کی تبسم دور از آن شیرین تکلم میکنم
زهر خند است این که پنداری تبسم میکنم
در میان اشک شادی گم شدم روز وصال
اینچنین روزی که دیدم خویش را گم میکنم
با من آواره مردم تا به کشتن همرهند
من نمیدانم چه بیراهی به مردم میکنم
چهره پرخاکستر از گلخن برون خواهم دوید
هر چه خواهد کوهکن تا من تظلم میکنم
تکیه بر محراب دارد عابد و زاهد به زهد
وحشی دردی کشم من تکیه بر خم میکنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حس تنهایی و درد خود میگوید و نشان میدهد که تبسمش در واقع زهر خند است و هیچ شادی واقعی را نمیتواند احساس کند. او روز وصال را روزی گمشده میداند و در میان اشکهای شادی ناپدید شده است. شاعر خود را آواره و بیهدف توصیف میکند و از رنجی که میبرد شکایت دارد. در انتهای شعر، به تکیهگاه عابد و زاهد اشاره کرده و میگوید که او در عوض به خم مشغول است و دردی عمیق را تحمل میکند.
هوش مصنوعی: من دور از آن شیرینی کلام، لبخند میزنم؛ این لبخند در واقع زهر خند است، نه نشانهای از خوشحالی.
هوش مصنوعی: در روزی که با معشوقم دیدار کردم و از خوشحالی اشکهایی ریختم، در آن اشکهای شادمانه گم شدم و نمیتوانستم خودم را پیدا کنم.
هوش مصنوعی: من با این مردم آواره به پایان میرسم، اما نمیدانم چه راه نادرستی را در پیش گرفتم که به این وضع دچار شدهام.
هوش مصنوعی: من به شدت تحت فشار و غم درون خود هستم و میخواهم از این حال و هوا بیرون بیایم، اما هر چه قدر که تلاش میکنم، کسی به من توجه نمیکند و فقط انتظار دارد که دچار مشکل شوم.
هوش مصنوعی: عابد و زاهد در عبادت و زهد خود به محراب تکیه دارند، اما من وحشی، به خاطر دردی که دارم، به مینوشی تکیه میکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
هر شب از مستی به سوی خانه ره گم میکنم
نقد هستی وقف بر خمخانه و خم میکنم
هر شب از سوز درون بر حال بیماری خود
گاه میگریم چو شمع و گه تبسم میکنم
میکنم هر لحظه در پیش سگانت جای خویش
[...]
خونم از مستی طریق عقل را گم میکنم
میکشم خون صراحی روی در خم میکنم
با سگان کوی تو من بعد خواهم یار شد
عقل بیآرام پیش خود به مردم میکنم
بس که میپاشم به هرسو کوکب اشک از دو چشم
[...]
خویش را در جستنت رسوای مردم میکنم
چون تو پیدا میشوی من خویشرا گم میکنم
خاک دیگر بر سر مژگان بیغم میکنم
دست دل میگیرم و دریوزهٔ غم میکنم
در تن از آسودگی خونابه دل تیره شد
میشکافم سینه و الماس مرهم میکنم
بیغمم بیغم، ز من ای دردناکان الحذر
[...]
پرتو مه را قیاس از نور انجم میکنم
در محیط قطره سیر بحر قلزم میکنم
نیست از منصور کمتر جوش خون گرم من
خشت را آواره از بالای این خم میکنم
خنده و جان بر لبم یک بار میآید چو برق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.