دل رفته رفته رنگ لب لعل او گرفت
زین باده، رنگ کوه بدخشان سبو گرفت
گلرنگ گشت تیغ شهادت ز زخم ما
این آب از صفای گهر رنگ جو گرفت
بر روی آفتاب چو شبنم گشاد چشم
هر پاک گوهری که دل از رنگ و بو گرفت
ته جرعه اش به صبح قیامت شفق دهد
جامی که دیده از لب میگون او گرفت
گوهر حدیث پاکی دامان او شنید
از شرم، هر دو دست صدف را به رو گرفت
از شیر مادرست به من می حلالتر
زین لقمه غمی که مرا در گلو گرفت
دست فلک کجا به گریبان من رسد؟
از شش جهت چنین که مرا غم فرو گرفت
جز خون شدن، امید نجاتم نمانده است
از بس دل مرا به میان آرزو گرفت
دست دعای خلق بود پشتیبان عمر
زان خم به پای ماند که دست سبو گرفت
دست از جهان نشسته مکن آرزوی عشق
کاین نیست دامنی که توان بی وضو گرفت
صائب ز ناز دایه بی مهر فارغ است
طفلی که با مکیدن انگشت خو گرفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با تأثیر لب لعل یار بر دل آغاز میشود و با مضمونهایی چون شهادت در راه عشق، پاکدامنی معشوق و فراگرفتن غم از هر سو ادامه مییابد. شاعر میگوید عشق طهارت و دستشستن از دنیا میطلبد و غمِ بسیار حتی شراب را روا میکند. در پایان، قناعت را مایهٔ بینیازی از منت دیگران میداند، مانند کودکی که با مکیدن انگشت خود از دایهٔ بیمهر بینیاز است.
هوش مصنوعی: دل من کمکم رنگ لب لعلگون یار را به خود گرفت؛ همانگونه که سبو از بادهٔ سرخ، رنگ کوه بدخشان (معدن لعل) را میگیرد.
هوش مصنوعی: شمشیرِ شهادت از زخم ما گلگون شد؛ این تیغ مانند آب زلالی است که از پاکی و صفای گوهرش رنگِ جوی و بستر خود را پذیرفت.
هوش مصنوعی: هر پاکگوهری که دل از رنگ و بوی دنیا برکند، مانند شبنم چشمش به روی خورشید (حقیقت) گشوده میشود و به آن میرسد.
هوش مصنوعی: چشمی که از لب شرابرنگ یار جامی نوشید، تهماندهٔ آن جام در صبح قیامت به آسمان رنگ شفق میبخشد.
هوش مصنوعی: مروارید وقتی سخن پاکدامنی یار را شنید، از شرم هر دو دستِ صدف (دو کفهٔ آن) را بر روی خود گرفت و پنهان شد.
هوش مصنوعی: از این لقمهٔ غمی که در گلویم گیر کرده، شراب برایم از شیر مادر حلالتر است؛ یعنی چنین غمی نوشیدن می را روا میکند.
هوش مصنوعی: با این همه غمی که از شش جهت مرا فرا گرفته، دست فلک کجا میتواند به گریبان من برسد و آزارم دهد؟
هوش مصنوعی: آرزوها چنان دلم را در میان گرفتهاند که جز خون شدن، امیدی به رهایی برایش نمانده است.
هوش مصنوعی: دعای مردم پشتیبان عمر آدمی است؛ خُم از آن رو پابرجا ماند که سبو (با دستهایش) به او یاری رساند؛ یعنی دستگیری از دیگران مایهٔ بقاست.
هوش مصنوعی: تا دست از دنیا نشستهای، آرزوی عشق مکن؛ زیرا عشق دامنی نیست که بیطهارت و وضو بتوان آن را گرفت.
هوش مصنوعی: صائب، کودکی که به مکیدن انگشت خود خو گرفته، از ناز و منت دایهٔ بیمهر بینیاز است؛ یعنی کسی که به قناعت و خود بسنده کند، از منت دیگران آسوده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت
نتوان همه جهان به یکی تار مو گرفت
در ماهتاب دوش خرامان همی شدی
ماهت بدید و چادر شب پیش رو گرفت
من چون کنم که روی دگر خوش نمی کند
[...]
چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفت
از وی نظر بدوز چو دل را فرو گرفت
بیرون رو، ای خیال پراکنده، از دلم
از دیگری مگوی، که این خانه او گرفت
ای پیرخرقه،یک نفس این دلق سینهپوش
[...]
سلطان عشق، ملک دل و دین، فرو گرفت
او حاکم است، نیست کسی را بر او، گرفت
ملک مزلزل دل دیوانگان عشق
آخر قرار بر مه زنجیر مو گرفت
ای گل به نازکی بنشین، بر سریر حسن
[...]
مه لاف حسن زد به نو زا رخ بر او گرفت
خط جانب رخ نو گرفت و نکو گرفت
بوی تو چون شنیدن گل عندلیب مست
چندان کشید ناله که آواز او گرفت
از بوس پایه سرو بهم پوست باز کرد
[...]
ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفت
عالم گرفت، لیک بوجه نکو گرفت
جان نکته ای شنیداز آن حسن بر کمال
سوزی زدل برآمد و شوری درو گرفت
فارغ شد از سلامت و راه فنا گزید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.