به جان او که گرم دسترس به جان بودی
کمینه پیشکش بندگانش آن بودی
بگفتمی که «بها چیست خاک پایش را؟»
اگر حیات گران مایه جاودان بودی
به بندگی قدش سرو معترف گشتی
گرش چو سوسن آزاده ده زبان بودی
به خواب نیز نمیبینمش چه جای وصال
چو این نبود و ندیدیم باری آن بودی
اگر دلم نشدی پایبند طرهٔ او
کیاش قرار در این تیرهخاکدان بودی؟
به رخ چو مهرِ فلک بینظیرِ آفاق است
به دل دریغ که یک ذره مهربان بودی
درآمدی ز درم کاشکی چو لمعهٔ نور
که بر دو دیدهٔ ما حکم او روان بودی
ز پرده نالهٔ حافظ برون کی افتادی؟
اگر نه همدم مرغان صبح خوان بودی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: حافظ در این غزل عاشقانه آرزوهای ناکام خود را با جملههای شرطی «اگر... بودی» بیان میکند. میگوید جانش را فدای یار میکرد، خاک پای او از عمر جاودان گرانتر است و سرو بندهٔ قامت اوست. سپس از دوری او گله میکند که حتی در خواب هم دیده نمیشود و با آنکه رویش چون خورشید است، دلش مهربان نیست. در پایان میگوید که همراهی نالهٔ او با مرغان سحری راز عشقش را آشکار کرده است.
هوش مصنوعی: به جان یار سوگند که اگر بر جان خود اختیار داشتم، کمترین هدیهام به خدمتگزارانش همین جانم بود.
هوش مصنوعی: اگر زندگی گرانبها جاودانه بود، میپرسیدم که آیا این زندگی بهای خاک پای او میشود یا نه. یعنی حتی عمر جاودان هم با خاک پای او برابری نمیکند.
هوش مصنوعی: اگر سرو مانند سوسنِ آزاده ده زبان داشت، با آن زبانها اقرار میکرد که بندهٔ قامت یار است.
هوش مصنوعی: او را حتی در خواب هم نمیبینم، چه رسد به رسیدن به وصالش. کاش اگر وصال نصیبم نشد، دستکم دیدار در خواب نصیبم میشد.
هوش مصنوعی: اگر دلم گرفتار زلف او نشده بود، هرگز در این دنیای تیره و خاکی آرام نمیگرفت و ماندنی نمیشد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ او مانند خورشید آسمان در جهان بیهمتاست، اما افسوس که دلش ذرهای مهربان نیست. میان «مهر» به معنای خورشید و مهربانی، و «ذره» که در پرتو خورشید پیداست، بازی لفظی هست.
هوش مصنوعی: کاش مانند پرتوی از نور از درِ خانهام درمیآمد، تا فرمانش بر هر دو چشم من روا باشد و قدمش بر چشمانم جای گیرد.
هوش مصنوعی: اگر نالهٔ حافظ همراه نوای پرندگان سحرخوان نبود، کی از پرده بیرون میافتاد و راز عشقش آشکار میشد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟
که حال ما نه چنین بودی ار چنان بودی
بگفتمی که «چه ارزد نسیم طرهٔ دوست؟»
گرم به هر سر مویی هزار جان بودی
برات خوشدلی ما چه کم شدی یا رب
[...]
اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی
ز بوی گل قفسم رشک گلستان بودی
عنان گسسته نمی رفت باد پای نفس
اگر حضور درین تیره خاکدان بودی
گهر غبار یتیمی فشاندی از دامن
[...]
بمن گر آن مه بی مهر مهربان بودی
چه غم بکین اگرم دور آسمان بودی
نکات حسن لطیف است و عشق لطف از اوست
برمز عشق هم ایکاش نکته دان بودی
چه فایده که بشیرش زمصر میآید
[...]
چه بودی ار چمن و باغ را خزان بودی
که کار ما نه به گلچین و باغبان بودی
به بلبلان کهن ناله یاد میدادم
اگر به گوشه گلزارم آشیان بودی
اسیر دام بلا گشتهایم ما اینجا
[...]
تو در مدینه دل شاد و کامران بودی
به پشت پرده عز و علا نهان بودی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.