امروز کار و بار جهان را خراب گیر
فردا که شنبه است شگون از شراب گیر
دریاب سرخوشان چمن را بر هر صبوح
شبنم به روی بستر نرگس به خواب گیر
از سرو سرفراخته صوت حزین شنو
وز شاخ برفروخته مرغ کباب گیر
جز مهر دلبری که قوام حیات ازوست
تن را نمود دان و روان را سراب گیر
هر وقت بد که روی دهد آب سیل دان
هر نقش خوش که جلوه کند موج آب گیر
اشعار خوش بگوی و حلی بر ورق نگار
الفاظ تر بیار و شکر در گلاب گیر
خواهی ز کشف خلوتیان باخبر شوی
جام شراب درکش و طرف نقاب گیر
خواه از طریق بتکده خواه از ره حرم
از هر جهت که شاد شوی فتح باب گیر
هر ذره را به قدر طلب نور داده اند
در کار خویش شب پره را آفتاب گیر
فردا دگر به دوست «نظیری » حساب نیست
امروز هر سؤال که داری جواب گیر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دعوت به غنیمت شمردن امروز و دل نبستن به دنیاست. شاعر از شراب صبحگاهی و تماشای باغ میگوید و تن و جان و خوشی و ناخوشی جهان را ناپایدار میداند و تنها عشق معشوق را پایهای ماندگار میشمارد. سپس میگوید از هر راهی، چه بتخانه و چه کعبه، که به گشایش دل برسد باید آن را پذیرفت و هر کس به اندازهٔ طلبش روشنی مییابد. در پایان به خود سفارش میکند که پاسخ پرسشهایش را از دوست همین امروز بگیرد.
هوش مصنوعی: امروز کار و بار دنیا را رها کن و آن را ویران و بیارزش بشمار. فردا که شنبه و آغاز هفته است، فال نیک را از شراب بگیر.
هوش مصنوعی: هر صبحگاه، هنگام بادهنوشی، از گلهای سرمست باغ بهره ببر و شبنم را خفته بر بستر گل نرگس ببین.
هوش مصنوعی: از سرو بلندقامت، آواز غمگین پرندگان را بشنو. از شاخهٔ گلداری که چون آتش برافروخته است، پرندهای کبابشده برای همراهی شراب برگیر؛ گویی پرندگان روی شاخههای سرخگل بریان شدهاند.
هوش مصنوعی: جز عشق معشوقی که پایداری زندگی به اوست، همه چیز ناپایدار است. تن را فقط ظاهر و نمایشی بدان و جان را هم مانند سراب فریبنده و ناپایدار بشمار.
هوش مصنوعی: هر روزگار بدی که پیش آید، آن را مانند آب سیل بدان که زود میگذرد. هر جلوهٔ زیبا و خوشی را هم مانند موج آب بدان که پایدار نیست.
هوش مصنوعی: شعرهای خوب بسرای و کاغذ را با سخن خود زینت ببخش. واژههای تازه و لطیف بیاور و سخنت را مانند شکری که در گلاب حل شده باشد، شیرین و خوشبو کن.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از رازهایی که بر گوشهنشینان و اهل خلوت آشکار میشود باخبر شوی، جام شراب را سر بکش و گوشهٔ پرده را کنار بزن.
هوش مصنوعی: چه از راه بتخانه و چه از راه کعبه، از هر سویی که شادی و گشایش دل به تو رسید، آن را درِ رستگاری و گشایش کار خود بدان.
هوش مصنوعی: به هر ذره به اندازهٔ خواستن و طلبش روشنی دادهاند. پس حتی شبپره را در کار خودش صاحب خورشید بدان؛ هر کس به اندازهٔ ظرفیت خود بهرهای دارد.
هوش مصنوعی: ای نظیری، فردا دیگر فرصت حساب و گفتگو با دوست نیست. هر پرسشی که داری، پاسخش را همین امروز بگیر.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شاها قیاس بخت خود از آفتاب گیر
عالم به تیغ دولت و رای صوابگیر
کاوس وار تاختنی کن سوی ختن
صد گنج چون خزانهٔ افراسیاب گیر
آباد کردهای همه عالم به عدل خویش
[...]
صبح است ساقیا می چون آفتاب گیر
عیش رمیده را به کمند شراب گیر
بردار پنبه از سر مینای می به لب
مهر از دهان شیشه به یاقوت ناب گیر
فیض صبوح یا به رکاب است، زینهار
[...]
زاهد بنای سست ورع را خراب گیر
بگذار سبحه از کف و جام شراب گیر
از باده گرم ساز نفس را و بعد ازان
دریوزه کن چو لاله و آتش ز آب گیر
جز آنچه داده اند به هرکس، ازو مخواه
[...]
بحر وجود محشر موج و حباب گیر
قطع نظر ز دل کن و عالم خراب گیر
از تشنگی گداخته دلها نظاره کن
عطر گلاب چاره ز موج سراب گیر
از ضعف دل بمیر و مکش منت کسی
[...]
این بحر را یک آینه دشت سراب گیر
گر تشنهای چو آبله از خویش آب گیر
بنیاد چشم در گذر سیل نیستیست
خواهی عمارتش کن و خواهی خراب گیر
گر زندگی همین نظری بازکردنست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.