حرف آخر قافیه

شماره ۱: یا رب به فقیریم ترحم فرما

شماره ۲: ای مایه ناز من ترحم فرما

شماره ۳: عشقت ز دیارها برآورد مرا

شماره ۴: گردید وداع یار واجب ما را

شماره ۵: گفتی که مبین تو صورت زیبا را

شماره ۶: رفتم بر یار و قدر نشناخت مرا

شماره ۷: خوار آنکه تو از نظر فگندی او را

شماره ۸: زان ذوق جفا که در سرشت است مرا

شماره ۹: تا مهر رخ تو در نظر بود مرا

شماره ۱۰: این دل باشد دلیل در راه خدا

شماره ۱۱: ای هم‌نفسان که یار غارید مرا

شماره ۱۲: ای در قدمت امن و امان زود بیا

شماره ۱۳: ای عشق گران‌قدر سبک‌سیر بیا

شماره ۱۴: مالید غم زمانه گوش دل ما

شماره ۱۵: رفت آنکه رخت پیش نظر بود مرا

شماره ۱۶: آن روز که درد هجر شد روزی ما

شماره ۱۷: یارن گویید شوخ طناز مرا

شماره ۱۸: تا کی به جهان کشیم تاب و تب را

شماره ۱۹: پروای رخ زرد کسی نیست

شماره ۲۰: دل رفت و به دل گشت به غم عیش و طرب

شماره ۲۱: ای کرده می حسن مست و خراب

شماره ۲۲: سوگند به جان تو جان مایی مطرب

شماره ۲۳: از قید جهالتم برآور یارب

شماره ۲۴: یا رب کارم همیشه بی‌راه رویست

شماره ۲۵: افسوس کزین مرحله می‌باید رفت

شماره ۲۶: جانان غیر از جفا نکردی و گذشت

شماره ۲۷: پیری آمد ز چهره زیبایی رفت

شماره ۲۸: ایام شباب و کامرانی بگذشت

شماره ۲۹: تیرش سوی من که از خطا افتاده است

شماره ۳۰: آزادی ما رفت اسیری مانده است

شماره ۳۱: یک لحظه ز افلاس دلم بی‌غم نیست

شماره ۳۲: عشق است که آن نعمت الوان منست

شماره ۳۳: شکر تو گذاریم زبانی تا هست

شماره ۳۴: دیدیم جهان کلفت آن بی‌ریب است

شماره ۳۵: پیریست دلا چه موقع ما و من است

شماره ۳۶: از جانب او خشم و عتاب و کین است

شماره ۳۷: در مدرسه‌ها که دور دور عقل است

شماره ۳۸: الله تو فریادرسی را بفرست

شماره ۳۹: آن طفل که مست سلفر نادانی است

شماره ۴۰: در دور کمانداری چشم مستت

شماره ۴۱: دل در غم عشق دلبران خواهد سوخت

شماره ۴۲: درزی پسری پیشه خود می‌آموخت

شماره ۴۳: تا هست ز دل اثری تمنا هم هست

شماره ۴۴: جانم که گرفتار تن ظلمت‌زاست

شماره ۴۵: گرچه فلکم دور فکند از کویت

شماره ۴۶: در حلقه ارباب ورع بارم نیست

شماره ۴۷: از بس ز جفای تو دل آزرده شده است

شماره ۴۸: تا دل پی کسب بی‌قراری شده است

شماره ۴۹: خط آمد و غمزه‌ات ز کار افتاده است

شماره ۵۰: در بر سلوک عالمی حیران است

شماره ۵۱: گر در پی یار خوبرو باید رفت

شماره ۵۲: نی خواب مرا قبول دارد نی زشت

شماره ۵۳: از ناز مکن جگرخراشی ای دوست

شماره ۵۴: رفتی و به من جسم حقیری مانده است

شماره ۵۵: سقاپسری که نام او بود حیات

شماره ۵۶: بوجهلی ارباب اول بی‌ریب است

شماره ۵۷: هر لحظه به عاشقان به رنگیست دلت

شماره ۵۸: ای گشته مرا حال تبه از دستت

شماره ۵۹: جانا ز دوروزه دوریت دل ریش است

شماره ۶۰: گویم به تو آنچه تحفه ملتان است

شماره ۶۱: خود را ز هوس گاه می‌باید داشت

شماره ۶۲: دریاب که موسم جوانی بگذشت

شماره ۶۳: جانان شده‌ای به دیدن خود محتاج

شماره ۶۴: مجنون که گرفتار غم لیلی ماند

شماره ۶۵: ای هم‌نفسان به من اگر حرف زنید

شماره ۶۶: در ذات تو محو گشته کالذات شود

شماره ۶۷: امشب که به من غم تو هم‌منزل بود

شماره ۶۸: من عاشقم اصلاح مزاجم نکنید

شماره ۶۹: تا چند درین غمکده خون باید خورد

شماره ۷۰: شیرین پسران شور دل مسکین‌اند

شماره ۷۱: بی‌مهری روزگار معلومم شد

شماره ۷۲: خوبان به من آنچه می‌شنیدم کردند

شماره ۷۳: ای عشق مرا ز قید کردی آزاد

شماره ۷۴: از خویش به تنگیم خدا می‌داند

شماره ۷۵: تا چند به من طبع تو سرکش افتد

شماره ۷۶: در تاب و تبم تمام شب می‌گذرد

شماره ۷۷: با نیک و بد دور به سر باید برد

شماره ۷۸: آن را که بود اراده کز خویش رود

شماره ۷۹: زاهد گل‌گشت باغ می‌باید کرد

شماره ۸۰: ای داده به دل راه بدآموزی چند

شماره ۸۱: تا چند ز غم فسرده‌ام خواهی دید

شماره ۸۲: الله کریم است عطا می‌بخشد

شماره ۸۳: با ما دعوی هم‌سری نتوان کرد

شماره ۸۴: افسوس که آتش جوانی شد سرد

شماره ۸۵: جمعی که ز مردمان فراری کردند

شماره ۸۶: رفتم بر یار شب شکایت‌آلود

شماره ۸۷: زین کهنه‌قفس جمله اسیران رفتند

شماره ۸۸: تجرید به راه عشق کافی نشود

شماره ۸۹: عشق آمد و سینه مرا پرخون کرد

شماره ۹۰: جانان منم و دل خزین و دم سرد

شماره ۹۱: هر دل که به روزگار من می‌سوزد

شماره ۹۲: شب تا سحر از درد دلم می‌نالید

شماره ۹۳: شطرنجی من چو روبه‌رو بنشیند

شماره ۹۴: جز غم این جان حسرت‌اندوز ندید

شماره ۹۵: ساقی قدحی که آفت هوش شود

شماره ۹۶: فردا که به اهل زهد جنت بخشند

شماره ۹۷: گیریم که پیش خواجه قدر تو فزود

شماره ۹۸: اهل ملتان که بی‌شعوری چندند

شماره ۹۹: هجر آمد و جسم و جان غمناکم خورد

شماره ۱۰۰: صبرم به دل تو هیچ تأثیر نکرد

شماره ۱۰۱: ای آنکه گذر به کربلا خواهی کرد

شماره ۱۰۲: حالم ز تشنگی دگرگون گردید

شماره ۱۰۳: از اطراف رخت غنیم خط پیدا شد

شماره ۱۰۴: دیر است که دورم از حریم دلدار

شماره ۱۰۵: آن چشم سیه مست ببینید آخر

شماره ۱۰۶: هجر آمد و در عیش من انداخت فتور

شماره ۱۰۷: واقف غمگین مباش اگر چون پرگار

شماره ۱۰۸: از وصلو فراق یار واقف مگریز

شماره ۱۰۹: دل برد به صد حیله ز زلفت پرواز

شماره ۱۱۰: آمد سحری از درم آن بنده‌نواز

شماره ۱۱۱: یارا به تو کارهاست بنشین مگریز

شماره ۱۱۲: تا دور شدم از قدم دلبر خویش

شماره ۱۱۳: تا گوش مرا داده غم او مالش

شماره ۱۱۴: دنیا که بلای جان بود اقبالش

شماره ۱۱۵: ای برده تو را ز هند تا روم طمع

شماره ۱۱۶: چندی به هوس شدم بهر قوم رفیق

شماره ۱۱۷: ما را رسوا و خوار کردی ای عشق

شماره ۱۱۸: از آمدن تو شد دلم شاد ای عشق

شماره ۱۱۹: هرچند که بوده‌ایم عالی ادراک

شماره ۱۲۰: یک روز به کام ما نشد دور فلک

شماره ۱۲۱: ای کرده مرا رنج فراقت باریک

شماره ۱۲۲: آنی تو که از نام وفا داری ننگ

شماره ۱۲۳: در عشق یعنی شباب کردی ای دل

شماره ۱۲۴: این راه که هست سخت جانکاه ای دل

شماره ۱۲۵: عاشق شدی و ز من رمیدی ای دل

شماره ۱۲۶: صد شکر که از قید خودی وارستم

شماره ۱۲۷: از سلسله بی‌سر و پایان توایم

شماره ۱۲۸: یا رب از معصیب تبه شد حالم

شماره ۱۲۹: زر می‌طلبی تو من ندارم چه کنم

شماره ۱۳۰: یا رب لطفی که در هوایت میرم

شماره ۱۳۱: حجام پسر به سر هوایت دارم

شماره ۱۳۲: خواهم که به دریای جنون غرق شوم

شماره ۱۳۳: حسن تو که بنده انتخابش کردم

شماره ۱۳۴: کردم همه وضع و طبع دوران معلوم

شماره ۱۳۵: ای شوخ ز نسیان تو در آزارم

شماره ۱۳۶: چندی ز هوس به کوه و هامون گشتم

شماره ۱۳۷: در عشق پند بپذیر دلم

شماره ۱۳۸: خواهم سر و زر در دلدار دهم

شماره ۱۳۹: ای باد صبا بیا و بنگر چونم

شماره ۱۴۰: یاران از وضع آشنایی دورم

شماره ۱۴۱: سرگشته روزگار واقع شده‌ام

شماره ۱۴۲: دیری است که ما ستم‌کش صیادیم

شماره ۱۴۳: فرهاد که بهر دوست شد دشمن کام

شماره ۱۴۴: آن روز که می‌رفت ز کف مفت دلم

شماره ۱۴۵: از اهل دول مدار چشم انعام

شماره ۱۴۶: هرچند نهند دوستان صد نامم

شماره ۱۴۷: جانا وصفت به صد طرب می‌گویم

شماره ۱۴۸: در بزم تو من ز بی‌نصیبان شده‌ام

شماره ۱۴۹: در کار تو جانا به دل و جان چسبیم

شماره ۱۵۰: من رخت ز کوی یار بردم رفتم

شماره ۱۵۱: من کی دلشاد و لب خندان دیدم

شماره ۱۵۲: مستوجب طعنه دمادم ماییم

شماره ۱۵۳: سودازده زلف سیاه‌فام توایم

شماره ۱۵۴: افتاده هوای عشق دیگر به سرم

شماره ۱۵۵: ای دنیا کارخانه‌ات عقبی هم

شماره ۱۵۶: احوال عیان است گزارش چه کنم

شماره ۱۵۷: از اهل جهان وضع جدایی دارم

شماره ۱۵۸: از تیر جفا ای بت کافرکیشم

شماره ۱۵۹: رسوا و خراب و خوار و زار است دلم

شماره ۱۶۰: مرغ قفس چمن چمن می‌گویم

شماره ۱۶۱: از طالع تیره بی‌دماغم چه کنم

شماره ۱۶۲: ملا من چون تو منقلب حال نیم

شماره ۱۶۳: خواهم که به‌جز خداپرستی نکنم

شماره ۱۶۴: در حضرت تو به صدق تام آمده‌ام

شماره ۱۶۵: گشتیم درین خرابه دنیا بدنام

شماره ۱۶۶: ای خورده خدنگ کاری از شست تو من

شماره ۱۶۷: ای خورده به رغبت شکر زهر تو من

شماره ۱۶۸: ای راحت جان تو دل آزردن من

شماره ۱۶۹: ای عشق مرا خراب کردی بس کن

شماره ۱۷۰: ای باد صبا اگر وزی بر جانان

شماره ۱۷۱: جان می‌رود از منم مرو دور از من

شماره ۱۷۲: دیدار غنیمت است بنشین بنشین

شماره ۱۷۳: آن کان حیا و حلم یعنی عثمان

شماره ۱۷۴: هرچند حسد نیست به آب و گل من

شماره ۱۷۵: بیچاره دلم که بود اسیر خوبان

شماره ۱۷۶: گرمی ای شعله‌خو بهر خام کن

شماره ۱۷۷: آمد سحری بر سرم آن جان جهان

شماره ۱۷۸: ای دوست بسی غمین شدم شادم کن

شماره ۱۷۹: افسوس که روزگار برگشت ز من

شماره ۱۸۰: واقف گذری به کوی قاتل کن

شماره ۱۸۱: آن ماه که نیست ماه را صورت او

شماره ۱۸۲: خوش‌قامتی و سرو چمن بنده تو

شماره ۱۸۳: لطف تو به حال من چرا نیست بگو

شماره ۱۸۴: واقف غلط است اینکه خدا دانی تو

شماره ۱۸۵: واقف صد فتنه زاد از گریه تو

شماره ۱۸۶: ای زمره اهل دل به جان عاشق تو

شماره ۱۸۷: خوبی و دلربای ارزنده تو

شماره ۱۸۸: کارم همه‌وقت هرزه گردی بوده

شماره ۱۸۹: واقف ز سبو و شیشه و پیمانه

شماره ۱۹۰: دانی که به تن چیست مهین ویرانه

شماره ۱۹۱: از مستی خویشتن بسی شرمنده

شماره ۱۹۲: ساقی خبری ز بنده داری یا نه

شماره ۱۹۳: آن نرگس پر خار سبحان‌الله

شماره ۱۹۴: سر در سرکارت کنم انشاءالله

شماره ۱۹۵: یک شب در خلوت خودم راه بده

شماره ۱۹۶: ای دل ای دل دگر مکن قصد گناه

شماره ۱۹۷: واقف که تو دور ز آستان یاری

شماره ۱۹۸: خاک درش ای باد صبا آوردی

شماره ۱۹۹: امروز کشیده‌ام می پرزوری

شماره ۲۰۰: در زندگیم نساختی شاد دمی

شماره ۲۰۱: ای دل جگر مرا خراشی تا کی

شماره ۲۰۲: سرگردانم درین جهان از عمری

شماره ۲۰۳: ای دل روزی که عشق می‌ورزیدی

شماره ۲۰۴: محبوس جهان فانیم از عمری

شماره ۲۰۵: ای آنکه ز بنده رو همی گردانی

شماره ۲۰۶: ای دل چو به عشق سر فرود آوردی

شماره ۲۰۷: در عقل گرفتم به فلاطون برسی

شماره ۲۰۸: ای کاش دوای درد دل می بودی

شماره ۲۰۹: گر هست تو را سر وصول یاری