امیر در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۲۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳:
دوستان بنده ادیب نیستم ولی پیاله های قدیمی را دیده ام که اغلب از مس یا برنز درست شده بودند. آنها بصورت نیم کره هائی بودند که اشعاری از حافظ و مولانا و سایر شعرا در کناره های آنها برجسته کاری شده بود. شاید اشاره شاعر به آیتی که بر گرد پیاله هست همین اشعار باشد که همواره خوانده می شوند.
ناشناس در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۶:۲۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۳:
بیت اول یعنی تا گل فریفته نشود و بگوید رنگ من و بوی من.
علی در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۲:
تصحیح دیگری که از این غزل موجوده به نظر درست تره. هم انسجام معنایی بهتری داره و هم تخلص شاعر مثل بقیه غزل ها در آخر اومده.
الناز در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۱۹ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۵۷ - مناظرهٔ خسرو با فرهاد:
من عاشق این مناظرم اصلا از خوندش خسته نمیشم
نمیدونم چیش باعث شده که من انقد جذبش شم
آرمین رضایتی در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۲:۱۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » منوچهر » بخش ۱ - به تخت نشستن منوچهر:
درباره گفته مهدی رفیعی عزیز که: «آرزوی فره موبدی ... دعایی زیبنده نیست.» به گمان من در این جا مراد پهلوانان آرزوی پیدایی فره در منوچهر نیست، که آرزوی پایداری و ماندگاری فره منوچهر است: به واژه «جاوید» نگاه کنید.
گریز فره ایزدی از دارندهٔ آن خود بخشی اساسی از مفهوم آیینی و استوره‌ای فره ایزدی است. اگرچه فره ایزدی از راه نژاد و تخمه منتقل می‌شود اما نگاهداری فره ایزدی به کردار خود آن کس بسته است. درخشان‌ترین نمونه از این دست، داستان یمه‌خشئته در اوستا و همان جمشید در شاهنامه است که با درآمیختن گفتار و کردارش با نامردمی و دروغ و آز و ستمگری فره ایزدی از او گریزان می‌شود و به زبونی می‌افتد.
گریز و از دست رفتن فره ایزدی با یکی از باورهای بنیادین دین مزدایی پیوند دارد. این باور که هستی پهنهٔ نبرد نیکی و بدی است و فره ایزدی چونان دهش پروردگار (مزدا) به آفر یده‌های خویش و برای یاری آنان در این نبرد است. از همین روست که بدکرداری و نامردمی و دروغ و آن چه اهریمنی است می‌تواند فره ایزدی را از دارند‌ه‌اش گریزان کند.
نغمه در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۰:۳۲ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۲۵ - بلبل و مور:
عالی بود من 18اسفند ب دلیل تولد پروین مشاعره دارم برام ارزوی موففقیت کنید...........
ناشناس در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۳۹ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹ - گل پشت و رو ندارد:
آقای احمد....پیروز وموفق باشید....نه باسید!شما که غلط املائی میگیری غلط ننویس!
خالد در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۶:۱۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱ - سرآغاز:
فکر میکنم بیت اول بشنو از نی ... درست است همچنان در نسخه های چاّپ سنگی بشنو از نی ذکر شده است و در ادامه مصر دوم بیت اول
از جدایی ها حکایت میکند آمده نه شکایت ...
سیدمظفر در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۵:۰۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۷۶ - تفسیر رجعنا من الجهاد الاصغر الی‌الجهاد الاکبر:
شیرآن باشد که خودرابشکند =
شیرآنست آن که خودبشکند
سیدمظفر در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۴۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۷۵ - پند دادن خرگوش نخچیران را کی بدین شاد مشوید:
ای شهان کشتیم ما خصم برون
ماندخصــــمی زو بتردراندرون
باسباس
آ
سید قاسمی در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۹:۰۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶۳:
شاعر به همه ما میگوید:
در این بازار عطاران مرو هر سو چو بی‌کاران
ترازوی خودت را پیدا کن !!!
عرفان در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۱:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۹:
مصرع دوم اینگونه تصحیح شود:
ما را "همه" عمر خود تماشاست دلا
عرفان در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۱:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴:
در مصرع سوم "دیده" صحیح است
عرفان در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۱:۱۲ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷:
تا من بودی منت نمیدانستم
یا من بودی منت نمیدانستم
رفتم چو من از میان ترا دانستم
با من بودی منت نمیدانستم
ناشناس در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۰:۵۳ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:
شیخ بهایی این شعر را از عشق و علاقه اش به امام رضا (ع) سروده است
ناشناس در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۱۲ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳:
معنی خانه عمر و دل قوی داشتن در بیت آخر چیست؟!
سعدی ملکی در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۳۹ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۳۱ - داستان سگ و صیاد و روباه:
سلام
اشتباه تایپی
خیز و کبابی به دل خوش ده
صحیح
خیز و کبابی به دل خویش ده
خویش از نظر معنی و وزن صحیح است و خوش نادرست.بدرود
سعدی ملکی در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۵۷ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۲۶ - مقالت چهارم در رعایت از رعیت:
با سلام
اشتباه تایپی
ای سپهر افکنده ز مردانگی
صحیح
ای سپر افکنده ز مردانگی
سپر درست است و سپهر هم در معنی و هم در وزن اشتباه است.بدرود
علی در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۹:
خود حافظ ( علیه رحمه ) فرموده اند :
هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم
اصلا نیاز به تفسیر نداره کاملا مشخصه. اصلا نام حافظ بخاطر حافظ قرآن بودن ایشان بوده و بارها و بارها در غزلیات مختلف به قرآن اشاره نموده اند.
این چه جمله ایه که دوستمون گفته : " همه از دولت رندان کردم"!
اگر منابع ادبی و عرفانی رو مطالعه کنید می بینید که منظور از رندان همان افراد متقی و پرهیزکار هستش.
پایه عرفان حافظ عرفان اسلامی است نه عرفانهای دروغین من درآوردی( که نعوذباالله در اونها خبری از خدا نیست)
عادل مجدی مازندرانی در ۱۲ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۲۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۶: