در عشق آتشینش آتش نخورده آتش
بیچهره خوش او در خوش هزار ناخوش
دل از تو شرحه شرحه بنشین کباب میخور
خون چون میست جوشان بنشین شراب میچش
گوشی کشد مرا می گوشی دگر کشد وی
ای دل در این کشاکش بنشین و باده میکش
هفت اخترند عامل در شش جهت ولیکن
ای عشق بردریدی این هفت را از آن شش
گاهی چو آفتابم سرمایه بخش صد مه
گه چون مهم گذاران در عشق یار مه وش
گر منکری گریزد از عشق نیست نادر
کز آفتاب دارد پرهیز چشم اعمش
صدغ الوفاء حقاء من فقدکم مشوش
وجه الولاء حقاء من عبرتی منقش
القلب لیس یلقی نادیک کیف یصبر
الاذن لیس یلقن حادیک کیف ینعش


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عمیقترین لذت و دردهای عشق میپردازد. او عشق را آتشینی توصیف میکند که وجودش را در بر میگیرد و در عین حال، در دلگاهی با حالتی مملو از شوق و نگرانی مواجه است. تصویرهایی از بادهنوشی و تجارب عاشقانه در این شعر نشاندهنده کشمکشهای درونی و جستوجوی محبت است. عشق در اینجا فراتر از محدودیتهای دنیا است و شاعر به یافتن معنای عمیقتر روابط انسانی و عشق میپردازد. در نهایت، او اشاره میکند که عشق میتواند آدمی را از حیرت به سکون و شفافیت برساند.
هوش مصنوعی: عاشق او (خدا) دچار آتش سوزان عشقش شده، اما خود در این آتش نمیسوزد. آتش بدون صورت و شکل او، در میان هزاران چیز ناخوشایند، زیبا و خوشایند است.
هوش مصنوعی: دل تو به شدت از غم و عشق پارهپاره شده است، پس بیحرکت بنشین و مانند کبابی که روی آتش میپزد، در حال سوختن باش. خون تو نیز مثل می، در حال جوشیدن و حرکت است، بنابراین بنشین و شراب بنوش.
هوش مصنوعی: عشقی مرا به سمت خود میکشد و گوشهای دیگر از خود میکشد. ای دل، در این کشمکش، آرام باش و به نوشیدن شراب ادامه بده.
هوش مصنوعی: عشق موجب میشود که هفت سیاره (اختر) که معمولاً در شش جهت (جهات اصلی) تأثیرگذارند، تحت تأثیر قرار بگیرند و از آن شش جهت خارج شوند. یعنی عشق قدرتی دارد که همه قوانین و نظمهای طبیعی را از بین میبرد.
هوش مصنوعی: گاهی مانند آفتاب هستم که ثمر و نیکی را به دیگران میبخشم، و گاهی مانند مهمانانی هستم که به عشق یار زیبا میآیند و برای مدتی در این عشق حضور دارند.
هوش مصنوعی: اگر کسی از عشق بترسد، چیز عجیبی نیست، چون حتی افرادی که به روشنی آفتاب دسترسی دارند، از آن میگریزند؛ مثل کسی که چشمانش نابیناست و نمیتواند آن را ببیند.
هوش مصنوعی: صدغ وفا به معنای صدق در دوستی و وفاداری رازی است که از فقدان شما به وجود آمده است، و این وفاداری در چهرهی دوستی تبلور یافته و رنگی شاداب از اشک و حسرت بر خود دارد.
هوش مصنوعی: دل نمیتواند صدای تو را بشنود، چگونه میتواند صبر کند. گوش نمیتواند نغمه تو را بشنود، چگونه میتواند زنده بماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
غیرت وجه حالی من وجهک المنقش
شوشت حال قلبی من صد غک المشوش
ای قد و قامتت خوب وی زلف و عارضت خوش
آبی بر آتشم زن آبی بده چو اتش
مهلا فداک روح فالجسم فات عشقا
[...]
در آتش محبت خود را بسوز خوش خوش
چون سوختی در آتش ، آتش بسوزد آتش
ای صورت جمالت بر لوح جان منقش
هستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش
تابنده همچو رویت، دلجوی همچو قدت
ماهی که دید روشن؟ سروی که دید سرکش؟
گفتم ز چین زلفت دل را نگاه دارم
[...]
آمد ز خانه بیرون در بر قبای زرکش
بر زر کشیده خفتان شاهانه بسته ترکش
سرو از قبا گران بار گل از هوا عرق ریز
رنگ از حیا دگرگون زلف از صبا مشوش
در سر هوای جولان بر لب نشان باده
[...]
از اشک و آه دایم در عشق آن پریوش
چشم و دلیست ما را لبریز آب و آتش
از دوری تو مار را روز و شب ای پریوش
خالیست بس پریشان خوابیست بس مشوش
دارم دلی و جانی در عشقت ای پریوش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.