ز عشقت سوختم ای جان کجایی
بماندم بی سر و سامان کجایی
نه جانی و نه غیر از جان چه چیزی
نه در جان نه برون از جان کجایی
ز پیدایی خود پنهان بماندی
چنین پیدا چنین پنهان کجایی
هزاران درد دارم لیک بی تو
ندارد درد من درمان کجایی
چو تو حیران خود را دست گیری
ز پا افتادهام حیران کجایی
ز بس کز عشق تو در خون بگشتم
نه کفرم ماند و نه ایمان کجایی
بیا تا در غم خویشم ببینی
چو گویی در خم چوگان کجایی
ز شوق آفتاب طلعت تو
شدم چون ذره سرگردان کجایی
شد از طوفان چشمم غرقه کشتی
ندانم تا درین طوفان کجایی
چنان دلتنگ شد عطار بی تو
که شد بر وی جهان زندان کجایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه سراسر ندای عاشقی سوخته و سرگشته است که با ردیف «کجایی» معشوق را میجوید. معشوق نه جان است و نه جز جان، و از فرط آشکاری پنهان مانده است. شاعر با تصویرهای گوی و چوگان، ذره و خورشید و کشتی غرقشده در طوفان اشک، سرگردانی خود را نشان میدهد که حتی کفر و ایمانش را از میان برده است. در پایان میگوید جهان بی معشوق برای عطار زندان شده است.
هوش مصنوعی: ای جان و ای معشوق، از عشق تو سوختم؛ کجایی؟ بی تو آشفته و بیسامان ماندهام.
هوش مصنوعی: تو نه جان هستی و نه چیزی جز جان؛ نه درون جانی و نه بیرون از آن. پس کجایی؟ معشوق از هر تعریف و جایگاهی فراتر است.
هوش مصنوعی: از بس آشکاری، پنهان ماندهای؛ تو که اینچنین آشکار و اینچنین پنهانی، کجایی؟ اشاره به این است که شدت ظهور حق سبب پوشیدگی او میشود.
هوش مصنوعی: هزاران درد دارم، اما بی تو هیچیک از دردهایم درمان نمییابد؛ کجایی؟
هوش مصنوعی: تو که دست سرگشتگان خود را میگیری، من حیران از پا افتادهام؛ کجایی که دستم را بگیری؟
هوش مصنوعی: از بس در عشق تو در خون غلتیدم، دیگر نه کفری برایم مانده و نه ایمانی؛ کجایی؟ عشق از کفر و ایمان فراتر رفته است.
هوش مصنوعی: بیا تا مرا در غم خودت ببینی که مانند گوی در خم چوگان سرگردانم؛ کجایی؟
هوش مصنوعی: از اشتیاق چهرهٔ چون خورشید تو، مانند ذرهای در پرتو آفتاب سرگردان شدهام؛ کجایی؟
هوش مصنوعی: کشتی وجودم در طوفان اشک چشمم غرق شد و نمیدانم در این طوفان کجایی.
هوش مصنوعی: عطار بی تو چنان دلتنگ شده که جهان برایش زندان شده است؛ کجایی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
الا ای زلف چون چوگان کجایی
شدم چون گوی سرگردان کجایی
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.