امروز ناز را به نیازم نظر نبود
زان شیوههای خاص یکی جلوهگر نبود
چشم از غرور اگر چه نمیگشت ملتفت
عجز نگاه حسرت من بی اثر نبود
بس شیوههای ناز که در پرده داشت حسن
اما تبسمی که شود پرده در نبود
آن خندهها که غنچهٔ سیراب مینهفت
بیرون ز زیر پردهٔ گلبرگ تر نبود
من کشته کرشمه مژگان که بر جگر
خنجر زد آنچنان که نگه را خبر نبود
دل را که نومقید زندان حسرت است
جز عرض عشق هیچ گناه دگر نبود
وحشی نگفتمت که غرور آورد نیاز
این سرکشی و ناز چرا بیشتر نبود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات عاشقانه و ناتوانی خود در مقابل معشوق میپردازد. او از کمبود نشانههای عشق و ناز معشوق سخن میگوید و ابراز میکند که با وجود زیباییهای مختلفی که در او وجود دارد، آن تبسّم خاصی که دل را تسخیر کند، پیدا نیست. شاعر به عجز خود اشاره میکند و میگوید که حتی نگاه کردن به معشوق هم برایش دشوار است و قلبش در بند حسرت و عشق گرفتار است. در پایان، او تاکید میکند که غرور به عشق نیاز دارد و از اینکه معشوق بیشتر ناز نمیکند، به نوعی شگفتزده است.
هوش مصنوعی: امروز هیچ نازی به نیاز من توجه نداشت و از روشهای خاصی که معمولاً جذاب به نظر میرسند، هیچ یک درخشان و نمایان نبود.
هوش مصنوعی: هرچند چشم او به خاطر غرورش به من توجهی نداشت، اما اشک و حسرت من در نگاهش بیاثر نبود و اثری بر آن میگذاشت.
هوش مصنوعی: حسن (زیبایی) شیوهها و نازهای زیادی داشت که پنهان بودند، اما لبخندی که به صورتش میآمد، این پردهها را کنار نمیزد و به کسی نشان نمیداد.
هوش مصنوعی: آن خندهها که مانند غنچهٔ سیراب در دل خود پنهان بود، هرگز از زیر پردهٔ گلبرگ مرطوب بیرون نمیآید.
هوش مصنوعی: من به خاطر زیبایی و فریبایی چشمان او جانم را از دست دادم، به طوری که حتی نگاه دیگران از این موضوع آگاه نشد.
هوش مصنوعی: دل در قید و بند حسرت است و فقط عشق را میتواند ابراز کند و غیر از این، هیچ گناه دیگری وجود ندارد.
هوش مصنوعی: وحشی، آیا به تو نگفتم که نیازی به خودبزرگبینی و غرور باعث سرکشی و ناز میشود؟ پس چرا باز هم بر طمع خود ادامه میدهی و از این رفتار بیشتر نمیکاهی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دی مست بوده ام که ز خویشم خبر نبود
من بودم و دو محرم و یاری دگر نبود
می رفت آن سوار و بر او بود چشم من
می شد ز سینه جان و در آنم نظر نبود
سوز دلم بدید و ز چشمش نمی نریخت
[...]
روز ازل که از تن خاکی اثر نبود
جان را بجز هوار تو کار دگر نبود
خاص از برای عشق تو در عالم آمدم
ور نه مرا ز کوی تو عزم سفر نبود
اول توام ز خویش خبر دادی ار نه من
[...]
مژگان من ز اشک دمی بی گهر نبود
این شاخ بی شکوفه لخت جگر نبود
آیینه ات ز دود خط آخر سیاه شد
خط بر زمین کشیدن ما بی اثر نبود
یک سرنوشت طالع ما بی خطر نبود
ما را سری نبود اگر درد سر نبود
بیگانه رسوم دو عالم بر آمدیم
ما را بجز خیال تو کار دگر نبود
لب خواستم به شکوه گشایم گذشت عمر
[...]
از ساج و کاج، تخت و عماری مگر نبود
لیکن مگر ز تختۀ در بیشتر نبود
از عرش بود پایۀ قدرش بلندتر
حاجت به نردبان غم آور دگر نبود
روی فلک سیاه و ز حمّال و نعش شاه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.