گویم سخن لب تو یا نی
ای لعل لب تو را بها نی
ای گفته ما غلام آن دم
کآنجا همگی توی و ما نی
اینجا که منم به جز خطا نی
وآنجا که توی بجز عطا نی
اینجا گفتن ز روی جسم است
وآنجا همه هستی است جا نی
سیاره همیروند پا نی
صد مشک روانه و سقا نی
رنجورانند همچو ایوب
دریافته صحت و دوا نی
بی چشمانند همچو یعقوب
بینا شده چشم و توتیا نی
ره پویانند همچو ماهی
بینند طریقها ضیا نی
از رشک تو من دهان ببستم
شرح تو رسد به منتها نی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با تردید در سخن گفتن از لب معشوق آغاز میکند و عالم خود را که جز خطا نیست، در برابر عالم معشوق که سراسر عطا و هستی بیمکان است مینهد. سپس حال واصلان را وصف میکند که بیاسباب ظاهری حرکت میکنند، بیدارو شفا مییابند و بیروشنایی میبینند، چون ایوب و یعقوب و ماهی دریا. در پایان از سر غیرت خاموش میشود، چون وصف معشوق پایانی ندارد.
هوش مصنوعی: شاعر میپرسد: آیا از لب تو سخن بگویم یا نه؟ ای کسی که لب لعلگونت را بهایی نیست، یعنی ارزشش برتر از هر قیمتی است.
هوش مصنوعی: ای کسی که گفتهای ما بندهٔ آن لحظهایم که در آن همه تو باشی و از ما (هستی ما) چیزی نماند؛ یعنی لحظهٔ فنای عاشق در معشوق.
هوش مصنوعی: در این عالم که من (با خودی و هستی خود) هستم، جز خطا چیزی نیست، و آنجا که تو هستی جز بخشش و عطا نیست.
هوش مصنوعی: در این جهان، سخن گفتن از راه جسم و زبان است، اما در آن عالم همه هستی محض است و مکان و جایی در کار نیست.
هوش مصنوعی: اهل آن عالم مانند ستارگان سیّار بیپا حرکت میکنند، و همچون صدها مشک آباند که بیسقا روانند؛ یعنی حرکتشان از نیرویی غیبی است نه از اسباب ظاهری.
هوش مصنوعی: آنان مانند ایوب بیمار و رنجکشیدهاند، اما بیدارو شفا یافتهاند.
هوش مصنوعی: مانند یعقوب نابینا بودهاند، اما چشمشان بیسرمه و توتیا بینا شده است.
هوش مصنوعی: مانند ماهی در دریا راه میپیمایند و بیآنکه روشنایی باشد راهها را میبینند.
هوش مصنوعی: از غیرت و رشک بر تو لب از سخن بستم، زیرا شرح و وصف تو هرگز به پایان نمیرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
آن جنگی مرد شایگانی
معروف شده به پاسبانی
در گردنش از عقیق تعویذ
بر سرش کلاه ارغوانی
بر روی نکوش چشم رنگین
[...]
ای چشم و چراغ آن جهانی
وی شاهد و شمع آسمانی
خط نو نبشته گرد عارض
منشور جمال جاودانی
بی دیده ز لطف تو بخواند
[...]
عشقست نشان بی نشانی
از خود چو برون شوی بدانی
ای غایت عیش این جهانی
ای اصل نشاط و شادمانی
گر روح بود لطیف روحی
ور جان باشد عزیز جانی
گفتی که چگونهای تو بیما
[...]
تا بشنیدم که ناتوانی
دلتنگ شدم چنانکه دانی
گفتم شخصی بدان لطیفی
افسوس بود به ناتوانی
افتاد ز هاتفی به گوشم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.