عقل از کف عشق خورد افیون
هش دار جنون عقل اکنون
عشق مجنون و عقل عاقل
امروز شدند هر دو مجنون
جیحون که به عشق بحر می رفت
دریا شد و محو گشت جیحون
در عشق رسید بحر خون دید
بنشست خرد میانه خون
بر فرق گرفت موج خونش
می برد ز هر سوی به بیسون
تا گم کردش تمام از خود
تا گشت به عشق چست و موزون
در گم شدگی رسید جایی
کان جا نه زمین بود نه گردون
گر پیش رود قدم ندارد
ور بنشیند پس او است مغبون
ناگاه بدید زان سوی محو
زان سوی جهان نور بیچون
یک سنجق و صد هزار نیزه
از نور لطیف گشت مفتون
آن پای گرفتهاش روان شد
می رفت در آن عجیبهامون
تا بو که رسد قدم بدان جا
تا رسته شود ز خویش و مادون
پیش آمد در رهش دو وادی
یک آتش بد یکیش گلگون
آواز آمد که رو در آتش
تا یافت شوی به گلستان هون
ور زانک به گلستان درآیی
خود را بینی در آتش و تون
بر پشت فلک پری چو عیسی
و اندر بالا فرو چو قارون
بگریز و امان شاه جان جو
از جمله عقیلهها تو بیرون
آن شمس الدین و فخر تبریز
کز هر چه صفت کنیش افزون



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل سفر عقل را در وادی عشق روایت میکند: عقل از عشق مست و دیوانه میشود، مانند جیحون در دریا محو میشود و در دریای خون از خود گم میگردد تا به جایی بیزمین و بیآسمان میرسد و نور بیچون را میبیند. سپس بر سر راهش دو وادی آتش و گلستان پدید میآید و ندا میرسد که آتش را برگزیند تا به گلستان برسد، زیرا گلستان ظاهری به آتش میانجامد. در پایان، راه رهایی پناه بردن به شمس تبریزی دانسته میشود که از هر وصفی برتر است.
هوش مصنوعی: عقل از دست عشق افیون خورده و بیخود شده است؛ هشیار باش که اکنون عقل دیوانه شده است.
هوش مصنوعی: عشق همیشه دیوانه بود و عقل خردمند، اما امروز هر دو دیوانه شدهاند.
هوش مصنوعی: رود جیحون که از سر عشق به سوی دریا میرفت، به دریا رسید و دریا شد و دیگر جیحونی باقی نماند؛ یعنی عاشق در معشوق فانی میشود.
هوش مصنوعی: خرد به وادی عشق رسید، دریایی از خون دید و در میان آن خون نشست.
هوش مصنوعی: موج خون از سرش گذشت و او را از هر سو به جایی بیجهت و بیسو برد.
هوش مصنوعی: تا آنجا که او را یکسره از خودش گم کرد و در عشق چابک و هماهنگ و سنجیده شد.
هوش مصنوعی: در این گمشدگی به جایی رسید که در آن نه زمین بود و نه آسمان، یعنی عالمی بیرون از مکان.
هوش مصنوعی: اگر بخواهد پیش برود پایی برای رفتن ندارد، و اگر بنشیند و بازبماند زیانکار است.
هوش مصنوعی: ناگهان در آن سوی نیستی و فراتر از این جهان، نوری بیچون و وصفناپذیر دید.
هوش مصنوعی: آن نور چون لشکری شاهانه با یک پرچم و صد هزار نیزه بود و خرد شیفتهٔ آن نور لطیف شد.
هوش مصنوعی: آن خردی که پایش بسته و درمانده بود به راه افتاد و در آن دشت شگفتانگیز روان شد.
هوش مصنوعی: به این امید که گامش به آنجا برسد و از خود و از عالم فرودین رها شود.
هوش مصنوعی: در راهش دو وادی پیش آمد: یکی آتش بود و دیگری سرخ و گلگون چون گلستان.
هوش مصنوعی: ندایی آمد که در آتش برو تا خود را در گلستانی آرام بیابی؛ اشاره به آتشی که بر ابراهیم گلستان شد.
هوش مصنوعی: و اگر به گلستان ظاهری درآیی، خود را در آتش و گلخن خواهی دید.
هوش مصنوعی: آنکه آتش را برگزیند مانند عیسی بر فراز آسمان پرواز میکند، و آنکه گلستان را برگزیند در عین بلندی ظاهری مانند قارون به زمین فرو میرود.
هوش مصنوعی: بگریز و پناه شاه جان را بجوی تا از همهٔ بندها و گرفتاریها بیرون آیی.
هوش مصنوعی: آن شاه جان، شمسالدین مایهٔ افتخار تبریز است که از هر وصفی که دربارهٔ او بگویی برتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای بقعه فرخ همایون
وای صفحه دلگشای میمون
از طاق سپهر و باغ جنت
صدبار به حسن و رتبت افزون
در سایه او طلوع خورشید
[...]
قسم تو ریاست از ریاست
اسمی است شریف و معنیی دون
سقا بودی چو ...ر از اول
چون ...یه رئیس گشتی اکنون
چون ...ر نهی کلاه اطلس
[...]
اکسیر تو داد خاک را لون
وز بهر تو آفریده شد کون
نی خویش ز دوست باشد افزون
کاین جان عزیز باشد، آن خون،
آه از ستم زمانهٔ دون
کاو کرد مرا جگر پر از خون
از درد فراق آن دلارام
از دیده روان شدهست جیحون
قدی چو الف که بود ما را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.