گنجور

حاشیه‌ها

 

مصراع دوم مطلع (بشنو سال خوب و جوابی بده صواب) به جای سال واژۀ سوال را قرار دهید .

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

بهمن بنی هاشمی در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۱:۰۸ دربارهٔ قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴


هرکه مرزوع خود به خورد وبه خوید درست است ،خوید با واو غیر ملفوظ(خید) گندم وجویی را گویندکه سبز شده باشد لیکن خوشه ان هنوز نرسیده باشد ……….. ایضا؛گندم وجو خوشه نبسته به نقل از لغتنامه دهخدا انتشارات دانشگاه تهران صفحه۸۹۲۱در ضمن همین بیت نیز یکی از شاهد مثالهادر لعتنامه است و معنای بیت فوق چنین است که کسی که محصول مزرعه خود را پیشاپیش فروخته ویا انرا قبل از سنبله بستن غدای احشام نموده است موقع برداشت محصول گدایی(خوشه چینی) باید بکند - خرید در متن به نظر اشتباه چاپی است

پاسخ: با تشکر، به صورت «بخورد به خوید» تصحیح شد.

عاکف در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۰:۵۶ دربارهٔ دیباچه


سلام وزن این قصیده«مفعول فاعلات مفاعیلن» می باشد و وزنی که برای آن مشخص کرده اید(مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)) غلط است هرچند همخانواده هستند.با تشکر

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

بهمن بنی هاشمی در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۰:۴۸ دربارهٔ قصیدهٔ شمارهٔ ۷۸


با درود مجدد…
در مصراع اول از بیت دهم به نظر بندۀ ناچیز بهتر است فاصله ای بین تو و بس گذاشته شود.
تو از آن دگری رو که مرا یاد تو بس.

همچنین در مصراع آخر واژۀ “چکنم ” به صورت جداگانه املاء بهتر و رساتری دارد.
شهریارا چه کنم لعلم و والا گهرم…

پاسخ: با تشکر، انجام شد.

آوا در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۰:۲۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش


درود شما پارسی گویان.
در مصراع اول از بیت پنجم : (پدرت گوهر خود تا به “زر” و سیم فروخت) ، “زر” به اشتباه “رز” نگاشته شده.

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

آوا در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۰:۱۸ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش


درود بر دوستداران ادب پارسی.
تا بحال شعری چنین شیوا دل ِغمدیده ای را تصلی نداده که اکنون…
خدایت رحمت کناد شهریارا.

آوا در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۲۳:۳۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۷۳ - غنای غم


منم با محمد موافقم. صدای شهید چمران واقعا به این شعر یه حال و هوای جالبی میتونه بده….

زهرا در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۲۳:۳۸ دربارهٔ غزل ۱۴


صد شکر خدا،که روزی روزه ما

پاسخ: با تشکر، «را»ی اضافی حذف شد.

داریوش در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۲۳:۳۵ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۶


در بیت ششم، لعل شاهد (نشنیدیم) صحیح میباشد.

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

آوا در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۲۲:۵۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۲۴ - شیدائی


با سلام وعرض خسته نباشید خدمت همه یدوستانی که این گنجینه ی گنجور را تهیه و عرضه داشته اند . آنچه این حقیر به عنوان معلم ادبیات تاکنون به دانش آموزانم گفته ام وخود نیز فراگرفته ام این است که این شعر وصف شب اشت نه وصف شخص به دلایلی که کافی است یک بار دیگر شعر را از این دیدگاه بخوانید . با سپاس مقصودلو

رحمت ا.. مقصودلو در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۱۵:۳۶ دربارهٔ شمارهٔ ۵۱ - در مدح علی‌بن محمد


سلام و ممنون . سایت بسیار خوبی آماده کردید. در بیت ۳ سلف درست می باشد

پاسخ: با تشکر، «صلف» به معنای «منت» صحیح است.

رضا در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۱۵:۰۰ دربارهٔ شمارهٔ ۱۹۴ - در حق مادر خویش


۱- دهخدا گفت ار :نمکساری: … ۲- گفت لاتسال حبیبی :کان همه: … ۳- مالشی بایست ما را زان که : بربط : …

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

ج.امیدی در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۱۲ دربارهٔ قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در نعت رسول اکرم و مدح عارف زرگر


اگر به روشهای برابر خوانی و نسخ مرجع دیوانها توجه کنیم، نسخه غنی و قزوینی لزوما بهترین نسخه نیست دوستان-

پاسخ: ما نسخهٔ قزوینی-غنی را انتخاب نکردیم، در منبع مورد استفاده از این نسخه استفاده شده و متأسفانه امکان تغییر کل دیوان وجود ندارد. اما حاشیه‌های دوستان می‌تواند نقایص احتمالی این تصحیح را جبران کند.

مینا در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۹:۵۶ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۰۶


در نسخه نیساری هم ساعد ذکر شده- ترتیب ابیات نیز بسیار متفاوت است که انسجام و ارتباط معنایی ابیات را صد چندان میکند.

مینا در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۹:۵۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۰۶


این شعر ، یکی از محکم ترین جواب ها به ناله ها و شکایتهای روزمره انسانهاست که تلنگری می زند به شعور انسان که ” امروز را دریاب” و کمتر شکایت کن .

هاله در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۸:۲۱ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۲


@ستاره سادات پیغمبری:
من زیبایی خاصی در این رسم‌الخط نمی‌بینم. این شیوه احتمالاً مربوط به رسم‌الخط چاپی قدیم است و از جمله رسوم بد همین شیوه چسباندن «به» به کلمات بعد آن است. متأسفانه این شیوه که در گنجور هم به وفور استفاده شده جستجوپذیری شعرها را کاهش می‌دهد.

حمیدرضا در تاریخ ۲۱ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۱۹:۲۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۷۵۰


زیباست که در ساحت شعر بجای نگارش واژه است بنویسیم ” ست ”
بیت ۴ : گیجست / جانست
بیت ۵ : تنگست

ستاره سادات . پیغمبری در تاریخ ۲۱ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۱۷:۱۲ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۷۵۰


با سلام
از روی نسخه ی دکتر محمد جواد مشکور
(ققنُس و درازی عمر و احوال او)
- چون ببرّد وقت مردن دل ز خویش
هیزم آرد گردِ خود(صد حُزمَه) بیش (حُزمه= پشته ی هیزم)
- پس بهر یک ثُقبه ای از جان پاک
نوحه ای دیگر بر آرد دردناک
- چون بهر یک ثُقبه همچون نوحه گر
نوحه ی دیگر کند نوعی دگر
- از نفیر او همه پرّندگان
وز خروش او همه درّندگان (تشدید روی «ر»)
-سوی او آیند چون نطّارگی (تشدید روی «ظ»
دل ببُرّند از جهان یکبارگی (تشدید روی «ر»)
- از غمش آن روز از خون جگر
پیش او بسیار میرَد جانور
-جمله از زاری او حیران شوند
بعضی از بی طاقتی بی جان شوند
- آتشی بیرون جهد از بال او
پس از آن آتش بگردد حال او
-مرغ و هیزم هر دو چون اخگر شوند
بعدِ اخگر نیز خاکستر شوند
-هیچکس را در جهان این اوفتاد
کو پس از مردن بزاید یا بزاد
پس از «گر چو ققنس عمر بسیارت دهند/هم بمیری هم بسی کارت دهند) این بیت از قلم افتاده است:
- ققنس سرگشته در سالی هزار
صد تنه بر خویشتن نالید زار
-سالها در ناله و در درد بود
بی ولد بی جفت فردِ فرد بود
-آخِرالامرش اجل چون داد داد
آمد و خاکسترش بر باد داد
-مرگ اگر چه بس درشت و ظالم است
گَردَنان را نرم کردن لازم است(گَردَنان= سرکشان)

پاسخ: با تشکر فراوان بابت زحمت نقل نسخهٔ بدل، جهت حفظ یکدستی کل مجموعه و سازگاری آن با منبع یکسان و جلوگیری از ایجاد ملغمه‌ای از چند نسخه، حاشیهٔ ارزشمند شما را به متن منتقل نکردیم.

رضا بی شتاب در تاریخ ۲۱ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۱۳:۴۰ دربارهٔ حکایت مرگ ققنس


در موسم نیسان ز سما شد سوی دریا، در کسوت قطره
در بحر به شکل دُر شهوار برآمد ، در گوش نهان شد

گوش ماهی . (اِ مرکب ) صدف را می گویند و آن غلاف مروارید است .

پاسخ: با تشکر، مصرع جاافتاده اضافه شد.

حامد در تاریخ ۲۱ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۲۴ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۷۸


اینطور که ف.ش اشعار خیام رو تفسیر میکنه من دارم کم کم به عرفان مولانا و حافظم شک میکنم!!! چون شاید اوناهم افکار خیام رو داشتن و یکی مثل ف.ش اشعارشونو اونجوری تفسیر کرده!!!

Anonymous در تاریخ ۲۰ شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۲۲:۱۱ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۴۳


[صفحهٔ اول] … [۲۹۸۱] [۲۹۸۲] [۲۹۸۳] [۲۹۸۴] [۲۹۸۵] … [صفحهٔ آخر]