دوش دل عربده گر با کی بود
مشت کی کردست دو چشمش کبود
آن دل پرخواره ز عشق شراب
هفت قدح از دگران برفزود
مست شد و بر سر کوی اوفتاد
دست زنان ناگه خوابش ربود
آن عسسی رفت قبایش ببرد
وان دگری شد کمرش را گشود
آمد چنگی بنوازید تار
جست ز خواب آن دل بی‌تار و پود
دید قبا رفته خمارش نماند
دید زیان کم شد سودای سود
دیدش ساقی که در آتش فتاد
جام گرفت و سوی او شد چو دود
بر غم او ریخت می دلگشا
صورت اقبال بدو رو نمود
بخت بقا یافت قبا گو برو
ذوق فنا دید چه جوید وجود
عالم ویرانه به جغدان حلال
باد دو صد شنبه از آن جهود
ما چو خرابیم و خراباتییم
خیز قدح پر کن و پیش آر زود
این قدح از لطف نیاید به چشم
جسم نداند می جان آزمود
زان سوی گوش آمد این طبل عید
در دلش آتش بزن افغان عود
بس کن و اندر تتق عشق رو
دلبر خوبست و هزاران حسود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در مورد دل پر شور عاشقی است که در حال تجربهٔ خمر و مستی از عشق است. شخصیت اصلی دچار آشفتگی و بی‌قراری می‌شود و در کوی محبوبش بر زمین می‌افتد. در این حال، دستانش به خواب می‌رود و در می‌یابد که قبا و نشانه‌های عشقش را از دست داده است. پس از آن، به سمت محبوبش می‌شتابد و یادآور می‌شود که در این ویرانی، شور و شوق برای عشق باید بیشتر از هر چیز دیگری باشد. در نهایت، شاعر دعوت می‌کند که قدحی پر شود تا از لذت عشق بچشند و بر طبل جشن عشق بنوازند.
هوش مصنوعی: دیشب دل من با چه کسی به سر و صدا و جنجال افتاده است، که چشمانش به خاطر این دعوا کبود شده‌اند؟
هوش مصنوعی: دل پر از آرزو و خواسته که به خاطر عشق به او، هفت مرتبه بیشتر از دیگران از شراب نوشید.
هوش مصنوعی: شخصی که به عشق او گرفتار شده، به حالت مستی به کوی معشوقش افتاده و در حالی که به در و دیوار دست می‌زند، ناگهان خوابش می‌برد.
هوش مصنوعی: یار به سراغ مردی رفت و پیراهنش را برداشت، و مرد دیگر نیز کمربندش را باز کرد.
هوش مصنوعی: دل بی‌تار و پود یعنی دلی که از عشق و محبت خالی است. در این بیت، شاعر از چنگی می‌خواهد که تار و پود این دل را بنوازد و آن را از خواب و بی‌حوالی بیرون بیاورد، تا دوباره جان و زندگی به آن بازگردد.
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که شخصی به مسألهٔ از دست رفتن حالتی که او را شاد کرده بود، پی می‌برد و متوجه می‌شود که دیگر آن خمار (احساس سرخوشی) را ندارد. بنابراین، نتیجه می‌گیرد که از این موضوع فقط زیان نصیبش شده و دیگر سودی از آن حال و حس نخواهد برد.
هوش مصنوعی: عاشق دید ساقی را که در آتش عشق افتاده است، او جامی را گرفت و مانند دودی به سمت محبوبش رفت.
هوش مصنوعی: برای تسکین غم او، می خواهند که شراب خوشی را به او بنوشانند و خوشبختی به سوی او روی کرده است.
هوش مصنوعی: بخت، ادامهٔ حیات را پیدا کرد و لباس (زیبایی) پوشید. به او بگو که ذوق فنا (زوال) را دید و حالا چه چیزی را در جستجوی وجود می‌خواهد؟
هوش مصنوعی: جهان به‌طرز ویرانی به مانند جغدان (نوعی پرنده که در بعضی فرهنگ‌ها کارش به ویرانی و تخریب مرتبط است) است، و این ویرانی از دو صد شنبه (دوصد روز) بر یهودیان (یهود به عنوان سمبلی از سخت‌دل یا افراد سنگدل) حلال و جایز است.
هوش مصنوعی: ما مانند افرادی خراب و شکست‌خورده هستیم و در حال نابودی قرار داریم؛ بنابراین، سریعاً ظرف را پر کن و آن را به ما نزدیک بیاور.
هوش مصنوعی: این جام شراب به خاطر لطف و رحمت خدا به چشم نمی‌آید، زیرا جسم آدمی قدرت درک و فهم جوهر روح و جان را ندارد.
هوش مصنوعی: از آن طرف، صدای طبل عید به گوش می‌رسد، اما در دل عشق او، باید آتشی بسوزانیم که عطر عود (دود خوش‌بو) از آن برآید.
هوش مصنوعی: بس کن و در عشق جستجو کن، چون دلبر زیباست و خشم حسودان بسیار است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
وعدهٔ این چرخ همه باد بود
وعده رطب کرد و فرستاد تود
باد شمر کار جهان را که نیست
تار جهان را به جز از باد پود
دانا داند که ندارد به طبع
[...]
تا تو بدانی که ز خورشید بود
مه که شب چارده روشن نمود
گام به گام او چو تحرک نمود
میل به میلش به تبرک ربود
آه در آن شمع منور چه بود
کآتش زد در دل و دل را ربود
ای زده اندر دل من آتشی
سوختم ای دوست بیا زود زود
صورت دل صورت مخلوق نیست
[...]
این سخنم گفت و به گنجور جود
از نظر لطف اشارت نمود
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.