گنجور

غزل ۶۹

 
وحشی
وحشی » گزیده اشعار » غزلیات
 

ای دیده ، دشتبان نگاهت به راه کیست

در خاطرت سواری طرز نگاه کیست

خوش پر فرح زمینی و خرم گذرگهیست

آنجا که جلوه می‌کند و جلوه گاه کیست

سر کرد ناز و فتنه و عالم فرو گرفت

شاه کدام عرصه گذشت این سپاه کیست

خوش کشوری که او علم داد می‌زند

ای من گدای کشور او پادشاه کیست

وحشی نهفته نیست که آن گرم رو که بود

این آتش نهفته که زد شعله آه کیست



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

محمّد محمودی نوشته:

سلام. بنده در بیتِ اوّل؛ مصرعِ دوّم ” در خاطرت سواری طرز نگاه کیست” به مشکل برخوردم و هرچه می کنم نمی دانم کلمه ی “سوار” کدام معنیِ مفهومیِ مصرع را در بر می گیرد. آیا منظور معنایِ اوّلِ “راکبِ اسب است و به معنیِ راکب دیگر سواریها مجازاً باشد چه مخففِ اسوار است و اسوار مرکب اسب” یا نه، دگر معنی ها که در ظاهر اوّل معنایِ دیگری نمی تواند داشته باشد گویا. لطفاً کمکم کنید. لطفاً

👆☹

ساغر