یک شکر زان لب به صد جان میدهد
الحق ارزد زانکه ارزان میدهد
عاشق شوریده را جان است و بس
لعل او میبیند و جان میدهد
قوت جان آن را که خواهد در نهان
زان دو یاقوت درافشان میدهد
شیوهای دارد عجب در دلبری
عشوه پیدا بوسه پنهان میدهد
عاشق گریان خود را میکشد
خونبها زان لعل خندان میدهد
چشم بد را چشم او بر خاک راه
میکشد چون باد و قربان میدهد
گر دو چشمش میکشد زان باک نیست
چون دو لعلش آب حیوان میدهد
عاشقان را هر پریشانی که هست
زان سر زلف پریشان میدهد
هر زمانی عالمی سرگشته را
سر سوی وادی هجران میدهد
میبباید شست دست از جان خویش
هین که وصلش دست آسان میدهد
از کمال نیکویی آن تندخوی
بر سپهر تند فرمان میدهد
جان ستاند هر که از وی داد خواست
داد مظلومان ازین سان میدهد
یک سخن گفته است با عطار تلخ
جان شیرین بی سخن زان میدهد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانهـعرفانی در وصف معشوقی است که لبش بوسه و آب حیات میبخشد و چشم و زلفش عاشق را میکشد و پریشان میکند. شاعر بارها کشتن و زندهکردن را کنار هم مینهد: معشوق میکشد و خونبها را با بوسه میپردازد. سرانجام از دادخواهی هم نتیجهای نیست، چون معشوق جانِ دادخواه را میستاند. عطار در پایان میگوید با یک سخن تلخ معشوق، بیهیچ اعتراضی جان شیرین را میسپارد.
هوش مصنوعی: معشوق یک بوسهٔ شیرین از لبش را به بهای صد جان میدهد. بهراستی این بها میارزد، چون آن بوسه را در برابر ارزشش ارزان میفروشد.
هوش مصنوعی: عاشق شیدا جز جان چیزی ندارد. لب سرخ و لعلگون معشوق را میبیند و همان جان را در راهش میدهد.
هوش مصنوعی: معشوق به هر کس که بخواهد، در پنهانی، از آن دو لب یاقوتگون و گوهرافشانش خوراک جان میبخشد.
هوش مصنوعی: معشوق در دلبردن روشی شگفت دارد: ناز و کرشمه را آشکارا نشان میدهد، ولی بوسه را پنهانی میبخشد.
هوش مصنوعی: معشوق عاشق گریانِ خود را میکشد، اما خونبهای او را با بوسهای از آن لب خندان میپردازد.
هوش مصنوعی: چشم معشوق، چشم بد را همچون باد بر خاک راه میافکند و میکشد و آن را قربانی خود میکند. یعنی چشم زخم را از خود دور میکند.
هوش مصنوعی: اگر دو چشم معشوق عاشق را میکشد، جای نگرانی نیست، چون دو لب لعلگونش آب حیات میبخشد و مرده را زنده میکند.
هوش مصنوعی: هر آشفتگی و پریشانی که عاشقان دارند، از سر زلف پریشان معشوق به آنان میرسد.
هوش مصنوعی: معشوق هر لحظه گروه بیشماری از سرگشتگان را به سوی بیابان دوری و جدایی روانه میکند.
هوش مصنوعی: باید از جان خود دست کشید. آگاه باش که وصال او تنها با گذشتن از جان آسان به دست میآید.
هوش مصنوعی: آن معشوق تندخو از کمال زیبایی، حتی بر آسمانِ تندگرد هم فرمان میراند.
هوش مصنوعی: هر کس از معشوق دادخواهی کند، جانش را میگیرد. اینگونه داد ستمدیدگان را میدهد. این سخن به طنز گفته شده است.
هوش مصنوعی: معشوق سخنی تلخ به عطار گفته است، و عطار به سبب همان سخن، بیآنکه چیزی بگوید، جان شیرینش را تسلیم میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
مردگان کهنه را جان میدهد
تاج عقل و نور ایمان میدهد
هرکه جان در عشق جانان میدهد
عشق جانان کشته را جان میدهد
می فراوان است و ساقی بس کریم
می به سرمستان فراوان میدهد
شاهد ما بس لطیف و نازک است
[...]
گریهٔ ما دل به طوفان میدهد
نالهٔ ما جان به افغان میدهد
بلبلان را داغ دارد باغبان
کاو سزای هرزهگویان میدهد
می ستاند جان و هم جان می دهد
می رساند درد و درمان می دهد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.