کلهر در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۷:۱۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱۸ - کشته شدن سهراب بر دست رستم، شناختن پسر از مهره و بازداشتن پدر از خودکشی:
چقدر غمگینانه و اشک الوده دم فردوسی گرم خدا رحمتش کنه
فرخ در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۴۷ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:
در مصرع دومِ بیت دو بجای "فکنده‌اند " "فکناه‌اند " تایپ شده‌است . با سپاس.
افروز در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۴۵ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۷۷ - سختی و سختی‌ها:
بیت یکی مانده به آخر به آهی پراکنده گشتن چو کاهی است . با عرض ادب وارادت به خوانندگان و علاقه مندان ادبیات ارزشمند وفاخر فارسی
ناشناس در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۱۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۱:
همه حافظ شناس...اصلا خود حافظ شمایید...
لیلی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۶:۲۳ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۲۳:
احساس میکنم اشعارش اشکال وزنی دارد؟!
تاوتک در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:
خواجه نساج محمد نام بوده و اهل سمرقند در فیا مافیه هم از کرامات او سخن رفته که علیرغم اینکه فردی امی بوده و تازی سخن نمیگفته و نمیدانسته است تفسیر قرآن میکرده و به مقامات و مراحل عروج محمد مصطفیواقف بوده است
تاوتک در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۳۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:
علم حال هم نام دیگر اشراق است و الهام در مقابل علم قال که علم از طریق استاد و کتاب است
تاوتک در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:
در آویزانو آویختن به معنی به دار آویخته شدن و مصلوب شدن است میفرماید حیات عاشق از به دار آویختگی است متنند میوه ای که مادام که بر دار است حیات طبیعی دارد و اگر جدا شود پژمریده خواهد شد
محسن خ در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۹:
معنای برخی کلمات دشوار:
پالیز: فالیز. جالیز. باغ . بوستان . گلستان
خَربُز: مخفف خربزه
تَروَندَه: میوه ٔ نورس و نوباوه
گُربُز: زیرک . دانا.
راتبه: 1 - ( صفت ) دایم برقرار. 2 - ( اسم ) وظیفه مستمری راتبه مواجب جمع رواتب .
اشکنجه: شکنجه. عذاب
غُز: صنفی از ترکان غارتگر بوده اند که در زمان سلطان سنجر قوت گرفتند
دیه: ده
قنسز: ؟
قُندُز: احیاناً بدین معناست: پوستی که سلاطین پوشند و کلاه نیز سازند گویند پوست همان جانور است .
مُز: ترش و شیرین . آنچه که طعمش بین ترش و شیرین باشد.
راح: نشاط، شادمانی
جوع البقر: آنست که شکم سیر ولی اعضاء گرسنه باشد./ بیماریی که در شخص پدید آید و وی هر چه بخورد همچنان گرسنه بماند.
همیرضا در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۴۰ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » حضریات » غزلیات » شمارهٔ ۲۴۷:
علاقۀ شاعر به کاف تحبیب در این شعر به اوج رسیده ;)
محمود در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۲:
ولی من فکر می کنم اشاره به شش محدودیت وجودی انسانی ( زمان،مکان،علت ومعلولی،...) دارد
masi در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۴۰ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۳ - تو بمان و دگران:
بنحوی ماهرانه حس هجران و حزن را القا می کند.خدا رحمت کناد شهریار را
Negin در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۳۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴ - روزه‌شکن:
سلام؛مرسی از سایت خوبتون.
فقط من یه چیزی رو توی هر سایتی که میرم اشتباه نوشته؛یعنی وزنش بامصرع قبلش جور درنمیاد.منظورم بیت:چشم نرگس نگران است ولی داغ شقایق/چشم خونین شفق بیند و"ابر مه آزار"
"ابر"در اینجا وزن شعر و بهم زده.ممکنه چیز دیگه ای باشه مثل:ابروی مه آزار؛چون قبلش کلمه ی "چشم"هم به کاربرده شده٬خیلی امکان داره که کلمه ی ابر٬همون ابرو باشه.
بازم اگه امکانش هست٬یه کمکی به من بکنید در این باره؛
ممنون.
کامران منصوری جمشیدی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۷:
راست و راستی در ابیات 2 و 8 بنظر می آید براستی معنی دارد لیکن دکتر محجوب راستی را به معنی امروزی آن یعنی در ضمن . اینچنین است مثلا راستی یادت هست . بکار می بردند که حقیر نا صحیح میدانم
ودود در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۵۷ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۵۲ - ضیمران:
در مصرع اول بیت چهارم به نظر می رسد
"از ورای شاخ گفت و تابش خورشید را دید"
باید به
"تابش خورشید را دید از ورای شاخ و گفت"
اصلاح شود
ایلیا در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۲۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۷:
این غزل مولوی جوابیست بس محکم به مدعیان دین ، دین فروش در لباس دین و تمام کسانیکه که از ازل تا ابد در کنار مردان خدا (عیسی هر زمان) (علی هرزمان) دکان دین فروشی (معاویه) راه انداخته اند .
به امید شناخت حقیقت و پیدا کردن خضر زمانه خودمان
امین در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۲:
این شعر دیشب منو از چنان غمی نجات داد که فکر میکنم بدون خواندن این شعر باید سالها برای رسیدن به معنای یک بیت از این شعر و رهایی از این غم سالها پرگاروار به گرد خود میچرخیدم.
کس چو حافظ نگشود از رخ اندیشه نقاب/تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند.
باشد که حافظ همیشه حافظ تمام وجودیت و هویت و بودن ما باشد.
سودابه مهیجی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۳۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸۶:
در مصرع آغازین قبل از "زوتر" نباید " هله" باشد
نازبانو در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۸ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۲۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۱:
روحش شاد با این غزل فوق العاده عاشقانه ای که سروده
رضا در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۷:۲۰ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۵ - زندانی خاک: