رضا وحدت پژوه در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۱۱:۵۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۰:
سوال اینست که در در بیت اول این غزل بر سر پیمانه
بود یا چنان که هست با سر پیمانه بود ودر این صورت
چرا ؟
فضل الله شهیدی در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۰۶:۳۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۷۴ - رقعهٔ دیگر نوشتن آن غلام پیش شاه چون جواب آن رقعهٔ اوّل نیافت:
در بیتی که در حاشیه آمده "ناید"جای" ناسد "درست است
علی ابوذری در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۱۰:۳۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۵۹ - داستان آن کنیزک کی با خر خاتون شهوت می‌راند و او را چون بز و خرس آموخته بود شهوت راندن آدمیانه و کدویی در قضیب خر می‌کرد تا از اندازه نگذرد خاتون بر آن وقوف یافت لکن دقیقهٔ کدو را ندید کنیزک را به بهانه به راه کرد جای دور و با خر جمع شد بی‌کدو و هلاک شد به فضیحت کنیزک بیگاه باز آمد و نوحه کرد که ای جانم و ای چشم روشنم کیر دیدی کدو ندیدی ذکر دیدی آن دگر ندیدی کل ناقص ملعون یعنی کل نظر و فهم ناقص ملعون و اگر نه ناقصان ظاهر جسم مرحوم‌اند ملعون نه‌اند بر خوان لیس علی الاعمی حرج نفی حرج کرد و نفی لعنت و نفی عتاب و غضب:
نگاه مولوی به موضوع شهوت یک نگاه عمیق وواقع گرایانه است ودر ابیات بسیاری به آسیب شناسی این قوه در آدمی پرداخته ودر عین حال از زبان اروتیک بهره برده وبی پرده الفاظ جنسی را به کار گرفته است. برای مزید اطلاعات می توانید مقاله ارزشمند ذیل را با عنوان «ننگ شهوت» بخوانید:
پیوند به وبگاه بیرونی
یداله خدادادیان در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۰۷:۲۲ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶:
در بیت زیر کلمه نوازد اشتباها نوزاد تایپ شده است
به هزار خنجرم ار عیان زند از دلم رود آن زمان
که نوزاد آن مه مهربان به یکی نگاه نهانیم
---
پاسخ: با تشکر از شما، تصحیح شد.
ناشناس در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۰۵:۲۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » کیومرث » بخش ۱ - پادشاهی کیومرث سی سال بود:
بیت چهارم از آخر"بپرداز وپرداخته کن دل زکین" به نظرم اشکالی در وزن دارد
---
پاسخ: اگر «پرداخته» بخوانیم، بله، اشکال وزنی دارد ولی اگر همچنان که در اینجا ثبت شده «پردخته» بخوانیم مشکلی ندارد : پردخته در لغت‌نامه‌ی دهخدا.
Ali Salehian در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۱۱:۵۷ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳:
aan ghebleh marast, bejaye " mar ast"
ناشناس در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۰۷:۵۷ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰:
هو
از لحاظ عرفانی بسیار عمیق است وازعظمت روح انسانی که بر ما معلوم نیست خبر میدهد
امید حجتی در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۰۰:۴۹ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۵۵ - درخت بی بر:
سلام دوست عزیز. از کار با ارزشت استفاده می‌کنم و هر بار برایت آرزوی سلامت دارم. گمان کنم مصراع اول بیت دوم این شعر به شکل زیر باشد :
کز من "نه" دگر بیخ و بنی ماند و نه شاخی
---
پاسخ: با تشکر از شما، کلمه‌ی از قلم افتاده مطابق فرموده اضافه شد.
سید رضا در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۲۲:۵۸ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » جواب هدهد » حکایت شیخ سمعان:
در بیت اول شعر کلمه سمعان اشتباه است و خواهش دارم که املاء درست آن یعنی «صنعان» را جایگزین نمایید. تا شاید کوششی باشد بس ناچیز در راه نگهداشت صحیح ابیات پارسی.
خسته نباشید.
بدرود.
همیرضا در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۲۱:۰۴ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۷۴ - در رثای شهید بلخی:
شهید بلخی درباره‌ی رودکی گفته:
به «سخن» ماند شعر شعرا
رودکی را سخنی «تلونبی»ست [تلونبی=قرآن]
شاعران را خه و احسنت مدیح
رودکی را خه و احسنت هجی‌ست
همیرضا در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۲۱:۰۰ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۷۴ - در رثای شهید بلخی:
دقیقی (که باید مقارن سالهای پایانی عمر رودکی زاده شده باشد) در مدح ممدوح خود میگوید:
استاد شهید زنده بایستی
وان شاعر تیره‌چشم روشن بین
تا شاه مرا مدیح گفتندی
بالفاظ خوش و معانی رنگین
که اشاره دارد به شهید بلخی و رودکی.
همیرضا در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۲۰:۴۸ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۳۳:
با استناد به یک نسخه‌ی چاپی کلمه‌ی «او» در مصرع اول بیت اول با «کرد» جایگزین شد.
همیرضا در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۱۹:۴۲ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۳:
غلط احتمالی «بیزمودمشان» با «بیازمودمشان» جایگزین شد.
همیرضا در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۱۹:۴۰ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۲:
«دهنده» در مصرع اول بیت دوم با «دهند» جایگزین شد.
همیرضا در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۱۹:۳۷ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۱ - بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی:
«آمو» در مصرع دوم با «آموی» جایگزین شد.
در کتاب گزیده‌ی اشعار رودکی - دکتر جعفر شعار و دکتر حسن انوری، نشر علم 1373، ص 69) راجع به این شعر آمده:
علت سرودن این شعر را چنین نوشته‌اند که نصر بن احمد سامانی در زمستان در بخارا اقامت می‌کرد و در تابستان به سمرقند یا به شهری از شهرهای خراسان می‌رفت. در سالی که به هرات رفته بود، بهار و تابستان را در آنجا گذرانید و به جها خوشی هوا و فراوانی نعمتها، پاییز و زمستان نیز در آنجا ماند و بدین سان اقامت او چهار سال طول کشید. سران و بزرگان که از اقامت دراز و دوری از خانواده دلتنگ شده بودند نزد رودکی آمدند و از او خواستند تا کاری کند که امیر به بخارا بازگردد. رودکی این شعر را سرود و آنگاه در مجلس امیر حاضر شد و در پرده‌ی عشاق آغاز به خواندن کرد. چون به بیت «میر سرو است و بخارا ...» رسید امیر چنان به هیجان آمد که بی کفش و جامه‌ی سفر بر اسب نشست و رو به بخارا نهاد و تا آنجا هیچ توقفی نکرد (نگاه کنید به چهارمقاله‌ی نظامی عروضی ص 49 - 53).
در طول تاریخ عده‌ی زیادی از شاعران از جمله امیرمعزی، سنایی، مولوی، وصاف‌الحضره، آذر بیگدلی و جز آنها از این قصیده‌ی رودکی استقبال کرده‌اند (حافظ نیز در این غزل) به این شعر اشاره کرده).
تلفظ «مولیان» (که نام جایی است) به صورت Mowlayan ثبت شده.
ف- شهیدی در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۰۶:۴۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۷:
بنام خدا توضیحی در معنای غزل 237
در نگاه اول غزلی عجیب ودور از فهم به نظر میآید وباکمی توجه معلوم میشود که در بیت نخست شکایت جدائی را با تمثیل قریب به ذهن وانمود ساخته ودر بیت دوم اتصال یا حضور دل را آنطور که تجربه کرده با تمثیلی جا لب مورد اشاره قرارداده است ( موضوع شکایت از جدائی که در مقدمه مثنوی مولوی آمده ممکن است مارا درفهم مقصود بسیاری از غزلیات حافظ کمک کند
بشنو از نی چون حکایت میکند وز جدائیها شکایت میکند الخ)
در دیگر ابیات غزل باز از طلب وصل و کام و مرا د خود سخن گفته وهمین معنی در ابیات بعد به اشکا ل جالب ودلکش دیگری بیان شده است طوریکه از دل غریب بلا کش خبری نیاید
ودر بیت ششم با هنرخاصی بی خاصیت بودن دعا درحالت جدائی را مطرح کرده و برای همه ما معنی ومصداق دارد و بعد میگوید در اوقات خاصی چون سحرحکایت های دل بسیار است وآن اوقات نمیآید وبعد میگوید در این خیال( آینده ووقت مناسب وغفلت از لحظه) عمر بسر شد وهنوزبلای سیاهی به سر نمیآید
درآخر موضوع بریدن از خلق و پیوستن به حق را بشکل بدیع وطبق تجربه خود منعکس کرده است
ودر مجموع غزلیات خافظ با آنکه شکایت از فراق وجدائی دارد امید بخش است وشاید به همین دلیل مورد اقبال عموم مردم واقع شده است
روح الله سخنور ( روحی ) در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۰۵:۲۰ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » مخمس:
نمیدانم چه شد که پاک شد من برای این مخمس که غزل اصلیش مال خیالی هیت نظر دادم
بهر حال چهخوب بود که نام خیال هم ذکر میشد
و چرا مخمس رت بصورت 5 خطی که مصرع دوم شعر اصلی بشورت تکی در ریر هر بند میاآید مرقوم نفرموده اید
---
پاسخ: با تشکر از شما و اطلاعات ارزشمندتان، چینش ابیات شعر تصحیح شد.
روح الله سخنور ( روحی ) در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۰۵:۱۰ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » مخمس:
این تضمین از غزل خیالی هست که یاد آوری نشده کسی نمیداند که غزل اصلی از کیست
این غزل را خیلی از شعرا تضمین کرده اند و من هم
راستی که چه سایت زیبائی دارید خواننده از دیدن آن خسته نمیشود
با احترام و ارادت
همیرضا در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۲۱:۰۸ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۱۵ - شعر از سعید نفیسی بازسازی شده از روی برگردان عربی شعر رودکی:
این شعر در ری‌را ناقص نقل شده و من آن را از یکی از حاشیه‌های دستنویسم در کتابی راجع به رودکی نقل کرده‌ام که منبعش را ننوشته‌ام که کجاست.
بر طبق آن حاشیه‌ی دستنویس شاعری به نام «ابو الحسن احمد بن مؤمن» این شعر رودکی را از فارسی به عربی به این صورت ترجمه کرده:
تصور الدنیا بعین الحجی
لابالّتی انت بها تنظر
الدهر بحر فاتّخذ زورقا
من عمل الخیر به تعبر
که شادروان سعید نفیسی از روی شعر عربی سعی کرده اصل فارسی شعر رودکی را به این صورتی که در اینجا نقل شده دوباره بسازد (یا تصحیح کند؟!).
فضل الله شهیدی در ۱۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۰۶:۱۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷: