مژهواری ز خواب ناز جستی
دو عالم نرگسستان نقش بستی
تغافل مهرگنجکاف و نون بود
تبسم کردی و گوهر شکستی
ز آهنگیکه افسون نفس داشت
عنان صور بر عالم گسستی
مگر با آن میان ربطی ندارد
سخن بر معنی نایاب بستی
محیط آنگه محاط قطره حرف است
که میداند چسان در دل نشستی
خودآرایی چه مستور و چه اظهار
خراباتی چه مخموری چه مستی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ زیبایی و جذابیت معشوق است که با ناز و خوابش جهان را تحت تأثیر قرار داده و تأملاتی درباره عشق و رابطهٔ بین عاشق و معشوق را به تصویر میکشد. شاعر به توصیف حالتی میپردازد که در آن عشق و احساسات عمیق، در عین حال پیچیده و اسرارآمیز، وجود دارند. در این میان، زیبایی و حضور عشق مانند مرواریدی در دل تاریکی خود را نشان میدهد و مثالی از تأثیر عواطف بر احساسات را ارائه میدهد. شاعر به غموض و عمیق بودن عشق و رابطه اشاره دارد، و میکوشد تا نشان دهد چطور این احساسات میتوانند روح انسان را به تسخیر درآورند.
هوش مصنوعی: چشمان تو که مثل مژهها هستند، از خواب آرامش بیرون آمدند و در نتیجه، دو جهانی پر از زیبایی و گلهای نرگس به وجود آمد.
هوش مصنوعی: غفلت از چیزهای ارزشمند باعث شده که تو با لبخند به حواشی بپردازی و از حقیقتهای باارزش دور شوی.
هوش مصنوعی: صدای دلنوازی که حالتی سحرآمیز داشت، باعث شد تا شکلها و تصاویر از قید و بند خود رها شوند و به دنیای جدیدی راه پیدا کنند.
هوش مصنوعی: آیا نمیتوانی ارتباطی بین آنچه گفتهای و معنای نایابی که ارائه دادهای پیدا کنی؟
هوش مصنوعی: محیط فقط زمانی میتواند به دور یک قطره وجود بیابد که آن قطره بداند چگونه و با چه احساسی در دل آن محیط جای گرفته است.
هوش مصنوعی: زیبایی خود را به طرز پنهانی یا آشکار نشان میدهی، در حالی که حالتی از نشئگی و سرمستی را در خودت داری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همه سالِه، به جَشنَ انْدر نِشَستی
چُو یک ساعتْ دِلَش بر غَم نَخَستی
خائی گنده ترسا پرستی
در اسلام را بر خود ببستی
چه دست آویز داری اندر اسلام
زناری در میان آویز دستی
بمستی بر سر حمدان نشستی
[...]
شها چون پیل و فرزین شه پرستم
نه چون اسبست کارم رخپرستی
رهی آمد چو رخ پیشت پیاده
چو فرزین میرود اکنون ز مستی
چو نوشینباده را در پرده بستی
خمار بادهٔ نوشین شکستی
توئی صاحب قران عین هستی
که بت با بتکده در هم شکستی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.