ای دیده ، دشتبان نگاهت به راه کیست
در خاطرت سواری طرز نگاه کیست
خوش پر فرح زمینی و خرم گذرگهیست
آنجا که جلوه میکند و جلوه گاه کیست
سر کرد ناز و فتنه و عالم فرو گرفت
شاه کدام عرصه گذشت این سپاه کیست
خوش کشوری که او علم داد میزند
ای من گدای کشور او پادشاه کیست
وحشی نهفته نیست که آن گرم رو که بود
این آتش نهفته که زد شعله آه کیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیباییها و جذابیتهای یک معشوق میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و کنایههای شاعرانه، به جستجوی نشانههایی از این معشوق در دنیای اطراف میپردازد و او را به نوعی شاه و سرور خویش میداند. وجود معشوق را در هر جلوه و مکان، محور سخنان خود قرار میدهد و از شوق و درد ناشی از دوری و شیدایی خود میگوید. در نهایت، شاعر از سرگردانی در این عشق و آتش درون خود سخن میگوید، که همچون آتش نهفتهای در دل است.
هوش مصنوعی: ای چشمِ تو، نگهبان و تماشاگر، چه کسی در راه است؟ در ذهنت، یاد کدام سواری با شیوهٔ نگاهش نقش بسته است؟
هوش مصنوعی: تو در زیبایی و شادابی مانند دشت خرم و پر از نشاطی هستی، در جایی که زیبایی به نمایش درمیآید. این مکان جلوهای خاص دارد و سوال اینجاست که این جلوهگاه چه کسی است.
هوش مصنوعی: ناز و فریب را برهم زده و دنیا را زیر سلطهٔ خود آورده است. این سپاه متعلق به کدام شاه است که در این میدان عبور کرده؟
هوش مصنوعی: خوشا کشوری که آن شخص (پادشاه) به آن علم و دانش میآموزد. من گدای کسی هستم که کشورش زیر سلطه آن پادشاه قرار دارد، پس او کیست؟
هوش مصنوعی: وحشی میگوید که نه تنها نامش در عالم پوشیده نیست، بلکه آن کسی که چهرهاش گرم و پرشور است و این آتش پنهان را برانگیخته، چه کسی است؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
این پیش خیل کج کلهان از سپاه کیست؟
وین قبله یی که کج شده طرف کلاه کیست؟
دامن کشان چو ابر به گلزار می رود
تا آب نرگس که و برق گیاه کیست؟
پایم به پیش از سر این کو نمی رود
[...]
این آهوی رمیده ز مردم، نگاه کیست؟
این فتنه پیشخدمت چشم سیاه کیست؟
با شمع آفتاب چه می جوید آسمان؟
شب تا به روز، دیده اجم به راه کیست؟
در آتش است نعل مه نو ز آفتاب
[...]
بازم نشسته تا مژه در دل نگاه کیست
روزم سیاهکرده چشم سیاه کیست
با آنکه صرف شد همه عمرم در انتظار
آگه نیم هنوز که چشمم به راه کیست
دلدادن و سخننشنیدن گناه من
[...]
در گرد ناله وادی دل رزمگاه کیست؟
خونی که می دود به شرایین، سپاه کیست؟
حسن تو در حجاب ز شرم گناه کیست؟
جا بر کرشمه تنگ ز جوش نگاه کیست؟
مست ست و رخ گشاده به گلزار می رود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.