش و ز کونین بیکبار
بر دیدۀ تو این سر آنگه بعیان است
این عالم نفی است، در اثبات توان دید
[...]
در شهر بگویید چه فریاد و فغان است
آن سرو مگر باز به بازار روان است
قومی بدویدند به نظاره رویش
وان را که قدم سست شد از پی نگران است
در هر قدمش از همه فریاد برآمد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.