آنچ گل سرخ قبا میکند
دانم من کان ز کجا میکند
بید پیاده که کشیدست صف
آنچ گذشتست قضا میکند
سوسن با تیغ و سمن با سپر
هر یک تکبیر غزا میکند
بلبل مسکین که چه‌ها می‌کشد
آه از آن گل که چه‌ها میکند
گوید هر یک ز عروسان باغ
کان گل اشارت سوی ما میکند
گوید بلبل که گل آن شیوه‌ها
بهر من بی‌سر و پا میکند
دست برآورده به زاری چنار
با تو بگویم چه دعا میکند
بر سر غنچه کی کله می‌نهد
پشت بنفشه کی دوتا میکند
گرچه خزان کرد جفاها بسی
بین که بهاران چه وفا میکند
فصل خزان آنچ به تاراج برد
فصل بهار آمد ادا میکند
ذکر گل و بلبل و خوبان باغ
جمله بهانه‌ست چرا میکند
غیرت عشق است وگر نه زبان
شرح عنایات خدا میکند
مفخر تبریز و جهان شمس دین
باز مراعات شما میکند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به توصیف زیبایی گل سرخ و نقش آن در زندگی می‌پردازد. او از کنش گل و بلبل سخن می‌گوید و عشق و درد بلبل را نسبت به گل بیان میکند. با اشاره به تغییر فصل‌ها، مولانا به وفاداری بهار در مقابل جفای خزان اشاره دارد و نشان می‌دهد که عشق و زیبایی همواره پایدار است. در نهایت، او بر این باور است که تمامی این زیبایی‌ها و احساسات، بازتاب عشق الهی و عنایات خداوند است.
هوش مصنوعی: من می‌دانم که سرخ‌گلی که قبا (لباس) میسازد، از کجا آمده است.
هوش مصنوعی: بید، درختی است که به شکل صف و به صورت پیاده (بدون خشونت) حرکت کرده و آنچه که گذشته و در سرنوشت (قضا) او پیش آمده، متحمل میشود.
هوش مصنوعی: سوسن (نوعی گل زیبا) با شمشیری تیز و سمن (گل دیگر) با سپری از خود دفاع میکند و هر یک برای جنگ، ندای تکبیر (بیان بزرگ‌منشی و شروع جنگ) را سر می‌دهد.
هوش مصنوعی: بلبل بیچاره چه دردها و رنج‌ها را تحمل میکند و به خاطر آن گلی که چه کارها و زیبایی‌هایی را انجام می‌دهد، آه می‌کشد.
هوش مصنوعی: بلبل می‌گوید هر یک از عروس‌های باغ (گل‌ها) با اشاره‌ای به ما توجه دارد و ما را فرا می‌خواند.
هوش مصنوعی: بلبل می‌گوید که گل با تمام روش‌ها و زیبایی‌هایش، بی‌توجه به شرایط من، به عشق من تلاش میکند و خود را به گونه‌ای می‌آراید.
هوش مصنوعی: چنار، در حال زاری و دلسوزی، دستش را به سوی تو دراز کرده و می‌خواهد بگوید که برای تو چه دعایی میکند.
هوش مصنوعی: غنچه و بنفشه به زبان حال، در مورد عشق و زیبایی صحبت می‌کنند. غنچه به سر بنفشه نمی‌رسد و برعکس، این نشان می‌دهد که در عشق و محبت، ممکن است عشق‌هایی یک‌سویه یا غیرمتقابل وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: هرچند در پاییز به دلایل مختلف، بی‌رحمی و سختی‌هایی ایجاد شده است، اما باید دید که در بهار چه لطف و محبت‌هایی وجود دارد.
هوش مصنوعی: فصل خزان، نعمت‌های بهار را به تاراج می‌برد، اما وقتی بهار می‌رسد، به گونه‌ای رفتار میکند که انگار همه چیز در حال بازگشت است.
هوش مصنوعی: ذکر گل و بلبل و زیبایی‌های باغ فقط بهانه است، پس چرا همچنان درباره‌ی آنها صحبت میشود؟
هوش مصنوعی: عشق واقعی است که موجب میشود ما از وصف نعمت‌های الهی باز بمانیم؛ در غیر این صورت، خود به خود زبان ما به بیان کمک‌ها و الطاف خدا مشغول میشود.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی، که در واقع به عنوان الگوی عشق و عرفان شناخته میشود، همیشه مراعات و توجه شما را میکند و به شما اهمیت می‌دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
این همه آن عشق بلا می کند
آه چه گویم که چها می کند
آهو اگر میل گیا میکند
در بدنش مشک ختا میکند
آنچه جلال تو فنا می کند
باز جمال تو بقا می کند
جای چه در دار بنا میکند
ترک ره دین هدا میکند
یار به من باز جفا میکند
ترک مدارا و وفا میکند
می‌زندم گرچه به تیر نگه
رحمت و بی‌رحمی نما میکند
می‌کشدم هر نفسی چند بار
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.