اگر خواهی مرا می در هوا کن
وگر سیری ز من رفتم رها کن
نیم قانع به یک جام و به صد جام
دوساله پیش تو دارم قضا کن
بده می گر ننوشم بر سرم ریز
وگر نیکو نگفتم ماجرا کن
من از قندم مرا گویی ترش شو
تو ماشی را بگیر و لوبیا کن
سر خم را به کهگل هین مبندا
دل خم را برآور دلگشا کن
مرا چون نی درآوردی به ناله
چو چنگم خوش بساز و بانوا کن
اگر چه می زنی سیلیم چون دف
که آوازی خوشی داری صدا کن
چو دف تسلیم کردم روی خود را
بزن سیلی و رویم را قفا کن
همیزاید ز دف و کف یک آواز
اگر یک نیست از همشان جدا کن
حریف آن لبی ای نی شب و روز
یکی بوسه پی ما اقتضا کن
تو بوسه بارهای و جمله خواری
نگیری پند اگر گویم سخا کن
شدی ای نی شکر ز افسون آن لب
ز لب ای نیشکر رو شکرها کن
نه شکر است این نوای خوش که داری
نوای شکرین داری ادا کن
خموش از ذکر نی می باش یکتا
که نی گوید که یکتا را دو تا کن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از ساقی و معشوق شراب بیحد میخواهد و میگوید ذات شیرینش دگرگونشدنی نیست. سپس با تصویرهای نی، چنگ و دف، خود را سازی در دست معشوق میبیند که از سیلی و دمِ او به نوا درمیآید. آواز دف و کف را نشانهٔ یگانگی عاشق و معشوق میداند. آنگاه به نی که همدم لب معشوق است رشک میبرد و از او بوسهای طلب میکند. در پایان به خود فرمان خاموشی میدهد، زیرا سخن از نی یگانگی را به دوگانگی میکشاند.
هوش مصنوعی: اگر مرا میخواهی، با شراب سرمستم کن و به هوا بلندم کن؛ و اگر از من سیر شدهای، بگو. من رفتم، رهایم کن.
هوش مصنوعی: من به یک جام و حتی صد جام قانع نیستم. دو سال شرابِ نخورده نزد تو طلب دارم، آن را جبران کن و بپرداز.
هوش مصنوعی: شراب بده. اگر ننوشیدم، آن را بر سرم بریز. و اگر سخن نیکو نگفتم، با من بگومگو کن و سرزنشم کن.
هوش مصنوعی: من از جنس قندم و تو میگویی ترش شو. این مثل آن است که ماش را بگیری و لوبیا کنی؛ ذات مرا نمیتوان دگرگون کرد.
هوش مصنوعی: هان، سرِ خمِ شراب را با کاهگل مبند و آن را پنهان مکن. درون خم را بیرون بیاور و با آن دلها را گشاده کن.
هوش مصنوعی: تو مرا مانند نی به ناله درآوردی. اکنون مرا مانند چنگ خوش کوک کن و پرنوا گردان.
هوش مصنوعی: هرچند مانند دف بر من سیلی میزنی و میگویی آواز خوشی داری، بانگ برآور.
هوش مصنوعی: مانند دف، صورتم را تسلیم تو کردهام. سیلی بزن و هرچه میخواهی با رویم بکن؛ سخت بزن تا رویم به پشت برگردد.
هوش مصنوعی: از دف و کفِ دست با هم یک آواز پدید میآید. اگر این دو یکی نیستند، از هم جدایشان کن. یعنی عاشق و معشوق در پیدایش این نوا یکیاند.
هوش مصنوعی: ای نی، تو شب و روز همدم آن لب هستی. برای ما هم یک بوسه از او بخواه.
هوش مصنوعی: تو حریص بوسهای و همه را خود میخوری. اگر هم بگویم بخشنده باش، پند نمیپذیری.
هوش مصنوعی: ای نی، از افسون آن لب نیشکر شدی. پس برو و از آن لب شکرها بساز.
هوش مصنوعی: آیا این نوای خوشی که داری شکر نیست؟ تو نوایی شیرین داری، آن را بنواز و آشکار کن.
هوش مصنوعی: از سخن گفتن دربارهٔ نی خاموش باش و یکتا بمان. زیرا نی میگوید یکتا را دوتا کن؛ یعنی یاد نی و نوازنده، دوگانگی میآورد و خاموشی، یگانگی را نگه میدارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
به عمری آخرم روزی وفا کن
به بوسی حاجتم روزی روا کن
جفا کن با من آری تا توانی
تو همچون روزگار آری جفا کن
به رنجم از تو رنجم را شفا باش
[...]
دماغ دردمندم را دوا کن
دواش از خاک پای مصطفی کن
امید جمله میدانی وفا کن
به لطفت جمله را حاجت روا کن
منم بیخواب و آرام و تو ساکن
همی نالم ز هجرانت ولیکن
ترا ایزد چو بر دشمن ظفر داد
بکام دوستانش سر جدا کن
و گر خواهی مرام نیک مردان
طمع از جان ببر او را رها کن
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.